Nieuw

De propaganda voor regime-change in Venezuela neemt almaar toe

Alle opties liggen op tafel zei John Bolton.

Trump en Bolsonaro hebben Guaido als staatshoofd van Venezuela erkend. Macron prees de straatprotesten van het volk in Venezuela terwijl hij zijn eigen volk kapotschiet en de hele hypocriete globale elite er het zwijgen toe doet. Een aantal andere Europese leiders waaronder Mark Rutte hebben ook Guaido erkend. Dat de man nog nooit presidentskandidaat geweest is, laat staan verkozen, boeit ze niet. En vorige week legde Trump nog nadrukkelijk militaire interventie op tafel als ‘alternatief’.

Waar gaat het om?

Terwijl Trump en zijn bondgenoten zich verzetten tegen wat zij een Venezolaanse dictatuur noemen, tonen deze cijfers aan dat de Venezolaanse president Maduro is gekozen met een hogere competitieve stem en een groter aandeel van alle mogelijke stemmen dan wie dan ook die proberen hem te verdrijven.

Ja, we zien beelden van demonstraties in Venezuela die aan moeten tonen dat Maduro niet populair is. Maar wat zegt dat nog met deze media? Krijgen we beelden te zien van de massale demonstraties in Frankrijk? Nee. Krijgen we beelden te zien van demonstraties tegen Orban? Ja. Krijgen we beelden te zien van de enorme demonstraties van nationalistische Polen op hun onafhankelijkheidsdag? Nee. Kregen we beelden te zien van massale protesten in Spanje tegen de zittende EU-marionetten-junta (de Spaanse minderheidscoalitie is daar ‘geplant’ zonder verkiezingen sinds de EU de begroting van de vorige gekozen regering afkeurde)? Nee.

Conclusie; we krijgen alleen te zien wat de dictatuur besloten heeft dat we te zien moeten krijgen. U zult niet zien dat er ook pro-Maduro demonstraties plaatsvinden.

Maduro is de opvolger van Hugo Chavez en die communisten vervalsen toch altijd de verkiezingen?

In 1992 had Chavez een coup geleid en toen hij in 1994 vrijkwam hield hij een paar jaar vol dat hij niet deel wilde nemen aan verkiezingen omdat hij van mening was dat ze doorgestoken kaart waren. Hij overwoog wel om nog een coup-poging te wagen, maar zag in dat dat kansloos zou zijn.

Sommige van zijn adviseurs, met name Luis Miquilena, drongen er bij hem op aan om zijn scepsis bij de verkiezingen te heroverwegen, met het argument dat Chávez zo overtuigend kon winnen dat het establishment hem de overwinning niet zou kunnen ontzeggen. Om uit te vinden of dit het geval was, stelde Chávez teams van psychologen, sociologen, universiteitsprofessoren en studenten samen om een enquête uit te voeren. Met hun steun ondervroegen volksleden van de Bolivariaanse beweging tienduizenden mensen in het hele land. De resultaten toonden aan dat 70% van de respondenten Chávez bij het presidentschap steunde – en 57% zei op hem te zullen stemmen. (wiki)

Chavez werd met een ruime meerderheid verkozen en waarnemers van de Vereniging van Zuid-Amerikaanse Staten, een aantal Europese landen en de VN. namen geen onregelmatigheden waar toen Chavez in 1998 voor het eerst gekozen werd. Hetzelfde verhaal voor zijn herverkiezingen.

Chavez werd niet alleen steeds democratisch herkozen, hij hield ook met regelmaat referenda om te kijken wat de reactie van de bevolking was als hij weer eens een ingeving had. En die ideeën van hem werden met enige regelmaat ook gewoon weggestemd, en dan gingen ze van tafel.

Dit conflict begon in 2002 toen de VS een staatsgreep steunden om de democratisch verkozen president, Hugo Chávez, te verdrijven.

The Guardian berichtte wie Bush destijds ‘hielpen’:

The visits by Venezuelans plotting a coup, including Carmona himself, began, say sources, ‘several months ago’, and continued until weeks before the putsch last weekend. The visitors were received at the White House by the man President George Bush tasked to be his key policy-maker for Latin America, Otto Reich. (((je verwacht het niet, met zo’n naam)))

Zoals gebruikelijk zeiden “Amerikaanse” (((media))) dat de VS “democratie” herstelde ondanks het feit dat Chávez werd gekozen en regelmatig referenda hield, waarvan hij sommige verloor.

Chavez’ referendum om president ‘voor het leven’ te worden werd bijvoorbeeld verworpen (foto hierboven).

