Nieuw

Het Bloedbad van Malmedy

Op 17 december 1944 zou het zogenaamde “bloedbad van Malmedy” hebben plaatsgevonden – Op 16 december 1944 begon het laatste strategische offensief van Duitsland in het westen. De volgende dag, 17 december, trok een strijdkracht van de SS-Panzer-Division Leibstandarte-SS Adolf Hitler, geleid door Joachim Peiper, door Zuid-België en de stad Malmedy. Vervolgens ontdekten ze een groep Amerikaanse soldaten die ze wisten te verrassen. Er brak een korte strijd uit voordat de Amerikanen het opgaven en zich terugtrokken. Tijdens de vlucht lieten de Amerikanen zowel dode als levende soldaten achter. De overlevenden werden door de Duitsers krijgsgevangen genomen.

Wat er daarna gebeurde, gaan de verhalen uit elkaar. Het meest waarschijnlijke verhaal, gebaseerd op getuigenissen van Amerikaanse soldaten, Belgische getuigen en de Duitsers zelf, was dat de gevangenen naar de achterhoede van de strijdkracht werden bevolen, een heel gebruikelijke orde in dergelijke situaties, maar dat er ergens een misverstand ontstond – of, zoals intussen algemeen wordt aangenomen, dat enkele gevangenen uit de achterste rijen hadden geprobeerd te ontsnappen naar het bos waarop de Duitse bewakers begonnen te schieten en een algehele paniek uitbrak. Sommigen beweren dat een aantal gevangenen erin waren geslaagd hun wapens terug te pakken en de Duitsers onder vuur namen. Hoe dan ook werd het incident snel beslecht en kwam er een einde aan de beschietingen. Kampfgrupp Peiper ging verder met zijn gevangenen en de oorlog duurde voort.

Maar volgens de Amerikaanse media en later tijdens de vervolging voor de militaire rechtbank na het einde van de oorlog, was het verhaal heel anders. Volgens hen beval Joachim Peiper dat er geen gevangenen werden genomen en dat de Duitsers daarom een slachtpartij uitvoerden door de Amerikaanse gevangenen op een rij te zetten, hen van kostbaarheden te beroven en ze één voor één met kopschoten elimineerden.

Dit verhaal paste waarschijnlijk beter in het propagandabeeld waarin de Amerikanen werden afgeschilderd als “de goeden” en de Duitsers als demonen.

Het “bewijs” hiervoor was voornamelijk een gedwongen getuigenis van de verdachten. Dit waren vooraf geschreven documenten die alleen een handtekening nodig hadden waarin de verdachten zichzelf schuldig erkenden. De dwang om te tekenen werd aangedreven door enkele maanden van isolatie, manipulatieve trucs en marteling. Onder de ondervragingstechnieken werden bijvoorbeeld de testikels van de mannen zwaar mishandeld, bedreigingen dat hun families naar Rusland zouden worden gedeporteerd, en minstens één keer werd een man verkleed als priester die de verdachten in vertrouwen probeerde te laten tekenen. Een van de Duitsers nam zijn eigen leven in plaats van te tekenen.

Tijdens het proces in 1946 in Dachau, waar Amerikaanse burgers als verdedigingsadvocaten, aanklagers, rechters en jury optraden, mochten de meeste verdachten zelf niet spreken. In plaats daarvan werden deze vooraf ondertekende “bekentenissen” gebruikt. Iemand die moest spreken was Joachim Peiper. Hij was bereid de verantwoordelijkheid en de straf op zich te nemen als de andere verdachten werd vrijgelaten. Daar wilde de militaire rechtbank niet mee instemmen.

Al na twee uur en twintig minuten was het proces voorbij en werden alle 73 verdachten veroordeeld voor het vermeende bloedbad. 42 van hen werden ter dood veroordeeld door ophanging en de rest tot  gevangenisstraf. Verzoeken van de ter dood veroordeelden om in plaats daarvan te worden doodgeschoten, werden afgewezen.

Het proces werd vervolgens door verschillende mensen bekritiseerd, en zowel het bewijsmateriaal als vooral de behandeling van de verdachten en de ondervragingsmethoden werden sterk in twijfel getrokken. De Amerikaanse senator Joseph McCarthy was een van de belangrijkste drijvende krachten achter deze kwestie. Een speciaal onderzoeksteam werd aangesteld en de uitvoering van de doodstraf werd op ijs gelegd.

Naast de afgedwongen handtekeningen bij de bekentenissen zijn er veel zaken die niet overeenkwamen met de versie van de aanklagers. Er waren meerdere overlevende Amerikaanse soldaten (die alleen al omdat ze overleefden interessant zijn omdat het een bloedbad zou zijn geweest waar iedereen werd geëxecuteerd) die gevangen waren genomen en die getuigden dat ze zeer goed werden behandeld door de Duitsers. Bij autopsies van de lichamen van de Amerikaanse doden werden verschillende gouden ringen, klokken en nog veel meer waardevolle zaken gevonden, ook al zouden ze moeten zijn beroofd voordat ze werden geëxecuteerd.

Geleidelijk werden van alle veroordeelden hun straf verlaagd en in 1956 waren de laatste Duitsers vrijgelaten. Bij niemand werd de doodstraf gehandhaafd. Ondanks deze rectificatie leeft de valse geschiedenis van het bloedbad in Malmedy voort in geschiedenisboeken en bijvoorbeeld op Wikipedia en National Geographic.

Aanbevolen lezing:

Der Malmedy-Fall av Rudolf Aschenauer
The Malmédy Massacre and Trial

Lees meer Kalender>>>

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 1.160 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (8025 Articles)
Wij hier bij FENIXX zijn tegen geweld. We streven naar een revolutie door de voorlichting van de massa. Wanneer de informatie beschikbaar is voor de mensen, zal systeemverandering onherroepelijk en onvermijdelijk zijn. Iedereen die geweld suggereert of promoot in de commentarensectie zal gecensureerd worden en bij herhaling permanent verbannen worden.

1 Comment on Het Bloedbad van Malmedy

  1. @Rommel,
    Goed stuk weer!
    En ga door met je onderzoek en blijf schrijven, want de leugens over WW2 moeten helaas anno 2019 nog steeds weerlegd worden.
    Mvg Tony

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s