Nieuw

Van de “New York Times” tot de “Süddeutsche Zeitung” – Joden domineren de belangrijkste media ter wereld

“De weg van een Duitse uitgeverij leidt via Jeruzalem naar Berlijn.” √

Dit is een letterlijk citaat van Axel Springer. Axel Springer was zeker geen antisemiet. Maar de Duitse media zijn niet toevallig zionistisch en absoluut pro-joods. Op een groot deel van de Duitse joden in de wereldmedia hebben joden directe of indirecte invloed. Het volgende artikel zal u vertellen hoe groot deze invloed is. Maar ook dit artikel kan slechts licht werpen op het topje van de ijsberg wat betreft de joodse dominantie in de wereldmedia. Het toont niet meer dan het flikkeren van een theelichtje in het donker.

Door Michael Mannheimer

Hier is een (volledig onvolledige) lijst van joden die de belangrijkste Duitse media beheersen:

Ernst Cramer, Jood
Van 1948 tot 1954 was Ernst Cramer plaatsvervangend hoofdredacteur van de publicatie “Die Neue Zeitung“, een Duitstalige Amerikaanse krant. Vanaf 1954 werkte hij voor het persbureau UP. In 1958 werd hij door Axel Springer Verlag aangenomen als plaatsvervangend hoofdredacteur van het dagblad “Die Welt“.

Van 1981 tot 1993 was Cramer redacteur van de “Welt am Sonntag“. Van 1983 tot 1999 was hij lid van de raad van commissarissen van de uitgeverij. Cramer is sinds 1981 voorzitter van de Raad van Bestuur van de Axel Springer Stiftung. Tot op de dag van vandaag schrijft zijn metgezel Sebastian Haffners regelmatig voor Welt am Sonntag en Die Welt en voor andere kranten van Axel Springer Verlag. Ernst Cramer heeft als geen andere journalist het naoorlogse Duitsland gevormd en vormgegeven. In 1933 was Cramer medeoprichter van de Duits-joodse jongerenvereniging. (Bron)

Tot de dood van Axel Springer in 1985 werd Ernst Cramer beschouwd als zijn naaste politieke en journalistieke medewerker en adviseur. Andere bepalende joden in de omgeving van Axel Springer en de Bild-Zeitung waren:

Peter Boenisch, Jood
De voormalige regeringswoordvoerder Peter Boenisch trad in 1959 in dienst bij Axel Springer Verlag. Hij werd hoofdredacteur van de Bild-Zeitung in 1961 en was beslissend verantwoordelijk voor de stijl en het succes ervan. Onder zijn leiding behaalde de Bild-Zeitung een oplage van meer dan vier miljoen exemplaren. Van 1965 tot 1979 was Boenisch hoofdredacteur van Bild am Sonntag.

In 1971 werd Boenisch directeur van de nieuw opgerichte holding Axel Springer Gesellschaft für Publizistik GmbH & Co. Van juli 1978 tot maart 1981 leidde Boenisch de hoofdredactie van de krant “Die Welt” en reorganiseerde de krant. (Bron)

Günter Prince
De vader van Günter Prinz was een bekeerde jood, zijn moeder was een christen. In 1966 bood de uitgever Axel Springer hem een baan aan in Hamburg en Prinz nam hem aan. Vanaf dat moment was hij verantwoordelijk voor “speciale taken” bij Axel Springer Verlag en ontwikkelde hij verschillende magazineformaten, waaronder het tijdschrift Eltern.

Op 6 augustus 1971 neemt Prinz het stokje over van zijn voorganger Peter Boenisch als hoofdredacteur van de Bild-Zeitung. Met zijn stijl, een “mix van seks, feiten en fictie, van politiek, misdaad en consumententips”, slaagde hij er in relatief korte tijd in om de circulatie, die onder de controle van Boenisch was gedaald tot onder de drie miljoen exemplaren, aanzienlijk te verbeteren en zelfs om het record van meer dan 5 miljoen exemplaren te breken. Sinds 1981 is hij redactioneel directeur van de Bild Group.