‘Democratie brengen’ wordt een lastig verhaal in dit geval. ‘Humanitair ingrijpen’ dan, dat is de laatste jaren ook een populair excuus om onwelgevallige regimes te wippen.

Ja maar ze hebben honger in Venezuela door het socialisme, we moeten ze redden van het socialisme‘. U zult ook niet te horen krijgen dat Venezuela in 2015 een VN-award kreeg voor het halveren van de ondervoeding:

Deze week nog kregen we als mediapressie op het humanitaire vlak te horen dat Venezuela geen humanitaire hulp toeliet en een belangrijke snelweg had afgesloten. Beeldvorming is alles, de titel en de foto doen het hem, maar weinig krantenlezers en journaalkijkers zullen het verhaal er achter opzoeken.

Dat is toch gemeen van Maduro? Hij wil zijn eigen bevolking uithongeren en laat geen ‘goed’ bedoelde ‘hulp’ toe. En in elk krantenverhaal of journaal ontbrak de volgende context.

  • Zowel het Rode Kruis als de VN hebben de VS gewaarschuwd om niet deel te nemen aan deze PR-stunt.
  • De brug in kwestie is een visuele metafoor die door de Trump-administratie is bedacht en in de praktijk weinig relevant is.
  • De persoon die verantwoordelijk is voor de Amerikaanse operaties in Venezuela heeft een geschiedenis van het gebruik van hulp als dekmantel voor het leveren van wapens aan rechtse huurlingen.

De Tienditas International Bridge, die in 2016 werd voltooid, is echter nooit geopend, deels als gevolg van een ernstige verslechtering van de betrekkingen tussen Venezuela en Colombia in 2015.

De barricades in het beeld dat door de reguliere nieuwsorganisaties wordt verspreid, zijn al sinds minstens juni 2017 van kracht, zo laat Google Images zien, waarbij het hekwerk mogelijk door Colombia is geplaatst.

Begrijp me goed; ik zeg niet dat het goed gaat in Venezuela. Dat gaat het niet, maar dat geldt voor alle landen waar geen ruime blanke meerderheid woont. Dat kan geen reden zijn om maar te regime-changen ‘ad random’. Het zou eerder reden moeten zijn om je er niet mee te bemoeien.

In plaats van zich op het buitenland te concentreren omdat Israël ergens anti-semitisme waarneemt, zou de Trump administratie beter eindelijk eens een muur voor het eigen land bouwen. Dat is echt de enige verkiezingsbelofte die er toe doet. Nergens en nooit was er in de campagne-rally’s sprake van Maduro.

De Verenigde Staten hebben een lange geschiedenis van ingrijpen in Zuid-Amerikaanse staten die samengaat met het opvoeren van de media-propaganda voor de daadwerkelijke regime-change plaatsvindt. 10 september 1973, één dag voor de coup in Chili, verscheen dit artikel in de New York Times, het was er één in een lange reeks.

Verder niks tegen Pinochet en zijn gratis helikoptervluchten voor communisten, maar wtf hebben we nu weer in Venezuela te zoeken?

De olie dan, we willen die olie toch hebben? Herinnert u zich Trump tijdens de campagne waarin hij zei dat hij het ingrijpen in Irak en andere staten geen probleem vond, maar de kosten ervan, en dat de VS. bij toekomstig ingrijpen zich er dan van moesten verzekeren wel de olie te bemachtigen. Ik wel. Ja, Venezuela heeft de grootste bewezen oliereserves ter wereld.

Maar Venezuela produceert al een eeuw lang olie. Als dat de gewilde buit zou zijn, waarom dan nu pas?

Venezuela zou een welvarend land moeten zijn onder eender welk systeem het land voert gezien de hoeveelheid olie. Al die Arabische theocratieën die olie hebben zijn ook geen lieverdjes en zijn wél welvarend en de simpele reden is dat die tot onze vriendenkring gerekend worden.

Okay, geen olie, geen democratie, geen ‘humanitaire’ hulp. Goud misschien dan?

Venezuela heeft niet geprobeerd om hun goud uit Londen te repatriëren totdat Trump het in november sanctioneerde.

Wat is er dan wel aan de hand?

Venezuela’s olie is al sinds de jaren ’70 genationaliseerd. Het echte probleem was dat Chavez zich aansloot bij Kadhafi, Hussein en Ahmadinejad – de vijanden van Israël. Hij verwijderde ook dissidente olieverantwoordelijken en verving hen door mensen die openstonden voor zijn socialistische agenda.

