Nieuw

Polen viert diversiteit: Het vreselijke geval van Simon Mol – die tientallen Poolse meisjes opzettelijk met HIV infecteerde uit raciale wraak

Simon Mol (Simon Moleke Njie), een balling uit Kameroen, werd beschuldigd van het bewust besmetten van zijn seksuele partners met HIV en werd gearresteerd. Hij is schrijver, dichter en maker van een Migrator Theater. Hij woont sinds 1999 in Polen.

Tot zijn relaties behoorden jonge vrouwen die gefascineerd waren door zijn poëzie en mensenrechtencampagnes. Sommigen van hen zouden hem over de ziekte hebben geïnformeerd nadat ze hadden vernomen dat ze besmet waren.

Bijna een jaar nadat hij voor het eerst door de politie in Warschau werd gearresteerd, wordt de Kameroense ‘vluchteling’, dichter en mensenrechtenactivist uiteindelijk door het openbaar ministerie aangeklaagd en kan hij een lange gevangenisstraf tegemoet zien.

De zaak Mol, zoals die in januari van dit jaar (2007) in de Poolse media werd onthuld in een golf van verontwaardiging in de Poolse media, is de droom van elke tabloid journo.

Een Afrikaan die de vluchtelingenstatus had gewonnen en een bekende mediafiguur was geworden, die campagne voerde voor de mensenrechten en de rassenproblematiek in Polen, werd er door talrijke vrouwen in Warschau van beschuldigd hen met hiv te hebben geïnfecteerd, terwijl hij altijd al wist dat hij het virus bij zich droeg.

Vluchtelingenstatus

Hoewel geboren in Kameroen, kwam hij in juni 1999 in Polen aan als lid van een Ghanese journalistendelegatie….. Hij diende onmiddellijk een asielaanvraag in, die in september 2000 werd ingewilligd. De politieke vervolging waarop de aanvraag betrekking had, werd vervolgens door de Poolse televisie aangetoond als een compleet verzinsel.

In feite werd later onthuld dat deze “vervolging” volledig gefabriceerd was. Hij werd nooit gevangengezet en zijn moeder gaf toe dat hij in werkelijkheid in een raffinaderij had gewerkt. Het enige waar hij ooit over had geschreven, waren enkele korte artikelen over voetbal.

Wie had zich dat kunnen voorstellen?

In Polen heeft hij, onder de naam Simon Mol, gedichten geschreven, een kleine theatergroep opgericht en politieke campagnes gevoerd voor de rechten van vluchtelingen, antiracisme, antifascisme en milieubescherming.

Een goede zet, Simon. Slimme jongen. Je had je meteen ingeslijmd bij een rijke bron van ‘goodies’ die je vanaf dat moment ondersteunden in de stijl waaraan je al snel gewend raakte. Een bron zei: “Hij had een appartement, een auto en geld dat hij met een lichte hand besteedde”.

Na zijn vestiging in Polen werd Simon al snel een rijzende ster in de linkse scene van Polen. Hij schreef over racisme, beschuldigde zijn nieuwe land van ingesleten racisme, diende rapporten in bij Amnesty over Pools racisme en werd in 2003 uitgeroepen tot “Anti-Facist of the Year”.

Mol’s geheim

Maar onbekend bij al deze vrouwen, was dat hij een geheim had. Een verschrikkelijk geheim. In afwachting van de beslissing over zijn vluchtelingenstatus werd hij door de Poolse medische autoriteiten gediagnosticeerd als aidspatiënt. Volgens de medische procedures was het voor Mol onmogelijk om hiervan niet op de hoogte te zijn. Maar de Poolse wet dwingt een drager niet om zijn ziektestatus te onthullen en het werd verborgen gehouden.

En toch kreeg hij nog steeds de vluchtelingenstatus!

Het meest verontrustend was dat hij aandrong op onbeschermde seks tijdens zijn ontmoetingen met wat volgens sommige schattingen tot 100 vrouwen zou zijn (andere bronnen melden wel 300). De modus operandi is als volgt: “Voor veel vrouwen die onbeschermde seks met een zwarte man hadden, voldeden twee politiek correcte verplichtingen: het was trendy om seks te hebben met een zwarte man, en het was ook een teken dat men niet bevooroordeeld was tegen zwarten”. Als een meisje protesteerde tegen het gebrek aan bescherming, beschuldigde hij haar schaamteloos van “racisme, dat iedereen denkt dat Afrikanen HIV dragen. Niet bereid om racistisch te lijken, voldeden ze meestal aan zijn wens”.

