Nieuw

Barbara Roche, de jodin die onder Tony Blair de Derde Wereld Groot-Brittanië binnenhaalde

Er is geen Nobelprijs voor wiskunde, wat belachelijk is. Maar er is wel een Nobelprijs voor Economie, en dat is lachwekkend. Wiskunde staat tot economie, als astronomie staat tot astrologie.

Economie is weliswaar geen pseudowetenschap, maar het biedt nog steeds veel ruimte voor charlatans en oplichters. Voorbeeld A: de “charme-loze, pompeuze en middelmatige” Jonathan Portes, een joodse econoom die zijn leven wijdt aan het vertellen van de Britse blanken dat alleen massale immigratie hun land kan redden van de economische ineenstorting.

“Trust me – I’m an economist”: Jonathan Portes

Portes, die nog steeds regelmatig op de Guardian en de BBC verschijnt, stond centraal in het succesvolle plan van New Labour om het land te overspoelen met goedkope arbeidskrachten en linkse kiezers en tegelijkertijd te verbergen wat ze voor hun traditionele aanhangers deden. Maar hij heeft een verwoestende reactie op degenen die beweren dat New Labour in het geheim de grenzen opent: hij noemt dit een “complottheorie“.

Verraders aan de top

Wat moet er nog meer gezegd worden? Op Planet Portes is dat het einde van de zaak. Zo was het een verspilling van tijd voor de Daily Mail om een nieuwe biografie van Tony Blair te serialiseren die in detail uiteenzet hoe de samenzwering plaatsvond. Tom Bower, de auteur van het boek, voerde ,,gesprekken met meer dan 200 hogere ambtenaren, ex-ministers en andere insiders”. Hij verzamelde overvloedig bewijs dat Blair “niet wilde dat het publiek zijn ware plannen over immigratie kende” en dat Blair “zijn Labour-regering beval om nooit de vermeende ‘voordelen’ van de ongekende instroom in het openbaar te bespreken”.

Waarom heeft hij zich daarmee beziggehouden? Beseft hij niet dat hij een samenzweringstheorie op de markt brengt? Maar dit is niet de eerste keer dat de Daily Mail brutaal de waarheid heeft gepubliceerd over wat Portes en zijn mede-samenzweerders tot stand hebben gebracht:


In de dertien jaar dat de partij aan de macht was, hebben ze 2,2 miljoen migranten het land binnengehaald – meer dan het dubbele van de bevolking van Birmingham.  Lord Glasman, 49 jaar oud, had BBC Radio 4 onlangs [in 2011] al verteld: ‘Wat je met immigratie hebt, is het idee dat mensen over de hele wereld moeten reizen op zoek naar hogerbetaalde banen, vaak om bestaande arbeidskrachten te onderbieden, en op de een of andere manier zijn we in de Labour Party in een positie terechtgekomen dat we dachten dat dat een goede zaak was. maar ondermijnt het duidelijk de solidariteit, het ondermijnt de relaties, en in de schaal waarop het in Engeland plaatsvindt, kan het de mogelijkheid van politiek volledig ondermijnen.

De academicus, die het programma voor geloof en burgerschap aan de London Metropolitan University leidt, bekritiseerde Labour omdat het ‘vijandig staat tegenover de Engelse arbeidersklasse’. Hij zei: ‘In veel opzichten zag [Labour] de arbeidersklasse kiezers als een obstakel voor vooruitgang. Hun inzet voor verschillende burgerrechten, antiracisme, betekende dat de arbeidersklassekiezers …. vaak werden gezien als racistisch, gekant tegen verandering, homofoob en over het algemeen reactionair. Je had dus in veel opzichten een vreselijke situatie waarin een Labour-regering vijandig stond tegenover de Engelse arbeidersklasse’. (Miliband ally attacks Labour migration ‘lies’ over 2.2m they let in Britain, The Daily Mail, 16th April 2011)


