Nieuw

Hoe het verbod op de genitale verminking van minderjarige jongetjes op IJsland tegengehouden werd

Reykjavik IJsland.

In april van dit jaar berichtte Fenixx dat de levenslange genitale verminking van minderjarige jongetjes in IJsland verboden zou worden.

Er werd ook benadrukt dat het niet als een religieuze kwestie moest worden beschouwd, maar als een kwestie van mensenrechten’.

Kinderrechten, zou ik daar aan willen toevoegen.

‘Religieuze leiders, zowel binnen als buiten IJsland, waren niet gelukkig met het wetsvoorstel’, schreven we. Een van de katholieke bisschoppen die er tegen ageerde – het katholicisme propageert geen kinderverminking – was een vrouwelijke bisschop. Dat bestaat echt alleen in IJsland waar ze een overschot aan vrouwen hebben.

ze denkt dat de nieuwe wetgeving het onmogelijk maakt om als gelovige jood of moslim in IJsland te leven‘.

Jammerdebammer zou ik zeggen, als die Vikingen zich er maar prettig voelen. Of, pas je aan; ‘When in Reykjavik, do as the Reykjavikians’.

Zij laat zich dan bijstaan door Imam Ahmad Sedeeq van het Islamitisch Cultureel Centrum in Reykjavik.

Leuk, maar het waren niet de moslims die de IJslanders dwongen om de genitale verminking van jongetjes toch te accepteren.

Het was die andere etnische groep met identieke gebruiken.

Laten we eens kijken naar hoe het Jodendom wereldwijd druk uitoefent op westerse landen om de joodse belangen te bevorderen. Om dit te illustreren zullen we naar IJsland moeten reizen…..

Binnen 48 uur ondertekenden meer dan 400 artsen (25% van alle artsen in IJsland) en 1.325 verpleegkundigen een verklaring ter ondersteuning van het wetsvoorstel tegen jongetjesbesnijdenis. Dit was niet verwonderlijk, aangezien IJsland in 2005 al de besnijdenis van vrouwen verbiedt en er sindsdien slechts 21 mannelijke kinderen in IJsland zijn besneden.

Over 400 Icelandic doctors have signed a declaration of support for the bill against the circumcision of boys in Iceland except for particular medical reason. They believe that circumcision made without such reason go against the Declaration of Geneva made by doctors.

De doktoren verwijzen onder meer naar de eed van Hippocratus:

The doctors’ statement references a 2013 research article asserting that circumcision of male infants does not have any significant health or preventative benefits in Western countries, causes pain, and may even lead to long-term complications. They also assert the procedure goes against the UN Convention on the Rights of the Child and the Hippocratic Oath, which states “primum non nocere:” above all, do no harm.

Het relatief kleine aantal besnijdenissen is te wijten aan het feit dat van de 340.000 mensen die in IJsland wonen, er slechts 35  joden en minder dan 1.000 moslims zijn. Voor beide religies is besnijdenis een religieuze ritus, maar het is verplicht en centraal in het jodendom. Het voordeel van zo weinig joden en moslims is dat IJsland het veiligste land ter wereld is.

Ondanks de massale steun van meer dan 25% van de gezondheidszorgindustrie, minstens 48% van het parlement, en ondanks het aannemen van een ontwerpresolutie, besloot de IJslandse Commissie Justitiële Zaken het wetsvoorstel af te schaffen voordat parlementsleden zelfs maar konden deelnemen aan hun eigen zogenaamde “democratie” en er over konden stemmen.

Waarom heeft de IJslandse Commissie juridische zaken besloten het wetsvoorstel te schrappen voordat het parlement erover stemde? Het was duidelijk niet omdat IJslanders het wetsvoorstel wilden schrappen. In feite werd beweerd dat er een goede kans bestond dat het wetsvoorstel zou worden aangenomen, ondanks de leugenachtige berichtgeving in de media.