Op aanraden van Axel Springer ontwikkelde Prinz in het begin van de jaren tachtig succesvolle uitlopers van Bild-Zeitung. Na testritten in juni en herfst 1982 verschijnt op 14 maart 1983, eerst het Bild der Frau. Gevolgd door Auto-Bild in 1986. In 1988 ontwikkelde Prinz samen met Franz Josef Wagner voor Burda de tijdschriften Elle (Duitsland), Super-Illu en speciaal voor de nieuwe deelstaten de tabloid krant Super! (Bron), (Bron)

Erik Blumenfeld, Jood
Blumenfeld raakte betrokken bij de geallieerde licentiegevers voor de publicatieintenties van Axel Caesar Springer: het begin van een mannelijke vriendschap die voor Blumenfeld, de toekomstige CDU-leider van Hamburg en voorzitter van de Duits-Israëlische Vereniging, en voor de mediagroepleider Springer in de komende decennia de moeite waard bleek. (Bron)

Frank Lynder, Jood
Frank Lynder was getrouwd met de zus van Axel Springer.
Lynder is de zoon van een boekhandelaar en uitgeverij uit Bremen en een joodse moeder. Tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van de beruchte anti-Duitse sectie Sefton Delmer voor “Black Propganda”. (Bron)

Ernst Cramer, Jood
Ernst J. Cramer (* 28. januari 1913 in Augsburg; † 19. januari 2010 in Berlijn) was een Duitse publicist en voorzitter van het bestuur van de Axel Springer Foundation. Ernst Cramer werd in 1913 in Augsburg geboren als zoon van Martin Cramer, een joodse ondernemer en bewonderaar van Bertolt Brecht. Martin Cramer richtte in 1922 samen met Brecht de Augsburgse Literaire Vereniging op.

* Jürgen Hillesheim: Augsburger Brecht-Lexikon. Königshausen und Neumann, Würzburg 2000, S. 99 s.v. Max Hohenester

Het was ook Cramer die de CEO van Axel Springer Verlag, Mathias Döpfner, met de hand koos als uitvoerder van Axel Springer’s testament. Döpfner beschrijft zichzelf als volgt:

“Ik ben een niet-Joodse zionist. Israël is een land waarvan het bestaan moet worden veiliggesteld….. Mijn concept van vrijheid staat boven de driehoek: Amerika, Israël, markteconomie. (Bron)

En Duitsland? Dat heeft volgens Döpfner zijn bestaansrecht nog niet bewezen.

“Voor mij is het bewijs dat Duitsland werkelijk in staat is tot vrijheid in de breedste zin van het woord nog niet geleverd. (Bron)

Döpfner is ook lid van de adviesraad van het invloedrijke American Jewish Committee. In 2008 ontving hij ook de “Jeruzalemprijs”. Döpfner werd in München ook geëerd door de zionistische organisatie in Duitsland e.V., die zijn inzet voor begrip tussen Duitsland en Israël, zijn steun aan de Joodse Gemeenschap en zijn persoonlijke inzet voor de belangen van Israël erkende. “Het bestaansrecht van Israël en de veiligheid van Israël zijn de basiscoördinaten in de Europese politiek”, aldus Mathias Döpfner in zijn acceptatietoespraak.

In aanwezigheid van de Israëlische ambassadeur, de voorzitter van de Centrale Raad van Joden in Duitsland, Charlotte Knobloch, de voorzitter van het Joodse Agentschap en de Zionistische Wereldorganisatie, Zeev Bielski, evenals talrijke vertegenwoordigers van de staatspolitiek en economie, overhandigde Robert Guttmann, voorzitter van de zionistische organisatie in Duitsland, de prijs aan Dr. Ing. Döpfner. (ze geven elkaar altijd prijzen, oorkondes, medailles enzovoort. Hebben ze lol in. Willem Alexander, niet-besneden voor zover wij weten, krijg zelfs een medaille voor het bijwonen van zijn eigen huwelijk)

Zelfs Mathias Döpfner’s beste vriend is een Jood: Lord George Weidenfeld. Deze man was adviseur en kabinetschef van de eerste president van Israël – Chaim Weizmann, voorzitter van de raad van toezicht van de Ben Gurion Universiteit, bestuurslid van het Weizmann Instituut en Tel Aviv Universiteit, columnist voor Axel Springer Verlag, voor DIE WELT en WELT am SONNTAG. (Bron), (Bron)

Ondanks de absolute dominantie van de Joden in de wereldpers mag dit niet worden vermeld.

Sinds het bestaan van de media worden Joden ervan beschuldigd dat ze de media in de hand hebben. Degenen die dit hebben uitgedrukt, werden en worden door de media en de politiek veroordeeld als antisemieten – en door de media in hun openbare, en vaak ook in hun privé-bestaan vernietigd. Maar niets is zo waar als de bewering dat de meerderheid van de belangrijkste media ter wereld in joodse handen is.