Wie zijn het die aandringen op regime-change in Venezuela?

John Bolten heb ik al genoemd, en dat is de havik der haviken, en zou liefst gisteren Iran aanvallen om Israël te plezieren. U moet ook begrijpen dat Iran en Venezuela hun olie aan dezelfde klanten verkopen. Die die niet geliefd zijn bij het Westen. Dus als je alleen Iran boycot, is dat in feite gunstig voor Venezuela, en omgekeerd. De olieleveranciers zijn als communicerende vaten. Knijp je de een af, groeit de vraag bij de ander. Om effectief te zijn moet je ze dus allebei afknijpen, wil je regime-changen. En dat Iran het – voorlopige – einddoel is leidt geen twijfel.

Nu Syrië mislukt is moeten de duimschroeven dus elders aangedraaid. En daar komt Venezuela in beeld.

Wie staat er naast Bolton en neocon-Pompeo vooraan in de frontlinie (in IJsland was ook nog een tijdje toezicht nodig door een bepaalde belangengroep, dus dit is een dubbele zet):

De benoeming van de joodse neocon Elliott Abrams als gezant voor Venezuela is het laatste stukje van de puzzel.

Waarom anders zou Abrams, een veroordeelde misdadiger die zich schuldig heeft gemaakt aan liegen tegen het congres over zijn betrokkenheid bij het Iran-Contra schandaal (2 maal), worden aangesteld om deze staatsgreep te leiden als hij niet voor Israël is?

Deze criminele neocon maakte ook deel uit van het pro-Israël-denktankproject voor de New American Century (PNAC), waarin ook de architecten van de oorlog in Irak waren opgenomen. In 1998 drongen zij er bij Bill Clinton op aan om Saddam Hoessein te verwijderen, onder verwijzing naar “massavernietigingswapens”. Klinkt vertrouwd?

Vijf jaar later zou dezelfde groep Joden 9/11 gebruiken en leugens over Saddam met massavernietigingswapens als voorwendsel om Amerikanen ten strijde te laten trekken tegen Irak. Geen enkele jood van het PNAC of Israël hielp mee te vechten. Zij slaagden erin Irak met Amerikaans bloed in een massagraf voor christenen en moslims te veranderen.

De oliemannetjes
Overigens waren sommige van die door Chávez gedupeerde olie-magnaten joods en velen werden ervan verdacht zionisten te zijn. Isaac Perez Recao was zo’n oliemagnaat, die publiekelijk elke aansluiting bij Israël ontkende of dat hij een Israëlische wapenhandelaar zou zijn in Venezuela. De joodse media zonden zijn leugens uit, maar zonder enig effect. Hij vluchtte naar Miami.

In 2002 werd door de Miami Herald en de Venezolaanse krant El Nuevo Pais gemeld dat Isaac Perez Recao, die niet alleen eigenaar was van Venoco Oil, maar ook een Israëlische wapenhandelaar, de staatsgreep tegen Chávez financierde en particuliere “Venezolaanse” media gebruikte om onenigheid te zaaien.

Ondertussen werkten de Joodse ambassadeur in Venezuela Charles Shapiro en Jood Elliott Abrams achter de schermen aan de financiering van anti-Chávez groepen met Amerikaanse belastinggeld. Ja, Abrams was toen ook al – actief voorstander van een staatsgreep om Chávez omver te werpen.

Op dat moment had het internationale jodendom zich verenigd tegen Chávez, wat uiteindelijk heeft geleid tot zijn arrestatie. Ondanks het gebruik van alle mogelijke middelen (Amerikaanse belastinggeld en joodse media), verenigde de bevolking van Venezuela zich rond Chávez en was hij twee dagen later weer in functie.

Fast Forward
Fast Forward naar januari 2019, de banden van Venezuela met Iran zijn onder de huidige president Nicolás Maduro verdiept en hun nieuw benoemde vice-president wordt gekarakteriseerd als een Iran-liefhebbende antisemiet. Trump heeft hem al gesanctioneerd en hem de toegang tot de VS ontzegd.

Drug trafficking… The bloody horror: Massachusets’ advocaat-generaal houdt de joodse Sackler familie persoonlijk verantwoordelijk voor de opioïde crisis, die tot een half miljoen doden heeft geleid

Afgezien van Venezuela’s mislukte socialistische systeem schrijven Joden de daling van de Venezolaanse Joodse bevolking van 25.000 naar 6.000 in de afgelopen 20 jaar toe aan door de regering gesponsord antisemitisme. Vergeet olie en goud, deze recente poging tot staatsgreep is een joodse vendetta.