Welnu, de kwestie was belangrijk voor de Joden, omdat het kosjer slachten in IJsland al illegaal is en de stap naar een verbod op besnijdenis de nagel in de kist voor het Jodendom zou zijn. Met slechts 35  – 100 Joden (waarvan de meesten Amerikanen) en geen synagoges zou het het einde van het Jodendom op het eiland betekenen.

A spokesperson for Milah UK said: “Jewish male neonatal circumcision – known as brit milah – is a non-negotiable element of Jewish identity, common to Jews from all backgrounds and respected in liberal democratic countries. For a country such as Iceland, that considers itself a liberal democracy to ban it, thus making sustainable Jewish life in the country impossible, is extremely concerning.” (The Guardian)

Nadat het wetsvoorstel voor besnijdenis in februari werd gepresenteerd, verhuisde de Chabad Rabbi Avi Feldman, 27 jaar oud, uit Brooklyn, NY, naar IJsland met zijn dochters en vrouw “om het bewustzijn van de relevantie en het belang van brit milah (besnijdenis) te vergroten”.

Rabbi Avi Feldman was de eerste rabbi op IJsland sinds 1918 en de eerste die zich er permanent vestigde ooit.

De judaïsche rituelen van rabbijn Feldman bleken al snel onverenigbaar met de IJslandse levensstijl toen de rabbijn gedwongen werd om aan een IJslander uit te leggen waarom hij niet kon eten van gebruiksvoorwerpen die werden aangeraakt door een ongelovige (goyim worden beschouwd als geiten door de Talmoed en alles wat goyim aanraken is niet-kosher, niet-Joden zijn vies).

In een winderige haven van deze Scandinavische hoofdstad doopt een man met een zwarte hoed bestek in het ijskoude water, terwijl hij sist van de pijn veroorzaakt door de bittere kou.

Verbaasd door het spektakel biedt een conciërge hulpvaardig aan om de man en zijn drie metgezellen een wasbak te laten gebruiken om hun vaat schoon te maken in plaats van zich onzeker over het ijskoude water te buigen.

“Dank u wel, maar we moeten het in zee doen”, vertelt een van de mannen, de 27-jarige Avi Feldman uit New York, aan de conciërge. “Het is om religieuze redenen”.

Feldman en zijn metgezellen, een journalist en twee familieleden die hem hier voor de feestdagen bezoeken, brengen het natte bestek terug naar een auto die aan de voet van een van de vele met sneeuw bedekte vulkanen rond deze grijze maar schilderachtige hoofdstad staat.

De uitleg van vorige week was Feldman’s eerste poging sinds de registratie als inwoner van IJsland om aan een lokale inwoner van IJsland een mogelijk ongemakkelijke joodse religieuze gewoonte uit te leggen: in dit geval “tevilat kelim” – het onderdompelen van gebruiksvoorwerpen van niet-joodse mensen om ze kosjer te maken.

Mike Levin, een jood die vanuit Chicago naar IJsland is verhuisd, hoopt dat de aanwezigheid van Feldman, de eerste rabbijn van IJsland, de overheidsfinanciering voor joodse doelen in IJsland zal stimuleren. Juist, belastingdollars van inheemse IJslanders gebruiken om Jodendom te financieren, zoals hun nieuw geplande synagoge.

Hoe hebben Joden druk uitgeoefend op IJsland om het wetsvoorstel dat besnijdenis zou verbieden, af te schaffen? Rabbi Pinchas Goldschmidt:
a) druk van joodse groeperingen
b) coalities te vormen met andere geloofsgroepen
c) “beroep” op internationale economische en politieke belangen

Maar het was vooral (c).

De druk om het voorstel te schrappen kwam via The World Jewish Congress, Agudath Israel of America, the National Coalition Supporting Eurasian Jewry, en Orthodox Union – de organisatie die Amerikaanse voedselproducenten aanslaat om de helft van alle Amerikaanse voedselproducten te certificeren als geschikt voor joden (koosjer).