{ingekort}

“Tot zover mijn voorwoord, mijn noodzakelijke inleiding tot het onbegrijpelijke dat komt”, Michael Mannheimer.


Mediacontrole is altijd het primaat van de strategie van de joodse wereldheerschappij geweest

Een zeer verhelderend artikel over mediacontrole en de oorsprong ervan is te vinden bij Henry Makow. Hij verwijst naar het boek van majoor Osman Bey “De verovering van de wereld door de Joden”. (Bron)

Majoor Osman Bey – beter bekend als Frederick Millingen – bewijst hoe in Joodse Vrijmetselaars meer dan 150 jaar geleden de Westerse media gingen beheersen. Zo begonnen zij oorlogen om de “Goyim” (de joodse term voor “ongelovig”) te decimeren. Met hun pure mediamacht kunnen Joden elke oorlog propagandistisch voorbereiden en de oorzaken van de oorlog naar believen manipuleren. In 2018 bijvoorbeeld werd Syrië gebombardeerd na een nepgasaanval die de wereld aan de rand van de derde wereldoorlog bracht.

De meeste passages hieronder komen uit het boek van Osman Bey “De verovering van de wereld door de Joden”. (Bron).

Voor de Joden als wereldoverheersende en hyper-rijke bankiers (zie hieronder) was het gemakkelijk om hun agenten (zoals Pulitzer, Ochs en Rupert Murdoch) te financieren om de kranten te kopen.

Voor nieuwe lezers: Als we het hier over “Joden” hebben, bedoelen we altijd vertegenwoordigers van het orthodoxe jodendom (ook wel Talmoed-Jodendom genoemd). 80 procent van de Joden zijn seculier en identificeren zich niet met hun religie. Wat weinigen weten: Deze seculiere joden worden door de joodse orthodoxie ook goyim genoemd en behandeld als goyim.

Door deze controle zijn wij, de Goyim, tot op de dag van vandaag hun geestelijke gevangenen gebleven. Maar zelfs de meerderheid van de Joden – de eerder genoemde seculiere Joden – werden niet geraadpleegd. Hun veiligheid en die van de mensheid in het algemeen wordt bedreigd door de geheime megalomane agenda van de joodse “leiders” en hun vrijmetselaars.

De “Israëlische Raad in Krakau” (1840): Begin van het aanvalsplan voor de joodse verovering van de wereld

In 1840 werd in Krakau een Israëlitische raad bijeengeroepen. Dit was een soort oecumenisch concilie waarin de meest prominente mannen van het “uitverkoren volk” voor overleg zaten. Het doel van de bijeenkomst was het vinden van de juiste middelen om het jodendom te laten zegevieren in zijn uitbreiding van de Noordpool naar de Zuidpool.

…zolang wij niet de kranten van de hele wereld in onze handen hebben om de volkeren te misleiden en te verdoven, zal onze heerschappij over de wereld een fantasie blijven”. Rabbi Moses Montegiore op het Sanhedrin Congres in Krakau in 1840

Deze woorden hadden een sterke invloed op de geesten van de vergadering. De toehoorders realiseerden zich dat er een orakel gesproken had, dat er een nieuw licht was opgegaan om richting te geven aan hun inspanningen.

“Vanaf dat moment kunnen we het begin van dit werk van de duivel dateren, dat tot doel heeft om de pers tot een motor van oorlog te transformeren, een soort artillerie waarvan het vuur gericht kan worden tegen elke vorm van obstakel dat de financiële en politieke verovering van de Joden tegenwerkt. Auszug: „Die jüdische Presse“ (1873), in: “The Conquest of the World by the Jews”

De pers van alle landen, zonder onderscheid, werd door de Joden in drie klassen verdeeld. Het plan dat door de samenzweerders is uitgevonden en aangenomen om de pers onder hun controle te brengen, bestaat uit de volgende onderdelen:

  • Eerste klas: tijdschriften betaald door joden.
  • Tweede klasse: tijdschriften met het vaandel van een bepaalde nationaliteit.
  • Derde klasse: tijdschriften met het Joodse vaandel.

De eerste klasse bestaat uit al die tijdschriften die door de Joden worden gesteund, hetzij door inschrijving hetzij door opzettelijk door de Joden gekochte aandelen. Dit zijn:

  • The London Times,
  • Les Dabats, I‘ Independance Belge,
  • La Revue des deux Mondes,
  • New York Tribune, etc.