John Bolton, US National Security Advisor , herhaalde dit sentiment in een toespraak over buitenlands beleid op het Miami Dade College. Het is duidelijk dat de VS vijanden van Israël in Zuid-Amerika bestraft. Hij noemde Cuba, Nicaragua en Venezuela de “Trojka van Tirannie” – die allemaal een hekel hebben aan Israël.

Ondertussen vreest Israël dat de sterke economische relatie tussen Iran en Venezuela de gevolgen van de Amerikaanse sancties voor Iran verzacht. Iran heeft miljarden geïnvesteerd in Venezuela en beide landen delen twee gezamenlijke banken, waardoor Iran zich aan sancties kan onttrekken. De VS heeft beide banken gesanctioneerd.

Hezbollah, de Libanese politieke factie die banden heeft met Iran, heeft ook haar aanwezigheid in Venezuela vergroot, waardoor anti-Israël/Westers sentiment is aangewakkerd. Joodse media in de VS spamt dat ze “een bedreiging vormen in onze eigen achtertuin” – maar dit is gewoon meer Joodse “WMD” propaganda. Het is een van de ongewenste averechts effecten van de westerse reactie op dat soort landen. Als je ze niet de duimschroeven aandraait, hoeven ze hun vrienden niet te zoeken tussen jouw vijanden.

Alle ondergeschikten van Israël, zoals de VS, Canada, Brazilië, Argentinië, Frankrijk (Macron) en Nederland (Mark Rutte), hebben de door de VS beoogde marionet erkend als de nieuwe president van Venezuela. Maar Maduro heeft nog steeds de steun van zijn militairen, wat de angst onder Joden voor een nieuwe mislukte staatsgreep aanwakkert. Het ‘populistische’ Italië heeft Guaido dan weer niet erkend.

Nu neocon-jood Elliott Abrams is aangesteld om nog een keer een Venezolaanse staatsgreep te plegen, verwacht meer sensationele leugens te horen die vanuit zijn kamp worden verspreid. Hij was immers een van de oorspronkelijke propagandisten die valse geruchten over Iraakse massavernietigingswapens verspreidden.

Maar onthoud, dat Guaido nooit een kandidaat was. Hij is net zomin gekozen als Jean Claude Juncker of Frans Timmermans.

Elke internationale krant heeft iemand in Caracas, maar er is nog geen journalist die hierover bericht?

U wordt voorgelogen.

Als de propaganda waar was, zou de Amerikaanse staatsgreep inmiddels succesvol zijn geweest.

Laat de VS en hun medeplichtigen in de media geen doodseskaders naar Venezuela brengen!

Doodseskaders die inmiddels werkloos zijn omdat ze die andere vijand van Israël, Syrië, uitgeschopt zijn. Hoevaak hebben we wel niet bericht dat ‘mysterieuze’ helikopters jihadisten wegvoerden, of dat Israël de White Helmets in veiligheid bracht. Of al die ISIS ‘jihadisten’ uit Raqqa die door de VS in veiligheid werden gebracht. Die zitten nu niet allemaal rustig thuis bij moeder de vrouw met een uitkering. En we hebben het over tienduizenden, in ieder geval genoeg dat ze meerdere reguliere legers 8 jaar bezig konden houden, terwijl ze geen luchtmacht hadden en alle verzamelde westerse legers de meest uitgebreide ter wereld. Wat een ongelooflijke grap. ONGELOOFLIJK met dikke fucking hoofdletters indeed. De enige verklaring is dat het westerse Israëlische jihadi’s waren.

In Syrië waren Rusland en Iran nodig om regime-change te stoppen. In Venezuela zien we dat de Chinezen vorige maand al een Rode Kruis hulpschip gestuurd hebben.

Dat escaleert lekker. Hoeveel doden moeten er nu weer vallen?

(Credits)

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 1.174 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Piranjaha (1135 Articles)
De door mij vertaalde artikelen geven niet per se mijn mening weer. Ze zijn regelmatig ook tegenstrijdig met elkaar. De huidige ‘wetenschap’ kan daar niet zo goed mee overweg, want alles moet in consensus zijn. Naar mijn mening houdt wetenschap en historisch onderzoek in dat je zoveel mogelijk facetten van een bepaalde zaak bekijkt (en na afloop nog steeds niet overtuigd bent en nieuwsgierig blijft). Van allerlei kanten. De logische consequentie daarvan is dat sommige weergaven botsen of – o jee – onaangenaam zijn.

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s