De druk kwam in de vorm van protesten en een conferentie in Reykjavik, de hoofdstad van IJsland, waar Rabbijnen vanuit delen van Europa naar toe vlogen om met parlementsleden in IJsland te spreken.

De tweede benadering die Joden gebruikten om het wetsvoorstel te dwarsbomen was het bouwen van coalities met moslim- en katholieke groepen zoals de katholieke kerk van de EU, het Islamitisch Cultureel Centrum van IJsland en de katholieke kerk van IJsland. Katholieken vertegenwoordigen slechts 4% van de IJslandse bevolking, moslims 0,3%.

“Als dit wetsvoorstel doorgaat, zou dat geregelde vervolging betekenen van het Joodse volk”, zei pater Jakob Rolland, kanselier van het bisdom Reykjavik, aan Catholic News Service. “Dat brengt ons terug naar 1933, toen Hitler de macht in Duitsland overnam. En we weten hoe het eindigde”. 

Maar wat het meest effectief was in het schrappen van het wetsvoorstel was de Orthodoxe Unie die de hulp inriep van een Jood die in het Congres van de V.S. zit – Eliot Engel van N.Y. – om een persoonlijke waarschuwingsbrief aan de ambassadeur van IJsland te schijven, er op zinspelend dat het wetsvoorstel de relatie van IJsland met de VS in gevaar brengt.

Handelde Eliot Engel nu in het belang van Amerika of gebruikte hij zijn politieke functie als hefboom om IJsland te intimideren voor joden? Het parlementslid dat de wet opstelde, vond het vreemd dat een lid van het Amerikaanse Congres een officiële brief schreef met het bevel dat ze de wetgeving voor haar land zou opgeven.

Eliot Engel heeft een lange geschiedenis van samenwerking met Orthodox Union (OU) om het jodendom te bevorderen. Hier woont hij een recente OU conferentie bij die bespreekt hoe BDS verboden kan worden.

En wie was de shabbosgoy die Engel’s brief aan de ambassadeur medeondertekend heeft? Dat is Ed Royce, een unapologetische, kruiperig congreslid uit Californië die zijn hele carrière voor Israël heeft besteed. Zelfs Joden bespotten hem voor zijn onvermoeibare steun aan Israël.

Zelfs de ADL kwam in actie en stuurde een brief rechtstreeks naar de IJslandse minister van Buitenlandse Zaken met de dreigementen dat het land als een modern nazi-Duitsland zou worden besmeurd als het wetsontwerp in stemming zou worden gebracht. De ADL verwijst zelfs naar de manier waarop het zijn controle over de media zal gebruiken om dit te doen.

En de joodse mediacontrole is niet beperkt tot de VS.

De ADL – een belastingvrije, “burgerrechten”-organisatie – dreigt duidelijk de reputatie van IJsland te vernietigen als ze de knie niet buigen voor het jodendom. IJsland’s reputatie besmeuren zou de bloeiende toeristenindustrie, die onlangs meer dan 2 miljoen bezoekers per jaar overtrof, schade toebrengen.

Hoe rechtvaardigden de joden dan dat de besnijdenis in IJsland wordt voortgezet?
a) het is gezonder
b) godsdienstvrijheid
c) het is antisemitisch om het te verbieden

En natuurlijk, beriep men zich op de legende van de Holocaust.

Is het echt gezonder? De twee grote studies die Joden aanhalen om aan te tonen dat het gezonder is om de voorhuid van de penis te verwijderen zijn van het CDC en AAP. Interessant is dat beide rapporten voornamelijk door Joden zijn geschreven. Geen belangenverstrengeling daar, goy.

Volgens de Joden corrigeren ze gewoon een gezondheidsrisico dat niet is gecorrigeerd door 6 miljoen jaar evolutie.

Wil iemand dit kind vertellen hoe gezond besnijdenis is?