Monika O., een literatuurstudent geïnfecteerd door Mol, legt als volgt uit: “Ik was gefascineerd door mensenrechtenactivisten die vechten tegen raciale stereotyperingen. Al snel begonnen we elkaar te ontmoeten, gingen we naar bed. Ik had niet het vermoeden dat hij me met het hiv-virus kon besmetten en nog minder, voor me zou verbergen dat hij besmet was. Ik dacht ook dat het vermoeden dat hij geïnfecteerd was, gelijk zou staan aan stereotypering. Zo bedreven we onbeschermd de liefde.

Dit wordt ondersteund door een rapport van de krant Rzeczpospolita, die beweerde dat Mol vrouwen ervan overtuigde om onbeschermde seks met hem te hebben door te stellen dat het gebruik van een condoom met een zwarte man een teken van racisme en racistische angsten is.

Simon Mol beschuldigde iedereen altijd van racisme. Als je niet deed wat hij wilde, schreeuwde hij dat het was omdat hij zwart was. Hij luisterde nooit naar argumenten, hij liep dan gewoon weg en sloeg de deur achter zich dicht. Iedereen wist dat hij zijn beschuldigingen openbaar kon maken, en iedereen vreesde het,” zegt een persoon die een humanitaire organisatie runt die vluchtelingen helpt. “Het spreekt voor zich dat hij ons met politieke correctheid heeft geterroriseerd. En hij was ook heel charmant“.

Ontmaskering

Dit alles werkte als een tierelier. Hij had geen gebrek aan geld om uit te geven en vrouwen om te naaien. Maar na verloop van tijd kwam de waarheid naar boven. Poolse artsen die meerdere vrouwen tegen hiv behandelden, zagen een patroon – ze wipten allemaal met deze Afrikaan. Eind 2006 begonnen de geruchten over zijn infectie zich te verspreiden. Vlak voor Kerstmis begonnen de wanhopige vrouwen via het internet te waarschuwen voor Mol. “Deze man infecteert bewust vrouwen met hiv, elk van hen heeft hem geïnformeerd over de infectie, maar het kan hem niets schelen. Hij geeft niet om het leven en de gezondheid van anderen. Hij is een leugenachtig en bedrieglijk persoon“.

Mol’s reactie was altijd hetzelfde: hij beschuldigde hen van racisme, van stereotypering, dat alle zwarten HIV hebben. Hij zou ook zeggen dat zelfs als hij ziek zou zijn, het zijn privézaak is. Na de internetpubliciteit werd de volgende brief geplaatst: Mijn naam is Simon Mol, ik ben gezond, wie zegt dat ze door mij zijn besmet, moet dapper genoeg zijn om onder eigen naam te spreken en over de feiten te praten, en niet wat ze zich voorstellen wat feiten te zijn. Al het andere dan dit is niets anders dan racisme, een politieke en racistische campagne tegen mijn persoon vanwege wie ik ben, wat ik doe en waar ik vandaan kom“. 

Toch was het bewijs in deze fase overweldigend geworden en in januari 2007 werd hij door de Poolse politie in hechtenis genomen. Na de arrestatie ontkende Mol dat hij HIV-drager was en beschuldigde de politie van racisme. “Hij was rustig,” merkte Marek Siewert op, “hij gaf niets toe, hij zei dat hij niet ziek was en dat hij niemand besmette“. Hij dreigde ook om de zaak te melden bij internationale mensenrechtenorganisaties.

Was het opzettelijk?

U zult blij zijn te weten dat deze bastaard eind 2008 is gestorven, hopelijk in grote nood, en dat de hele kwestie uit de Poolse media is verdwenen. Een wonder van negen dagen.

Maar er blijft één vraag over. Heeft hij die vrouwen opzettelijk besmet?

Het antwoord lijkt mij duidelijk, en voor vele anderen. Zelfs een oud-collega – een Afrikaan – bij zijn theatergroep zegt: “Simon wilde blanke mensen uitbuiten. Zo zou ik zijn mentaliteit omschrijven. Hij had het gevoel dat iedere blanke hem een inkomen verschuldigd was. Ik weet niet of iemand hem ooit heeft beroofd, of misschien zijn voorouders heeft uitgebuit, maar nu lijkt het erop dat Simon de rekening aan het vereffenen is. Ik voelde dat dit begrip fundamenteel was voor zijn persoonlijkheid”.

Waar de echte schuld ligt

Zoals ik in het begin al zei, heeft dit verhaal me tot grote woede gewekt. Maar die woede is terecht meer gericht tegen de ideeën en filosofieën die hem in staat stelden om weg te komen met wat hij zo lang heeft gedaan.