De tweede klasse bestaat, zoals gezegd, uit tijdschriften die het vaandel van een bepaalde nationaliteit dragen, maar joods zijn. Deze tijdschriften zijn echte wolven in schaapskleren, want hoewel het Engelse, Franse, Amerikaanse of Duitse tijdschriften zijn, zijn het niet de minder joodse, nee, aartsjoodse tijdschriften. Het volgende artikel gaat met name over deze media.

De derde klas van de Joodse tijdschriften hijst trots de Joodse vlag. Deze tijdschriften tonen zich zonder maskers, zoals hun naam doet vermoeden:

  • Das Judenthum,
  • Israelit,
  • Israelitische Bibliothek,
  • Jewish Chronicle, Baltimore;
  • Jewish Messenger, New Jersey;
  • American Israelite, Cincinnati;
  • Jewish Record, Philadelphia;
  • San Francisco Hebrew,
  • Occident, Chicago;
  • Independent Hebrew, New Jersey;
  • Jewish Gazette,
  • Allgemeine Jüdische Wochenzeitung
  • Jüdische Rundschau
  • Israel-Nachrichten,
  • Jüdisches Berlin
  • Jüdische Korrespondenz
  • Evrejskaja gazeta – die russischsprachige jüdische Zeitung
  • usw. etc. etc. Die Verbreitung dieser und vieler anderer Zeitschriften erstreckt sich unter den Juden auf der ganzen Welt.

Media die eigendom zijn van of gecontroleerd worden door joden:

“New York Times: Joods
De New York Times behoort tot de Joodse familie Sulzberg. De New York Times, de Wall Street Journal en de Washington Post zijn de drie kranten die de trends en richtlijnen voor bijna iedereen bepalen. Zij zijn degenen die beslissen wat nieuwswaardig is en wat niet, zowel nationaal als internationaal. En al deze drie kranten zijn in joodse handen. De andere New Yorkse kranten zijn ook in joodse handen. De “New York Post” behoort tot de miljardair en vastgoedverkoper Peter Kalikow. De Village Voice is eigendom van Leonard Stern.

Er zijn slechts drie opmerkelijke nieuwsmagazines in de VS. “Time”, “Newsweek” en “U.S. News & World Report”. Newsweek is een uitgave van de Washington Post die eigendom is van de joodse vrouw Katherine Meyer Graham. U.S. News & World Report is eigendom van en wordt uitgegeven door de joodse makelaar Mortimer B. Zuckerman.

De drie grootste uitgevers van de boeken “Random House”, “Simon & Schuster” en “Time Inc. Book Co. zijn allen joods. “Random House behoort tot Newhouse. De voorzitter van het bestuur van Simon & Schuster is Richard Snyder en de voorzitter is Jeremy Kaplan, beide Joden.

“Western Publishing” is de grootste uitgever van kinderboeken met meer dan 50% van de markt. De voorzitter is Richard Bernstein, een jood. * (Bron) (Bron)

“Süddeutsche Zeitung”: onder joodse invloed
Werner Friedmann (* 12 mei 1909 in München; † 23 april 1969) was Duits journalist en oprichter van de Duitse School voor Journalistiek. Werner Friedmann was licentiehouder van de Süddeutsche Zeitung en oprichter van de Münchner Abendzeitung. Friedmann was de zoon van een joodse kinderarts.

Van 1951 tot 1960 was Friedmann hoofdredacteur van de Süddeutsche Zeitung, maar werd op 10 mei 1960 gearresteerd op verdenking van ontucht met verslaafden en beschuldigd van het aanzetten tot procuratie, dat destijds nog steeds strafbaar was, en veroordeeld tot zes maanden proeftijd wegens een privé-aangelegenheid die op grote schaal werd gepubliceerd. Friedmann nam vervolgens ontslag uit zijn functie in de SZ en wijdde zich vooral aan de Abendzeitung, die onder zijn leiding in de jaren zestig de grootste oplagesuccessen behaalde. Friedmann’s officiële journalistieke doelstellingen omvatten:

  • Opvoeden van afkeer van militarisme, nazisme en chauvinisme;
  • Fouten die tijdens de Hitler-periode zijn gemaakt aan het licht brengen;
  • Duitse arrogantie te bestrijden;
  • De methoden van het criminele regime onophoudelijk onthullen en zo het heden terugvoeren naar de ware schuldigen.(Bron)

“Die Zeit”: onder joodse invloed
Ook het weekblad “Die Zeit” staat onder Joodse invloed. De stichter van “Zeit”, Gerd Bucerius, was van joodse afkomst via zijn grootmoeder. Hij was ook medeoprichter van Gruner&Jahr en soms voorzitter van Bertelsmann AG. Bucerius was getrouwd met de jodin Detta Goldschmidt.