Rustige samenzwering

Merk op dat Lord Glasman Joods is. Het is niet waar dat alle Britse joden vijandig staan tegenover de blanke meerderheid of enthousiaste voorstanders van massale immigratie zijn. Helaas waren het de anti-blanke, pro-immigratie joden in New Labour die het beleid beheersten. Jonathan Portes is daar een voorbeeld van. Barbara Roche is een ander voorbeeld. Ik schreef over haar in “We Hate UKIP: Turning Britain into a Roche Motel”. Nu staat ze in het boek van Tom Bower:

Barbara-Roche

De meest ongelooflijke onthullingen [over de samenzwering van New Labour] betreffen Barbara Roche, een weinig bekend parlementslid dat tussen 1999 en 2001 minister van immigratie was. Tijdens deze periode heeft ze – met de goedkeuring van de heer Blair – in alle rust een beleid aangenomen dat het gezicht van het Verenigd Koninkrijk heeft veranderd. …. Net als [Jack] Straw heeft Blair nooit in het openbaar melding gemaakt van het stijgende aantal immigranten uit India en Pakistan die nu Groot-Brittannië konden binnenkomen. Ook heeft hij niet overwogen hoe huisvesting, scholen en gezondheidszorg te bieden voor nog eens 300.000 mensen die per jaar aankomen.

Niet één van hen vroeg zich af of de immigranten enig effect zouden hebben op het leven van de Britse arbeidersklasse. (Negen jaar later bleek uit een rapport van het Migration Advisory Committee dat 23 Britse werknemers voor elke 100 in het buitenland geboren werknemers die hier werkten, ontheemd waren geraakt.)

Zou deze chicanery erger kunnen worden? Dat deed het – met de benoeming van Barbara Roche als Junior Immigratieminister. Blair’s enige instructie aan haar was om nep-asielzoekers uit te zetten. Maar Roche speelde niet mee. In haar eerste gesprek met een senior immigratiebeambte was ze openhartig: ‘Ik vind dat asielzoekers moeten kunnen blijven. Uitzetting duurt te lang en is emotioneel. Zelfs het woord ‘nep’, zo hield ze vol, creëerde een negatief gevoel.

“Het was duidelijk dat Roche meer immigranten naar Groot-Brittannië wilde laten komen”, herinnert Stephen Boys-Smith, het nieuwe hoofd van de immigratiedirectie. Ze zag haar taak niet als het controleren van de toegang, maar door te kijken naar het bredere beeld “op een holistische manier” wilde ze dat we de voordelen van een multiculturele samenleving zouden zien”. Jack Straw heeft Roche nooit openlijk tegengesproken – het was gewoon niet het risico waard om de Labour Party te vervreemden. Dus ging ze aan de slag met een toespraak, waarin ze de voordelen schetste van het verminderen van de controles op immigratie en waarin ze asielzoekers als geschoolde arbeidskrachten portretteerde. Ze besprak niet wat ze met Straw ging zeggen. …

Goed gedaan, Barbara,’ zei Blair al snel tegen Roche [na de toespraak]. Ondanks de controversiële inhoud ging haar toespraak relatief onopgemerkt voorbij. Maar migranten begrepen al snel het belang ervan en gaven het nieuws door aan hun vrienden en familie over de hele wereld. Labour laat meer mensen binnen, zeiden ze, en – in tegenstelling tot andere Europese landen – zou Groot-Brittannië uitkeringen en overheidshuisvesting bieden. …

Een van de erfenissen van Roche waren de honderden migranten die in ellende kamperen in Sangatte, buiten Calais, waar ze proberen zichzelf op vrachtwagens te smokkelen. Nieuws over het nieuwe liberalisme – en in het bijzonder de sociale voorzieningen – begon nu Somaliërs aan te trekken die zich eerder in andere EU-landen hadden gevestigd. Hoewel er geen historische of culturele band bestond tussen Somalië en Groot-Brittannië, kwamen er meer dan 200.000 mensen. Aangezien de meesten van hen niet opgeleid waren en afhankelijk zouden zijn van sociale voorzieningen, had het ministerie van Binnenlandse Zaken hen de toegang kunnen weigeren. Maar ze kregen wel ‘uitzonderlijk verlof om te blijven’. [Et cetera ad nauseam] (Conman Blair’s cynische samenzwering om het Britse volk te misleiden en 2 miljoen migranten tegen de regels in te laten, The Daily Mail, 26 februari 2016).