Dat vrouwen door Mol ervan overtuigd waren om zonder condoom seks te bedrijven om niet beschuldigd te worden van racisme, geeft aan dat ze niet alleen het slachtoffer waren van Simon Mol, maar ook van ideeën die hun gezond verstand aangetast hebben. Als sommige vrouwen niet waren gecorrumpeerd door de academische wereld en de cultuur van de politieke correctheid om te geloven dat zij seksuele bevrediging verschuldigd waren aan Simon Mol vanwege zijn huidskleur en status als lid van een “onderdrukte” groep, dan zou deze tragedie – tot op heden zijn minstens veertig slachtoffers geïdentificeerd – zijn voorkomen.

Ik hoop dat ik de dag zie waarop de gewone mensen genoeg hebben gehad en met hun hooivorken en fakkels naar het kasteel gaan, en een vreselijke wraak nemen op degenen die deze ramp aan mensen met een Europees erfgoed hebben opgedrongen.

Bron:

Poland celebrates diversity: The terrible case of Simon Mol

All the women of Simon Mol

Simon Mol charged with infecting 12 Polish women with HIV

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 1.159 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Piranjaha (851 Articles)
De door mij vertaalde artikelen geven niet per se mijn mening weer. Ze zijn regelmatig ook tegenstrijdig met elkaar. De huidige ‘wetenschap’ kan daar niet zo goed mee overweg, want alles moet in consensus zijn. Naar mijn mening houdt wetenschap en historisch onderzoek in dat je zoveel mogelijk facetten van een bepaalde zaak bekijkt (en na afloop nog steeds niet overtuigd bent en nieuwsgierig blijft). Van allerlei kanten. De logische consequentie daarvan is dat sommige weergaven botsen of – o jee – onaangenaam zijn.

9 Comments on Polen viert diversiteit: Het vreselijke geval van Simon Mol – die tientallen Poolse meisjes opzettelijk met HIV infecteerde uit raciale wraak

  1. trebor2110 // januari 18, 2019 om 23:43 //

    hoe zit het eigenlijk met de Europeese HIV/AIDS explosie onder de Europeese vrouwen na al die ”vluchtelingen ” die hier zijn gekomen is dat toegenomen , zijn daar cijfers van ???

    Like

  2. trebor2110 // januari 18, 2019 om 23:48 //

    Vieze klootzak , haal hem uit z,n graf en trap em nog een keer dood de schoft .

    Liked by 1 persoon

  3. Ik snap nu wat Marokkanen met kechs bedoelen.

    Liked by 1 persoon

  4. De grote vraag is: Hoeveel Simon Mollen bevinden zich, sinds de massa immigratie, nu onder het volk ??? Een gigantische uitroeiing van het vrouwvolk voltrekt zich gaandeweg voor onze ogen ten gevolge van het binnenhalen van deze barbaarse cultuur: moordpartijen vanwege eerwraak, mishandeling en verwrongen ideeën over het vrouwelijke geslacht, terrorisme, enz.
    En dan heb ik het nog niet eens over de uitbraak van onbekende ziekten, die op zeker moment zullen plaatsvinden omdat ons volk daar niet tegen ingeënt is . . . .

    Liked by 1 persoon

  5. antiislamnu // januari 19, 2019 om 00:41 //

    Van mij mogen al die vrouwen die met aap neuken dood gaan aan aids eigen schuld dikke…

    Like

  6. Albert Groeneberg // januari 19, 2019 om 00:05 //
    Ga er maar van uit dat het ergens tussen de 10 en 30% ligt bij alle nieuwe invasie kaffers. Waarschijnlijk is het zelfs 1 van de motivatie redenen om invasie kaffer te worden, gratis ziekenhuis……

    Liked by 1 persoon

  7. koddebeier // januari 19, 2019 om 12:07 //

    De doodstraf voor dat stuk ellende !!

    Like

  8. Er zijn dus ook domme Polen.

    Like

  9. Marcelina // januari 20, 2019 om 21:02 //

    De verantwordelijkheid ligt uteindelijk bij de linksliberare hersenloze bende, die de oorspronkelijke Europese bevolking het schuldgevoel blijft aanpraten. Hierdoor hebben ook al een aantal naive jongeren het leven moesten laten, doordat ze als Messias naar gebieden afrezen om djihadisten de liefde te brengen en bewijzen dat ze in tegenstelling wat er beweerd werd, aardige mensen waren. Hun belonig was dan ook dat zij onder gruwelijke omstandigheden vermoord werden. Zie maar als laatste voorbeeld de 2 skandinavische meisjes die kort geleden onthoofd waren, maar er zijn talloze andere voorbeelden Het feit dat zelfs in Polen waar de inwoners zich tegen immigatie verzetten dit kan gebeuren geeft aan hoe ernstig de situatie moet zijn, zeker na de komst van bijna 2 miljoen ongecontroleerde gelukzoekers, grootendeels jonge mannen die vanaf 2015 de grenzen van de westerse landen passeerden.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s