Nieuw

De emotie-extase van de welkomstcultuur: binnenkort wil niemand er meer bij geweest zijn

(c) VolkshilfeÖsterreich (Eigen werk, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

De opening van de grens in de herfst van 2015 was een cruciaal keerpunt in de Duitse geschiedenis. De draagwijdte ervan beginnen we pas vandaag de dag in te zien. Met dit besluit is Duitsland een soort vrouwelijke kanselier-autocratie geworden. Noch het parlement, noch de bevolking is geraadpleegd over de kwestie van de massale immigratie en de gevolgen daarvan. De leden van de Bundestag hebben niet eens hun recht om daarover te stemmen opgeëist, maar hebben zich soms in stilte, soms in luide bewoordingen verzameld.

Ook al waren bondskanselier Merkel en de uitermate volgzame media de meest zichtbare actoren in wat waarschijnlijk een onomkeerbare ontwikkeling is, kunnen de gebeurtenissen van de herfst van 2015 ook worden geïnterpreteerd als een massaal psychologisch fenomeen en hadden deze suggestieve beelden nooit geproduceerd kunnen worden zonder de brede steun van delen van de bevolking. Voor de zogeheten welkomstcultuur, die niet alleen een mediaverschijnsel was, kan men een veelvoud aan verklaringsmogelijkheden vinden.

De massapsychologische en massamediale zelfbegeestering van de welkomstcultuur

Zelf heb ik elders verwezen naar diepere motieven, historische lijnen en mentale patronen voor hun oorsprong. Nergens anders in Europa was er zo’n welkomstcultuur in een pure, geconcentreerde vorm. De scènes op Duitse treinstationsplatforms en voor collectieve huisvestingen kunnen worden geïnterpreteerd als een massapsychologische en massamediale zelfbegeestering dat een emotionele extase heeft gediend, die politiek en moraal in één geheel verenigt, en elke reflectie op de gevolgen op straffe van sociale uitsluiting verbiedt.

Is er een vergelijkbare gebeurtenis in de Duitse geschiedenis die verwijst naar diepe structuren die in de kern overeenkomsten hebben, ongeacht de historisch totaal verschillende randvoorwaarden? Het is verbazingwekkend dat niemand de gebeurtenissen van augustus 1914 nog heeft vergeleken met die van september 2015. Het enthousiasme voor de oorlog in 1914 is voor ons een gebeurtenis uit een andere, al lang verzonken tijdperk. In zekere zin geldt dit vandaag al voor september 2015.

Waarschijnlijk wil binnenkort niemand er meer bij geweest zijn

De dagelijkse berichten over de gevolgen van de massale migratie van de afgelopen twee jaar laten zelfs zo’n dichtbijgelegen gebeurtenis als de grensopening achter een dikke sluier verdwijnen. Twee jaar geleden bevond Duitsland, om precies te zijn een deel van de Duitse samenleving, zich in een soort droomland dat zelfs de meest ijverige voorstanders van open grenzen zich vandaag de dag niet meer herinneren. Waarschijnlijk wil binnenkort niemand er meer bij geweest zijn.

Het zou natuurlijk absurd zijn om de gebeurtenissen van 1914 gelijk te stellen aan 2015. Vergelijken betekent echter niet gelijkstellen. De volgende kanttekeningen zijn dan ook alleen bedoeld om de reflectie te stimuleren en de aandacht te vestigen op een aantal overeenkomsten die als basis voor verdere bezinning zouden moeten worden gebruikt: Het oproepen voor een historische missie voor Duitsland, de sterke idealistische inhoud van het enthousiasme, de massale psychologische dimensie van het proces, de massale afwijzing van critici en twijfelaars, de eschatologische component, de doelloosheid van het eigenlijke proces en het snelle einde van de euforie, vergezeld van een agressieve afweer van de critici en het negeren van de realistische ontwikkelingen.

Pluchen speelgoed voor mannen van krijgsvaardige leeftijd

Het lijkt een ironie van de geschiedenis als we bedenken dat de soldaten in 1914 met gejubel afscheid namen toen ze de treinstations verlieten voor het front, terwijl degenen die aankwamen in 2015 werden begroet als zegevierende terugkeerders. Geen passage, maar toegang tot het paradijs Duitsland, naar “Mama Merkel”, zoals je kon lezen op enkele borden. Het feit dat jonge mannen (van krijgsvaardige leeftijd) in de regel werden begroet met teddyberen en zacht speelgoed toont slechts de mate van infantilisering van een deel van de Duitse samenleving die haar abstracte xenofilie aan de nieuwkomers overdroeg. De trend was gezet.

De “andere” als een empirische figuur werd zelfs niet eens waargenomen. Elke avond mocht men zichzelf in het nieuws zien en bewonderen als onderdeel van het “schijnende Duitsland”.

Uit: Deutscher Herbst 2015. Essays zur politischen Entgrenzung, S. 201-203, Manuscriptum

Bron:

Gefühlsrausch der Willkommenskultur: Bald will keiner mehr dabei gewesen sein

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 996 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (6647 Articles)
Journalistiek zou onaangenaam moeten zijn, een streven waar wij graag aan voldoen. Ai, ai, ai.

