Nieuw

Maak kennis met May Golan: Israel’s openlijk racistische parlementslid

U zou kunnen denken dat sinds het Israëlische Hooggerechtshof de leider van de partij Jewish Power, Michael Ben Ari, heeft verboden zich kandidaat te stellen voor het parlement, dat het Israëlische parlement vrij was van de ergste racisten. U zou het mis hebben.

Michael Ben Ari heeft een zelf uitgeroepen discipel – May Golan, die van de ophitsing tegen Afrikaanse vluchtelingen het speerpunt van haar missie heeft gemaakt. “Ik ben er trots op een racist te zijn”, riep ze in 2012 naar de menigte van anti-vluchtelingensupporters (zie David Sheen’s video hier). Golan legde uit waarom ze racistisch is:

Buiten mijn huis zie ik stront en spuug en psychopaten! Je ziet het in hun ogen, mensen die me gewoon willen vermoorden. Maar niemand gelooft ons. We zijn racisten. We zijn racisten omdat we ons leven en ons verstand willen behouden. Dus ik ben er trots op een racist te zijn!! (Kreten uit de menigte: “En het is ons recht om racistisch te zijn!”). Ik ben er trots op dat ik racist ben. Als ik racist ben om mijn leven te behouden, dan ben ik trots!

En Golan staat niet eens op de lijst van Jewish Power, ze staat op het meer reguliere Likud. En ze is een lieveling van de mainstream Likud-leiders ondanks, of misschien wel vanwege, haar racistische gal.

In een latere anti-vluchtelingenbijeenkomst in het zuiden van Tel-Aviv (ook in 2012) wordt Golan gezien die probeert tenten af te breken die de gemeente had toegestaan om vluchtelingen in de koude winter op te vangen (zie dat ook Michael Ben Ari en zijn groep daar rondlopen). Wanneer de menigte wordt geconfronteerd met een linkse activiste (die langskomt op haar fiets), werpt Golan seksistische bijnamen naar haar toe: “Ze wil een pik in het gezicht, de ‘infiltranten’ [Afrikanen] die je helpt zullen je er een pik voor teruggeven.”

Golan’s ophitsing wordt weergalmd door mainstream leiders en het grootste deel van de Israëlisch-joodse samenleving.

Golan’s soort ophitsing werd ook geholpen door de belangrijkste Likud-leiders, zoals minister van Cultuur Miri Regev, die Afrikaanse vluchtelingen “een kanker in ons lichaam” noemde. Het is schokkend dat meer dan de helft van de Joodse Israëliërs die werd ondervraagd het eens was met haar precieze verklaring. Nog geen twee jaar geleden gingen premier Benjamin Netanyahu en Miri Regev op een tournee door Zuid-Tel-Aviv, op een zelfverklaarde “missie om Zuid-Tel Aviv terug te geven aan de Israëlische bewoners”, zoals Netanyahu beweerde.

De opruiing tegen Afrikaanse vluchtelingen werd zo’n mainstream rechtse roeping, dat ook Labor-leider Avi Gabbay, in zijn constante pogingen om rechts te lijken, vluchtelingen uitverkocht als ‘infiltranten’, ter ondersteuning van een door Netanayhu gepromoot wetsvoorstel om hen te deporteren (tot ontzetting van enkele van de partijleden van Gabbay). Vorig jaar, tijdens gemeenteraadsverkiezingen, doken er in het Tel Aviv-Jaffa gebied race-baiting advertenties van Likud op, die zeiden dat het over “ons of hen” ging, met afwisselend Afrikaanse vluchtelingen en moslim burgers.

Tel Aviv

Het verzamelen van handtekeningen tegen vluchtelingen op de eerste dag van het werk als parlementslid

Twee dagen geleden schepte Golan op over haar nieuwe baan als parlementslid, en over hoe ze die productief gebruikte om handtekeningen te verzamelen voor het uitzetten van Afrikaanse vluchtelingen. In een Facebook-post, met foto’s van parlementsleden die haar petitie ondertekenen, schrijft Golan (in het Hebreeuws):

Op mijn eerste dag in de Knesset ben ik er trots op dat ik twee belangrijke activiteiten kan uitvoeren die gebonden zijn aan mijn wereldbeeld. De eerste is mijn eerste wetsvoorstel betreffende de kantelclausule [die de Knesset in staat stelt een uitspraak van het Hooggerechtshof tegen wetgeving teniet te doen] die het bestuur van de Knesset, de wetgevende macht, zal versterken. De tweede is de oprichting van de lobby voor de uitwijzing van illegale infiltranten uit de staat Israël. Het kan niet zo zijn dat in een staat waarin het bouwen van een portiek zonder vergunning als een strafrechtelijke procedure wordt beschouwd, de infiltratie in de staatsgrenzen zonder tegenspraak zou plaatsvinden. Vandaag de dag is het voor iedereen al duidelijk dat er geen oorlogsvluchtelingen onder ons zijn. Ik zal met al mijn krachten werken aan de realisatie van de wetshandhaving in de staat Israël en de verwijdering van de illegale infiltranten uit de grenzen van de staat.