Barbara Roche is duidelijk vijandig tegenover de blanke meerderheid van Groot-Brittannië, dus het is interessant om te vragen hoe ze de post van minister van immigratie kreeg. Zal Israël ooit een antisemitische goy aannemen om hun immigratiebeleid onder controle te houden? Nee, dat is onmogelijk. Israël is een joodse staat en is vastbesloten om dat te blijven. Maar het is kwaad en haatdragend voor een blanke christelijke natie als Groot-Brittannië om zijn etnische en religieuze identiteit te willen behouden.

Bestrijding van antisemitisme en vreemdelingenhaat

Daarom was een jood als Barbara Roche een ideaal persoon om de immigratie hier te overzien. Net als Jonathan Portes en Moshe Kantor is ze lang niet zo beroemd als ze zou moeten zijn. Maar het is niet moeilijk om erachter te komen wat haar drijfveren waren toen ze minister van immigratie was. Ze werd opgeleid aan de Orthodoxe Joodse JFS in Londen, die ooit de Joodse Vrije School werd genoemd en de grootste Joodse school in Europa was. In 2001 zei een interview van The Guardian dat haar “ouders deels Spaans, Portugees, Pools en Russisch waren en dat ze de politiek was binnengegaan – ze benadrukt dit nog steeds vandaag – om antisemitisme en xenofobie in het algemeen te bestrijden.”

Tien jaar later interviewde de zwarte journaliste Hugh Muir haar opnieuw in de Guardian. In tegenstelling tot Portes was Muir bereid om de mogelijkheid van een New-Labour samenzwering te bespreken om de grenzen te openen. Maar hoe test je die mogelijkheid? Simpel: je vraagt gewoon aan Barbara Roche, die er “tot aan haar nek in moet zijn geweest”, of er al een was. Het is bekend dat samenzweerders de samenzwering altijd toegeven als je het hun vraagt. Nou, Hugh vroeg Barbara en ze schudde haar hoofd nadrukkelijk: zeker niet, “er was geen” samenzwering.

Afschaffing van Groot-Brittannië

Wat moet er nog meer gezegd worden? Op Planet Muir is dan alles gezegd. Maar Roche was blij om haar ware gevoelens over “diversiteit” te onthullen:

Vrijdagspitsuur. Euston station [in Londen]. Wie is hier? Wie niet. Een caleidoscoop van huidskleuren. De wereld in één eindpunt. Barbara Roche ziet het over de rand van haar kopje Americano-koffie. “Ik hou van de diversiteit van Londen”, vertelt ze me. “Ik voel me gewoon op mijn gemak”. (Verborgen divers Groot-Brittannië: De immigratie ‘samenzwering’, The Guardian, 2 maart 2011)

Waarom houdt Barbara Roche van een geatomiseerde samenleving? Waarom voelt ze zich daar “comfortabel”? Ik zou suggereren dat dit komt omdat ze niet opvalt als een minderheid en zich dus niet paranoïde voelt. In het bleke, blanke Engeland uit het verleden waren er regelmatig uitbarstingen van onverklaarbaar en irrationeel antisemitisme, van de uitwijzing van Joden door Edward I in 1290 tot de “pogrom” die in 1911 de Welshe valleien leegveegde.