“Gerd Bucerius was een van de belangrijkste persheren uit de naoorlogse geschiedenis.(Bron)

De huidige redacteuren van “Zeit” zijn de Joden Josef Joffe en Michael Naumann. Naumann is ook getrouwd met de joodse Marie Warburg, de dochter van Eric M. Warburg.

Wat zo’n belangrijk stuk informatie is dat het nauwelijks mogelijk is dat het niet bekend is bij het publiek. Eric M. Warburg was een belangrijke Duits-Amerikaanse bankier en politiek adviseur van de belangrijke familie Warburg in Hamburg. Eric M. Warburg richtte in 1938 de New Yorkse investeringsbank Warburg Pincus op en was partner in de Hamburgse private bank M.M.Warburg & CO. Als mede-oprichter van de Amerikaanse Raad voor Duitsland en de Atlantische brug had Warburg een beslissende invloed op het naoorlogse Duitse publiek. Warburg. De volgende feiten laten zien hoe belangrijk Warburg is voor het lot van het naoorlogse Duitsland en Europa:

  • Tijdens zijn vliegbezoek aan het Pentagon in 1943 zorgde hij er ook voor dat Hamburg en Sleeswijk-Holstein, in tegenstelling tot de oorspronkelijke planning, niet in de Sovjet-zone vielen en dat de Elbe de toekomstige grens vormde voor het naoorlogse Duitsland.
  • Als volgende opdracht stelde Eric M. Warburg een nieuwseenheid samen voor de aanstaande D-Day invasie van Normandië.
  • In juni 1944 nam hij met deze eenheid deel aan de landing van de geallieerden in Normandië. Vervolgens nam hij met een kleine groep Amerikaanse en Britse officieren deel aan de bevrijding van Parijs in augustus 1944.
  • In 1949 werd de vertrouweling John Jay McCloy van de familie Warburg door de Amerikaanse regering benoemd tot Hoge Commissaris voor Duitsland, waarmee hij de belangrijkste vertegenwoordiger van de geallieerden in het naoorlogse Duitsland* werd. (* Ron Chernow: Die Warburgs – Odyssee einer Familie. Siedler-Verlag, München, 1994, Seite 628–632)

En ook de derde redacteur Helmut Schmidt is zeker niet bij toeval van Joodse afkomst. Zijn vader was een half Jood in het Derde Rijk.

Die “Zeit” steunde ook openlijk de oorlog in Irak, die in die tijd gunstig was voor Israël. En Josef Joffe was een van de sterkste verdedigers van deze oorlog (bron) – en mocht enkele maanden na de verkiezing van Trump tot 45ste president van de VS ongestraft (!) op de publieke televisie oproepen tot de moord op Trump.

“ABC”, Colombia Broadcasting Systems (“CBS”) en National Brodcasting Company (“NBC”): Joods
American Broadcasting Companies (ABC), Colombia Broadcasting Systems (CBS) en National Brodcasting Company (NBC): elk van deze drie mediabedrijven stond gedurende een lange periode van 32 tot 55 jaar onder de absolute controle van één man, lang genoeg om het bedrijf op elk niveau te bezetten met werknemers van zijn gading en zijn invloed onuitwisbaar te laten. In elk van deze individuele gevallen is deze man een jood geweest.

“Tot 1985, toen ABC fuseerde met Capital Cities Communications, was Leonard Larry Goldenson, een Jood, voorzitter en chief executive officer van het netwerk. In een interview met Newsweek magazine op 1 april 1985 vertelde Goldenson: “Ik heb dit bedrijf van de grond af opgebouwd”. (Bron)

CBS werd een halve eeuw gedomineerd door William S. Paley – de zoon van Joden die uit Rusland emigreerden. De nieuwe eigenaar heeft niet geprobeerd om het joodse profiel van NBC te wijzigen of de joodse sleutelposities uit te wisselen. Integendeel, er werden nieuwe joodse leiders toegevoegd, zoals Steve Friedman.