De strijd tegen het Hooggerechtshof is een typisch speerpunt van rechts en is prominent terug te vinden in de retoriek van mensen zoals de minister van Justitie Ayelet Shaked, die het niet terug in de komende Knesset heeft gehaald (omdat haar nieuwe partij met Naftali Bennett net onder de kiesdrempel uitkwam). Toen het Hooggerechtshof in 2017 besliste om de mogelijkheden van de staat om vluchtelingen voor onbepaalde tijd op te sluiten te beperken, merkte Shaked op:

Het zionisme mag niet – en ik zeg hier dat het niet zal – blijven buigen voor een systeem van individuele rechten dat op een universele manier wordt geïnterpreteerd.

En die opmerking geeft weer hoe dit verhaal niet alleen gaat over anti-zwart racisme. Het heeft veel met het zionisme te maken. Het is bijna vanzelfsprekend dat Israël een zeer verwelkomend beleid voert voor nieuwe immigranten, vluchtelingen of niet – als ze joods zijn. Omdat dat het zionistische doel vervult.

De zionistische connectie hier werd duidelijk uitgedrukt in 2011 door de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken Eli Yishai. Hij stelde dat de loutere aanwezigheid van de vluchtelingen een “existentiële bedreiging” was en zwoer om de “Joodse meerderheid” te verdedigen. “Ze zullen allemaal terugkeren naar hun land”, zei hij.

Marteling en dood op zee

Het is algemeen bekend dat de deportatie van deze vluchtelingen (naar derde landen) heeft geleid tot marteling en dood op zee, maar vice-minister van Defensie Eli Ben Dahan meende dat “zij geen helpende hand hoefden te krijgen of uit de zee moeten worden gered en van de verdrinkingsdood worden gered”.

En dat is een eerlijke uitdrukking van de werkelijke en algemene Israëlische houding ten opzichte van deze Afrikaanse vluchtelingen. De meeste Joodse Israëliërs geven gewoon niet om hen, omdat ze denken dat ze “kanker” zijn, en wie geeft er om als kanker verdrinkt.

Deze ongeveer 39.000 vluchtelingen, voornamelijk afkomstig uit Eritrea en Soedan, hebben gediend als zondebokken voor de Israëlische ultranationalistische waanzin. De aansporing tegen hen heeft populistische nationalistische doeleinden gediend. Vorig jaar, na internationale druk, kondigden Israël en de V.N.-vluchtelingenorganisatie UNHCR een overeenkomst aan om ongeveer de helft van de vluchtelingen naar Westerse landen te sturen en anderen toe te staan om in Israël te blijven met tijdelijke visa en werk te vinden. Dit lokte een golf van protest uit van rechtse bondgenoten van Benjamin Netanyahu, die de overeenkomst slechts enkele uren na ondertekening annuleerden.

Deze vluchtelingen worden door het grootste deel van de internationale gemeenschap op het eerste gezicht als vluchtelingen beschouwd, maar Israël blijft erop aandringen dat ze als ‘infiltranten’ worden beschouwd. Ze worden dus niet beschermd tegen de racistische grillen van de regering. Sinds 2012 mogen ze technisch gezien asiel aanvragen, waarbij de verantwoordelijkheid voor het bewijs dat ze in hun eigen land persoonlijk worden vervolgd, bij hen ligt. En de kans op goedkeuring is tegen hen: minder dan 1 procent van dergelijke aanvragen is door de Israëlische regering geaccepteerd.

UNHCR, in zijn standpuntnota over de status van Eritrese en Soedanese staatsburgers die door Israël als ‘infiltranten’ worden gedefinieerd, stelt:

4. Bovendien worden asielaanvragen van Eritrese en Soedanese “infiltranten” niet eerlijk en effectief behandeld. Het erkenningspercentage voor Eritrese en Soedanese nationaliteiten bedraagt minder dan 1%. De meeste asielaanvragen van Eritreërs worden afgewezen op grond van het feit dat desertie of ontduiking van de Eritrese nationale (inclusief militaire) dienstplicht hen niet het recht geeft op de vluchtelingenstatus. Asielaanvragen van Soedanezen uit de regio’s Darfur, Blauwe Nijl en Kordofan zijn al enkele jaren in behandeling.