Barbara Roche is duidelijk van mening dat dergelijke ongemakkelijke gebeurtenissen veel minder waarschijnlijk zijn in een geatomiseerd Groot-Brittannië. Zoals wijlen Larry Auster het in een Amerikaanse context plaatste: “Het is niet verwonderlijk dat deze Joden de massale immigratie van de derde wereld en de moslimimmigratie niet zien als een gevaar voor henzelf, maar als de ultieme waarborg voor hun eigen veiligheid, in de hoop dat in een raciaal gediversifieerd, ontkerstend Amerika, de afnemende meerderheidscultuur de macht zal missen.

Minderheidsmandaat

Groot-Brittannië wordt verondersteld een democratie te zijn, of een natie die onder controle van de meerderheid staat. Dat is het niet: net als de Verenigde Staten is het een oligarchie, of een natie onder minderheidscontrole. De minderheid in kwestie is joods. Er is nooit een democratisch mandaat voor massa-immigratie geweest, maar de wensen van de blanke meerderheid waren niet van belang. In plaats daarvan heeft het oligarchische mandaat van Joden als Jonathan Portes en Barbara Roche de grenzen van Groot-Brittannië opengesteld voor terroristen, verkrachters en fraudeurs uit de derde wereld, en zal het de inheemse volken van Groot-Brittannië uiteindelijk tot een minderheid maken in een land dat ze sinds de ijstijd hebben bewoond.

Groot-Brittannië is veranderd in een Roche-motel omdat joden zich meer op hun gemak voelen in een geatomiseerde samenleving. Zo eenvoudig is het. Immers, als massa-immigratie voor Joden misgaat, kunnen Jonathan en Barbara altijd hun toevlucht zoeken in Israël, dat zijn grenzen stevig gesloten houdt voor verrijking van de Derde Wereld en vijandige buitenstaanders de controle over zijn politiek, media en universiteiten niet laat overnemen.

Maar het vooruitzicht van hun vertrek roept een verontrustende vraag op. Zou Groot-Brittannië het verlies van zijn meest altruïstische etnische minderheid overleven? Nou, we hebben het niet al te slecht gedaan nadat Edward I in 1290 de Joden massaal had verdreven. Ik vermoed dat het ons weer zou kunnen lukken als het ergste gebeurt en Barbara haar koffers moet pakken voor Tel Aviv.

Bron:

Roche Motel Revisited: The Comfort of an Atomized Society

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 1.159 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Piranjaha (815 Articles)
De door mij vertaalde artikelen geven niet per se mijn mening weer. Ze zijn regelmatig ook tegenstrijdig met elkaar. De huidige ‘wetenschap’ kan daar niet zo goed mee overweg, want alles moet in consensus zijn. Naar mijn mening houdt wetenschap en historisch onderzoek in dat je zoveel mogelijk facetten van een bepaalde zaak bekijkt (en na afloop nog steeds niet overtuigd bent en nieuwsgierig blijft). Van allerlei kanten. De logische consequentie daarvan is dat sommige weergaven botsen of – o jee – onaangenaam zijn.

3 Comments on Barbara Roche, de jodin die onder Tony Blair de Derde Wereld Groot-Brittanië binnenhaalde

  1. Dit soort ‘joden’ zijn werktuigen van de demonen en besmeuren de anderen van hun ras die wel het goede voorhebben. Dit zijn de lieden die sinds de uittocht uit Egypte Gods geest altijd op de proef hebben gesteld en hem zonder reden hebben gehaat omdat ze geen nanometer geloof in hun flikker hebben. Hun werken behoren tot de duisternis. Nooit hebben zij de vruchten voortgebracht van hun voorvader Abraham op wie zij prat gaan en nooit hebben zij zich laten corrigeren door de profeten die zij achteloos en zonder wroeging hebben vermoord. Het is een walgelijk volk, klaar om af te dalen in het moordenaars graf om daaruit nooit meer op te staan. Dat is de rechtvaardige beloning die zij zullen krijgen.

    Like

  2. Republikein // februari 15, 2019 om 10:33 //

    Was de schoondochter van Blair een booslima?
    Zeker tot genoegen.

    Like

  3. Piranjaha // februari 22, 2019 om 21:28 //

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s