Nieuw

“Lavon Affair”

De Lavon Affair ter dood veroordeelden Moshe Marzouk en Shmuel Azar.

Op 31 januari 1955 werden twee Egyptische Joden in Egypte geëxecuteerd. Zij waren betrokken geweest bij Operatie Susannah, een operatie onder valse vlag met als doel Egypte te destabiliseren en buitenlandse interventie uit te lokken.

Op 31 januari 1955 werden de twee in Egypte geboren Egyptische Joden Moshe Marzouk en Shmuel Azar geëxecuteerd, nadat ze ter dood veroordeeld waren voor betrokkenheid bij verschillende terroristische aanslagen op Amerikaanse en Britse instellingen in Caïro. Dit was de juridische nasleep van wat bekend zou staan als de “Lavon Affair”.

Operatie Susannah was een Israëlische valse vlag-operatie met als doel het creëren van politiek wantrouwen in het Westen tegen het regime van Gamal Abdel Nasser in Egypte en het destabiliseren van het land door een gewelddadig en onrustig politiek klimaat aan te wakkeren. Een concreter doel was dat de Britse troepen, die nog over het strategisch belangrijke Suezkanaal waakten, reden zouden moeten krijgen om in Egypte te blijven. Dit betekende dat het kanaal niet volledig onder Egyptische controle stond.

Met de hulp van Joodse agenten, de meeste Egyptische burgers, zou de Israëlische militaire inlichtingendienst een reeks terroristische aanslagen uitvoeren tegen Britse en Amerikaanse doelen in Caïro en Alexandrië. De groep Joodse agenten, Unit 131 genaamd, werd geleid door de Israëlische majoor Avram Dar, die opereerde onder het mom van een Britse burger genaamd John Darling.

Avram Dar en zijn helpers waren al in 1948 begonnen met het rekruteren van inheemse Joden in het Israëlische militaire inlichtingennetwerk in Egypte. De rekruten reisden in het geheim naar Israël waar ze een opleiding kregen in spionage en sabotage.

Op 2 juli 1954 werd de eerste bomaanslag uitgevoerd tegen een postkantoor in Alexandrië. Op 14 juli werden er vertraagde brandbommen geplaatst in twee Amerikaanse bibliotheken in Caïro en Alexandrië, gerund door het United States Information Agency. Op dezelfde dag zou een van de joodse saboteurs, Philip Natanson, een brandbom plaatsen in een Britse bioscoop in Alexandrië, maar de bom ontstak te vroeg en de zwaar gewonde terrorist werd door de Egyptische politie gearresteerd.

Na de huiszoeking en ondervraging bekende Natanson zijn betrokkenheid en hielp hij de hele groep saboteurs te onthullen. Er wordt ook beweerd dat de Egyptische veiligheidspolitie tips had gekregen dat Natanson die dag een aanslag zou plegen en dat ze hem daarom volgden.

Later zouden de Israëliërs een van henzelf verdenken van verraad van de terroristische plannen aan de Egyptenaren. Zijn naam was Avraham Seidenberg of Avri Elad en was een van de leiders van de terroristische groepering. Elad opereerde onder een op zijn minst gezegd interessante dekmantel. Hij had jarenlang zorgvuldig een valse identiteit gecreëerd als de voormalige SS-officier Paul Frank en bewoog zich in een dergelijk milieu zowel in Europa als in het Midden-Oosten. Elad verklaarde later dat hij zelfs een chirurgische ingreep had ondergaan om zijn voorhuid terug te krijgen, zodat hij niet als Jood kon worden onthuld.

De Israëliërs konden nooit bewijzen dat Avri Elad de terroristische groepering had verraden, maar in een andere zaak zou hij later tot tien jaar gevangenisstraf worden veroordeeld wegens onrechtmatig contact met de Egyptische inlichtingendienst.

Toen de Egyptische politie en inlichtingendienst de groep onthulden, slaagden de leiders Avri Elad en Avram Dar erin het land te ontvluchten. Verschillende anderen werden gearresteerd en elf mensen werden vervolgd voor hun deelname aan de aanslagen. Twee van de verdachten pleegden zelfmoord tijdens het onderzoek (mogelijk stierf er één na marteling).

Twee van de verdachten, Moshe Marzouk en Shmuel Azar, werden ter dood veroordeeld. Zeven anderen werden veroordeeld tot langdurige gevangenisstraffen en twee anderen werden vrijgelaten. De westerse media hadden de tendens om het nieuws over het proces zodanig te vermelden dat de verdachten het slachtoffer van een antisemitisch proces waren in plaats van terroristen.

Minister van Defensie Pinhas Lavon samen met Moshe Dayan.

Israël kon zijn betrokkenheid om verklarende redenen niet ontkennen. De mislukte operatie leidde er echter toe dat de Israëlische minister van Defensie, Pinhas Lavon, aftrad. Gelukkig waren er geen slachtoffers bij de aanslagen die hij liet uitvoeren, maar als de terroristische groepering niet zo snel was geopenbaard, kon haar activiteiten tot honderden doden hebben geleid. Uiteindelijk waren de enige doden de twee geëxecuteerden en de twee gevangenen die zelfmoord hebben gepleegd.

Voor het nageslacht is de zaak Lavon een klassiek voorbeeld geworden van een valse vlag operatie, waarbij een staat terreurdaden pleegt tegen zichzelf of zijn bondgenoten en probeert het te laten lijken op het werk van de vijand.

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 1.196 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (8483 Articles)
Wij hier bij FENIXX zijn tegen geweld. We streven naar een revolutie door de voorlichting van de massa. Wanneer de informatie beschikbaar is voor de mensen, zal systeemverandering onherroepelijk en onvermijdelijk zijn. Iedereen die geweld suggereert of promoot in de commentarensectie zal gecensureerd worden en bij herhaling permanent verbannen worden.

1 Comment on “Lavon Affair”

  1. Feniks // juli 19, 2019 om 21:32 //

    Telkens en telkens weer buitensporige joodse invloed op samenlevingen bij van alles en nog en DAT wereldwijd.

    Zeer opmekelijk dat diens invloed autonome landen/maatschappijen/samenlevingen/EN normaal gezinsleven onderuit tracht te halen.
    Komt deze invloed van (de afgelopen honderden jaren ) niet TE vaak voor?
    Do the math.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s