5. De UNHCR erkent de beschermingsbehoeften van de meerderheid van de Eritrese en Soedanese bevolking, die als “infiltranten” worden gedefinieerd en die verwant zijn aan de beschermingsbehoeften van vluchtelingen, en beschouwt hen als vluchtelingen en dus als personen die onder haar mandaat vallen. Deze benadering is gebaseerd op de fundamentele gedachte dat het ontbreken van formele erkenning door een staat van de vluchtelingenstatus op zich niet uitsluit dat deze staat zijn verplichtingen uit hoofde van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 1951 (hierna “het Vluchtelingenverdrag van 1951” genoemd) nakomt. Zolang een persoon voldoet aan de wezenlijke elementen van de definitie van vluchteling van het Vluchtelingenverdrag van 1951, is formele erkenning slechts een verklaring van een bestaande status.

Israël zou deze vluchtelingen kunnen beschermen, het zou hun status kunnen normaliseren. Het Brookings Institute suggereert ook dat ze een tijdelijke beschermde status zouden kunnen krijgen:

Toch is een goed compromis nog steeds mogelijk: Israël kan alle Eritrese en Soedanese vluchtelingen een tijdelijke beschermde status (TPS) geven. Dit zou hen in staat stellen om in het land te blijven, te werken en sociale basisuitkeringen te ontvangen (in feite zouden enkele van hen die formeel asiel hebben aangevraagd uiteindelijk een gelijkaardige tijdelijke status krijgen). TPS hoeft niet te leiden tot permanente residenties; de autoriteiten kunnen de TPS af en toe herzien en intrekken als het voor hem of haar veilig wordt om naar huis terug te keren. De TPS van een persoon kan ook afhankelijk worden gesteld van het bijhouden van een schoon strafblad.

Maar de vluchtelingen bevinden zich in deze vergetelheid, waardoor ze kwetsbaar zijn voor racisten als May Golan, en deze mensen hebben invloed op het werkelijke beleid, zoals we hebben gezien. Deze mensen willen gewoon de “infiltranten” eruit.

Nu is May Golan niet langer alleen maar een straatgepeupel dat aanspoort tot hooliganisme. Zij is een parlementslid.

Bron:

Introducing May Golan: Israel’s new openly racist lawmaker

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 1.159 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Piranjaha (851 Articles)
De door mij vertaalde artikelen geven niet per se mijn mening weer. Ze zijn regelmatig ook tegenstrijdig met elkaar. De huidige ‘wetenschap’ kan daar niet zo goed mee overweg, want alles moet in consensus zijn. Naar mijn mening houdt wetenschap en historisch onderzoek in dat je zoveel mogelijk facetten van een bepaalde zaak bekijkt (en na afloop nog steeds niet overtuigd bent en nieuwsgierig blijft). Van allerlei kanten. De logische consequentie daarvan is dat sommige weergaven botsen of – o jee – onaangenaam zijn.

3 Comments on Maak kennis met May Golan: Israel’s openlijk racistische parlementslid

  1. Het is duidelijk geworden dat de strijd ‘Great Awakening’ niet alleen in de Amerika plaatsvindt, maar dat het Wereldwijd zijn effect heeft. Om het simpel te eenvoudig te zeggen: “Er is een strijd bezig tegen een groep criminele mensen die alles voor ons bepaalt. Ze gaan onder verschillende namen schuil: Deep State, De Nieuwe Wereldorde , The Swamp, The Cabal en/of de Illuminati.
    Zij bepalen wat er in de wereld gebeurt en dat doen zij al tientallen jaren. Zij hebben controle over ons financieel systeem via de Centrale banken. Zij hebben controle over de Politiek via hebzucht en/of chantage. Zij hebben ook via die middelen de controle over de Media, Religie, Justitie, Kunst en Cultuur, het Koningshuis, Hulporganisaties, Social Media, Entertainment en zij bepalen wanneer en met wie er oorlog wordt gevoerd. Kortom: controle over ALLES. Dus zo ook contole over ONS. Het doel wat zij nastreven is één wereldregering, één wereldreligie en
    één munteenheid. En wij functioneren verder als slaven voor hen. Vergis je niet! Dit is een strijd tussen Goed en Kwaad.

    Liked by 2 people

  2. Daniël // mei 22, 2019 om 07:28 //

    De billboard op de abri zegt: ‘Het is wij of zij’ met daaronder: ‘Alleen Likud’. Feitelijk is dat wat wij hier denken, maar zij zeggen het onverbloemd.

    Liked by 2 people

  3. Daniël // mei 22, 2019 om 07:40 //

    David Sheen laat ongecensureerd zien hoe fucked up en primair een deel van de Israelische bevolking is. Aanrader.

    Liked by 1 persoon

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s