“De man die toezicht houdt op televisie-entertainment bij CBS is Jeff Sagansky. Bijna iedereen die de realiteit van jonge Amerikanen vormgeeft, van wat goed en kwaad is en wat fatsoenlijk en onfatsoenlijk gedrag is, zijn Joden.(Bron)

Uitgevers Ullstein, Piper, Hoppenstedt, Blank, Thienemann, Carlsen, arsEditie: Joods
De Joods-Zweedse familie Bonnier is de grootste uitgever van kinderboeken in Duitsland. Zij bezitten ook de uitgeverijen Ullstein, Piper, Hoppenstedt, Blank, Thienemann, Carlsen en arsEdition. (Bron)

Daarnaast is de Joodse familie Bonnier, die oorspronkelijk Hirschel heette, de grootste media-eigenaar in Scandinavië en Zweden (dagbladen, televisiestations, boekenmarkt). (Bron)

Sat.1, Kabel 1, N24, 9Live, Sat1, ProSieben en N24: Onder Joodse controle
Wat televisie betreft, staan de kanalen Sat1, Prosieben, Kabel1 en N24 onder de joodse invloed van de eigenaren Kravis, Kohlberg en Roberts. Kohlberg, Kravis Roberts & Co zijn ook een van de grootste private equity bedrijven ter wereld. Stations: Sat.1, ProSieben, Kabel 1, N24, 9Live. (Bron)

Leo Kirch Group: onder joods toezicht
Haim Saban (* 15 oktober 1944 in Alexandrië, Egypte) is een joodse FED-dollar miljardair en een van de grootste mediaondernemers ter wereld. Haim Saban heeft de Israëlische en Amerikaanse nationaliteit.

Als gevolg van de overname van de failliete boedel van de Leo Kirch Group in de nazomer van 2003 werd Haim Saban, die zich sterk inzet voor de Israëlische belangen, de grootste particuliere televisiebaas in de Bondsrepubliek Duitsland.[1] Prominente politici met “goede contacten” hadden Saban geholpen met de “mega deal”; vooral Georg von Waldenfels (CSU), de voormalige minister van Financiën van Stoiber. De joodse politicus in de VS Martin Indyk, onder leiding van mevrouw Albright vice-minister van Buitenlandse Zaken, die altijd in dienst is voor Israël, is de naaste metgezel van Saban en runt een “Saban Center for Middle East Policy” gesponsord door hem.[2] Als voorzitter van de raad van toezicht leidde de mediamagnaat de in München gevestigde tv-groep uit het verre Californië voornamelijk via “e-mail mobiele telefoon” en het wereldwijde netwerk. (Bron 1 en 2)

In de periode tot augustus 2005 maakte de mediagroep van Saban een groot pluspunt, wat de mediamagnaat een grote winst opleverde: Hij en zijn partners investeerden in 2003 naar schatting 800 miljoen euro, inclusief een daaropvolgende kapitaalverhoging. De marktwaarde bedroeg in augustus 2005 bijna 2,5 miljard euro. Een soortgelijk succes boekte hij in 2001 toen hij het familiekanaal Fox Family aan Walt Disney verkocht voor 5,3 miljard dollar (toen ca. 5,6 miljard euro).

Newhouse” Media Empire: Joods
Het “Newhouse” media-imperium in de VS is een schrijnend voorbeeld van een gebrek aan concurrentie tussen de Amerikaanse dagbladen; het toont ook de onverzadigbare honger die Joden hebben getoond voor alle organen van de meningsvorming.

Newhouse” bezit 31 dagbladen, waaronder grote en invloedrijke zoals de Cleveland Plain Dealer, het Newark Star Ledger en het New Orleans Times-Picayune, evenals het grootste uitgeverij-conglomeraat, Random House, met al zijn dochterondernemingen; Newhouse Broadcasting” bestaat uit 12 televisiestations en 87 kabeltelevisiestations; enkele tientallen bekende tijdschriften waaronder “New Yorker”, “Vogue”, “Mademoiselle”, “Glamour”, “Vanity Fair”, “HQ”.”Bovendien zijn zelfs de kranten die in handen zijn van heidenen sterk afhankelijk van joodse reclame-inkomsten. (Bron)

Daily Telegraph: Joods
De Engelse Daily Telegraph heeft een oplage van 100.000 exemplaren per dag – en de enige eigenaar is een jood. De Daily Telegraph werd enkele jaren geleden door de Jood Levy gekocht voor $ 20.000 bij de afscherming van een meubelhypotheek. Twee van de Levy’s hebben hun naam veranderd in Lawson en de namen van de heer en mevrouw Lawson verschijnen in de lijst met gasten op het laatste bal van de Prins van Wales. De hoofdredacteur, Edward Lawson, is parlementslid. Zeer weinig Engelsen weten erover. Omdat Joden, dankzij hun mediamonopolie, alle publicaties kunnen blokkeren of belasteren als anti-joodse propaganda, als ze bij uitzondering in de niet-joodse media worden genoemd.