11 Comments on De emotie-extase van de welkomstcultuur: binnenkort wil niemand er meer bij geweest zijn

  1. Ik denk niet aan 1914: ik denk dat de duitsers een enorm collectief trauma hebben over WOI en WOII en de voor hen vernietigende nasleep. Wat zij hebben aangericht, is en wordt ze tot vandaag de dag nagedragen op een zo niets ontziende manier, dat het hun ziel bijna vernietigd heeft. De duitsers, alle duitsers, ook degenen die na de oorlog geboren zijn, zijn gedwongen, met name door de joden en hun hele holocaust-industrie, om zichzelf te haten. Transgenerationele, irrationele, vernietigende haat, alleen maar omdat je duits bent. Daar viel niet aan te ontsnappen. En daar valt niet mee te leven. Ze zijn en worden nog steeds gechanteerd en kaalgestolen door “Holocaust-survivors” die allemaal persoonlijk door Mengele geselecteerd zijn, tot in de x-te macht en hoeveel boete ze ook gedaan hebben: het is en zal nooit genoeg zijn. Ze moeten kapot.
    En zo zijn de duitsers keurig opgelijnd om in de val te trappen die er voor ze is gezet: die van hun eigen uitroeiing, met gebruikmaking van de zelfhaat die ze al een eeuw lang met geweld is opgedrongen.
    Die zelfhaat is de reden dat ze met vlaggetjes en spandoeken hun eigen moordenaars hysterisch van geluk verwelkomen: ze denken, nee, ze hopen, dat de vloek die er over ze is afgeroepen eindelijk opgeheven zal worden en dat de wereld zal zien dat ze wél goed zijn, dat ze wél van niet-arische mensen houden, dat ze helemaal niet discrimineren, dat ze wél deugen, en dat de wereld eindelijk weer van ze zal houden.

    En wie zou dat nou niet willen? Natuurlijk willen de duitsers dat ook, want het is een fantastisch, supergetalenteerd volk en ze verdienen het. Ze hebben hun schuld allang afgelost en meer dan ruimschoots boete gedaan.

    Maar ik vrees, dat ze er definitief ingeluisd zijn. Ze zijn te grazen genomen.

    Liked by 5 people

  2. Die ‘welkomstcultuur’, heeft bloed aan haar handen en ik hoop dat er een wet komt die ‘dwazigheid’ bestraft.

    Like

  3. En vergeet niet de islamitische ratten die ertussen stonden om verdeeldheid te zaaien.

    Like

  4. @Themis,
    ik denk de Duitsers niet alleen.
    In heel Europa tekent zich hetzelfde patroon af.
    Het ene land al wat sneller dan het andere, maar het leidt allemaal naar hetzelfde punt.

    Like

  5. Republikein // januari 8, 2019 om 02:47 //

    Darwin vertelde ons toch dat epigenetische factoren – levenservaringen die bepaalde genen aan of uit zetten – geen invloed hebben op je genotype en daarom niet overerfbaar zijn? Deze theorie is achterhaald, tonen Amerikaanse onderzoekers aan in Nature Neuroscience. “Dit zijn heldere aanwijzingen dat angst-ervaringen zuiver biologisch kunnen worden overgeërfd, generaties lang.”
    https://www.nemokennislink.nl/publicaties/je-opa-s-trauma-overerven/

    Even terzijde, Darwin was niet de man van de evolutietheorie, dat had ie gejat.

    Like

  6. copywriter // januari 8, 2019 om 05:57 //

    “Toen sprak God al deze woorden: Ik ben J-H-W-H, uw God, die u uit het
    land Egypte, uit het diensthuis, geleid heb …….. Ik, J-H-W-H uw
    God, ben een naijverig God, die de ongerechtigheid der vaderen bezoek
    aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die
    Mij haten” Ex 20

    Nou dat schijnt aardig te kloppen zou ik zo zeggen.

    Liked by 1 persoon

  7. Gekloot // januari 8, 2019 om 11:03 //

    Die meiden op de foto dachten vermoedelijk aan een huwelijkspartner, op Tinder hadden ze geen succes. Nu dit dan maar eens proberen. Achteraf blijkt dat ook niets te zijn maar terugswipen lukt niet meer. Spijt!
    Het zal mijn tijd wel duren maar voor mijn kleinkinderen maak ik mij zorgen, in wat voor een Nederland moeten zij opgroeien. Heel triest.

    Like

  8. Republikein // januari 8, 2019 om 11:54 //

    Het zit in de genen, die kinderwens, bij de 1 meer dan bij de ander, en daarna willen ze oma worden.
    De flipper ziet er een beetje uit als het klokhuis van een appel, begin van nieuw leven en dus voortbestaan van de hs.
    Maar een geile neukpartij is lekker, zonder verdere consequenties, gewoon voor de sex.
    Die van mij hangt inmiddels onder een afdakkie, taak volbracht.

    Liked by 1 persoon

  9. Dit zijn foute, hele foute mensen!
    Liefhebbers van het Apartheidssysteem!
    Je denk toch niet dat deze Europese volksverraders mijn reet gaan wassen.
    Nein nein nein!
    Ze zien hunzelf hoogstens in de verzorging in een leidende functie.
    Een team van allochtone onder zich die ze met trots beschermen
    Dit misbruiken om de zorg voor Europeanen te verwaarlozen,
    zich verschuilend achter het niet Europese fascisme!

    Like

  10. Fransdo // januari 8, 2019 om 12:59 //

    Ik heb maar één gedachte als ik naar de foto van die drie meiden kijk:

    Zijn zij nou zo dom of ben ik nou zo slim?

    En inderdaad, niet iets om met trots terug te kijken. Ik zou me nu kapot schamen als ik degene was geweest die daar met zo’n spandoek had gestaan. En gevoelens van grote ergenis bij me zelf want wie bén jij eigenlijk om een zooitje vreemdelingen te verwelkomen in mijn huis en te laten onderhouden van mijn belastinggeld?

    Like

  11. Straks wil iedereen weer na de oorlog in het verzet hebben gezeten en heeft er geen hond damals met een #dobberneger geneukt.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s