“La Patrie” en het “Paris Journal”: Joods
Frankrijk is blij met twee van dergelijke tijdschriften: “La Patrie” en het “Paris Journal”. Beide zijn eigendom van een jood, baron Soubeyrand.

“Neue Presse”: Joods
Wenen heeft de “Neue Presse”. Eigenaren zijn joden.

“Perseveranza”: Joods
Italië heeft zijn “Perseveranza”; eigenaars zijn Joden

“Frankfurter Zeitung: Joods
Er zijn ook veel van dergelijke tijdschriften in Duitsland, waaronder de “Frankfurter Zeitung”. De Frankfurter Zeitung werd in 1856 opgericht als “Frankfurt Annual Report” door Leopold Sonnemann (een joodse bankier, journalist, uitgever, politicus en beschermheer) en Heinrich Bernhard Rosenthal (een joodse bankier) in Frankfurt am Main en was voor het laatst gevestigd in de Große Eschenheimer Straße 81-87. Sinds 1860 stond het bedrijf bekend als de Frankfurt Societäts-Druckerei, waarin vervolgens van 1866 tot 1943 de “Frankfurter Zeitung” verscheen, die tussen haakjes werd aangevuld met “Frankfurter Handelszeitung” en “Neue Frankfurter Zeitung”.

Al deze tijdschriften dienen in de eerste plaats om de publieke opinie – en daarmee de politiek van het betreffende land – massaal te beïnvloeden.

Maar heel weinig lezers weten dat de artikelen die ze lezen, zijn geschreven of bewerkt door Joden vermomd als Fransen, Duitsers of Engelsen (bijvoorbeeld: de uitgever van de ZEIT, Josef Joffe, is een Jood en toonaangevend Joods verenigingsambtenaar). Want Joodse publicisten en uitgevers zullen er alles aan doen om te voorkomen dat deze informatie openbaar gemaakt wordt.

“Het publiek is van mening dat deze artikelen een weerspiegeling zijn van de verandering van mening in dit of dat land; en toch weerspiegelen ze alleen de weerspiegeling van de Joodse duivel, die ons probeert te misleiden voor zijn plezier en ons te betoveren met de leringen en drogredenen van de moderne school.”

Osman Bey: “The Conquest of the World by the Jews”. (bron).

Toen de Joden in 1868 in conflict kwamen met Roemenië (dit conflict wordt voorgesteld als een pogrom tegen Joden), hadden de Roemenen grote moeite om twee of drie tijdschriften te vinden die hun zaak tegen de publieke opinie wilden verdedigen.

“Deze weergave van de manier waarop Joden de pers gebruiken, onthult voor onze ogen het bestaan ​​van een geheime macht. In werkelijkheid vormen honderden tijdschriften die gehoor geven aan de bevelen van de Joden een verschrikkelijke voedingsbodem waartegen het bijna onmogelijk lijkt om te vechten.

Tegen de weinige kranten die het slachtoffer kan vinden om zijn zaak te verdedigen, hebben de Joden op elk moment een kogel van spot en laster die uit de liegende monden van honderden kranten wordt gespuwd.’

Osman Bey: “The Conquest of the World by the Jews”. (Bron).

“Tot slot kunnen we nog toevoegen dat de druk die het jodendom uitoefent op de journalistiek niet beperkt is tot de genoemde trucs en kunstgrepen. Van het ene succes naar het andere grijpen ze nu alle tijdschriften binnen handbereik aan; en om de waarheid te zeggen: ze zijn succesvol, of ze nu de rol van redacteur, correspondent of handelaar in romans spelen. Ook het boekhandel is overgegaan in handen van de Joden; overal ontmoeten we hen als boekhandelaren en uitgevers. Zij alleen kunnen ons verlichting brengen; maar als we zo verlicht zijn, zullen we hun slaven zijn, zowel moreel als materieel”. (Bron)

Ook Oekraïne: in de handen van de Joden
Zelfs de gehele “vrije” pers in Oekraïne, alle tv-stations en alle gedrukte media, op één krantenuitgever na, zijn eigendom van joden.

De Oekraïense rechtsradicale zionist en miljardair Kolomojskyj, die een eigen privé-leger heeft (geleid door voormalige Israëlische officieren), heeft de Oekraïense, Israëlische en Amerikaanse nationaliteit. Drievoudig burgerschap! Zijn privéleger was sterk betrokken bij de Oekraïense staatsgreep in 2014, zijn zionistische schurken (“Azovbataljon”) vermommen zich als neonazi’s in hun acties. Ze versloegen onder andere politieke partijen die de staatsgreep in het parlement hadden afgewezen.

De gehele “vrije” pers in Oekraïne, alle tv-stations en alle gedrukte media, op één krantenuitgever na, zijn eigendom van joden. De Oekraïense professor Vasyl Jaremenko, die dit in 2003 in een krantenartikel bekritiseerde (“Joden in Oekraïne vandaag: werkelijkheid zonder mythen”), werd voor het gerecht gebracht wegens “antisemitisme”. De krant waarin het artikel verscheen werd door een rechtbank in Kiev gesloten wegens “antisemitische propaganda”.

Volgens professor Jaremenko waren in 2003, d.w.z. vóór de Maidan-revolutie, 136 van de 400 parlementsleden joden. Dit, hoewel Joden slechts 0,5% van de Oekraïense bevolking uitmaken.

Een handvol joodse miljardairs hebben het land onder elkaar verdeeld. President Poroshenki is er een van.

De beschuldiging van “antisemitisme” is, in zoverre het verwijst naar de kritiek op de echte wereldclaim van de joodse orthodoxie, een uiterst succesvolle truc die wordt gebruikt om elk verzet tegen de vrijmetselaars-joodse agenda te weerleggen.

Dat is meer dan genoeg voor vandaag. Want het verteren van meer informatie is nauwelijks mogelijk. Hoewel er oneindig veel meer informatie over dit onderwerp is. Wat ik tot nu toe geschreven heb over de joodse mediamacht is niets meer dan het topje van de ijsberg die ik in de inleiding noemde ….

MICHAEL MANNHEIMER

Von der “New York Times” bis zur “Süddeutschen Zeitung”: Juden beherrschen die wichtigsten Medien der Welt

Zie ook:

De connectie tussen Macron en de media

Een macht die groter is dan de overheid ?

Joodse media-invloed in Scandinavië

Paul Reuter – één van de eerste media-grootmogolen 

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 1.176 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Piranjaha (1138 Articles)
De door mij vertaalde artikelen geven niet per se mijn mening weer. Ze zijn regelmatig ook tegenstrijdig met elkaar. De huidige ‘wetenschap’ kan daar niet zo goed mee overweg, want alles moet in consensus zijn. Naar mijn mening houdt wetenschap en historisch onderzoek in dat je zoveel mogelijk facetten van een bepaalde zaak bekijkt (en na afloop nog steeds niet overtuigd bent en nieuwsgierig blijft). Van allerlei kanten. De logische consequentie daarvan is dat sommige weergaven botsen of – o jee – onaangenaam zijn.

5 Comments on Van de “New York Times” tot de “Süddeutsche Zeitung” – Joden domineren de belangrijkste media ter wereld

  1. Spamfilter?
    Kunnen jullie het bericht eens lezen.
    Groetjes.
    Ik weet niet wat ik met deze gevaarlijke tekst moet doen, ik wil geen tweede Robinson worden, maar ik wil het wel delen met (en alleen) Fenixx.

    Like

  2. Ter aanvulling {uit 2001} ; De hoge organisatiegraad van het “uitverkoren” volk (Deel 2)

    https://web.archive.org/web/20101230222641/http://internettrash.com/users/nieuwebezems/n6volk.html

    Like

  3. @Chip // februari 26, 2019 om 14:02
    Stuur maar op.
    Fenixx.org@gmail.com

    Like

  4. Ook in Nederland is de jood oververtegenwoordigd in de media,hierbij een lijst ;

    https://lexiconjoodsnederland.wordpress.com/

    Like

  5. Bedankt @Rommel.
    Artikel is doorgestuurd.
    Misschien eronder mijn echte naam weghalen.
    Het is in ‘script’ geschreven, omdat ik hou van die schijnbaar zelf geschreven computertaal.
    Dat kan/moet misschien aangepast worden.
    Ik hoop dat jullie ervan genieten en dat het een plaatsje krijgt als ‘kop’.
    Het is te lang om als comment te dienen.

    Beste groeten! En ik hoop dat de Fenixx-community het apprecieert.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s