De rapporten beweren verder dat het scheiden van het gevoelige, levende vlees van de penis van een kind ook de overdracht van SOA’s zoals HIV vermindert. Dus besneden mensen moeten zich vrij voelen om onbeschermde seks te hebben met geïnfecteerde vrouwen, omdat je kans op het oplopen van hiv met 05% afneemt. Joden beweren dat een verbod op besnijdenis in strijd is met de godsdienstvrijheid. Maar moet een kind niet de mogelijkheid krijgen om zijn of haar religie te kiezen voordat zijn of haar fysieke lichaam voor altijd wordt veranderd door een joodse ouder die zijn of haar religie aan de penis van hun zoontje wil opdringen?

Joden zijn er best trots op dat ze IJslanders ervan weerhouden om de wetten van hun eigen land in te voeren. Rabbi Pinchas Goldschmidt heeft er zelfs over opgeschept tegenover een Israëlische nieuwszender.

Dit is ironisch gezien het feit dat besnijdenis volkomen vreemd is aan heel Europa, met name aan de Scandinavische culturen. Heb je ooit een klassieke, neoklassieke, renaissance- of barokke kunst uit Europa gezien met een besneden man? Waarschijnlijk niet.

Dus wat hebben we geleerd? We hebben geleerd dat een land geen recht heeft op zijn eigen soevereiniteit als het in strijd is met Joodse belangen. ‘God forbid’ dat landen geen Joden raadplegen voordat ze wetgeving voor hun land invoeren, ongeacht of er maar 35 Joden wonen.

En nu is de besnijdeniswet van IJsland voor onbepaalde tijd opgeschort uit angst voor joodse represailles, NIET omdat inheemse IJslanders besnijdenis willen. Zal hetzelfde gebeuren in Denemarken en andere landen die een verbod overwegen?

Zullen Denemarken en IJsland de kant opgaan van de VS, waar de besnijdenis wordt betaald door de belastingbetalers (Medicaid), waar wetten voorkomen dat besnijdenisverboden zelfs maar op het stembiljet verschijnen, en gouverneurs wetten afschaffen die verhinderen dat rabbijnen bloed zuigen uit zuigelingenpenissen zonder toestemming van de ouders?

Als Joden de Verenigde Staten blijven gebruiken als hun persoonlijke stormram, dan zal elk land door de knieën gaan om hun relatie met de VS te beschermen. Ik heb geen idee hoe mensen kunnen denken dat Joden de controle hebben over Amerika….

Bron >>


IJsland is waarschijnlijk het meest blanke en meest etnisch homogene land dat er bestaat door zijn bijzondere geografische ligging. Een uiterst minieme minderheid weet daar zijn wil op te leggen inzake een ronduit barbaars ritueel. Geen enkele andere minderheid zou dat voor elkaar krijgen.

De in het begin aangehaalde rabbijn Feldman, die niet met hetzelfde bestek wilde eten als die onreine varkens die IJslanders zijn, kwam niet alleen langs om het satanische ritueel om Gods creatie te vernietigen in stand te houden, maar promootte ook gelijk, al in de eerste week dat die daar aanwezig was, een ander joods project; de demografische uitroeiing van de blanke IJslanders:

Hoe betreurenswaardig is het dat in Nederland bijna alle politiek-correcte nep-rechtse goedmenschen weer braaf achter de campagne van die gehoofddoekte buitenlandse, die zich femmes for freedom noemt (hoe zot is dat van onder je anti-vrijheidsdoek, en waarom is ze nog niet uitgezet?), aanlopen om te ageren tegen meisjesbesnijdenis, met het roze marxistenblog voorop, maar hun mond houden over jongetjesbesnijdenis. Hoe laf is dat van deze koene strijders, die de ene genitale verminking wel durven kritiseren want islamitisch, maar de andere niet want joods?

Wat is het joodse equivalent voor dhimmie?

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 938 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Piranjaha (126 Articles)
Remigratie-activist | White Supremacist

7 Comments on Hoe het verbod op de genitale verminking van minderjarige jongetjes op IJsland tegengehouden werd

  1. had de eerste regel nog niet af en het woord “joden” vloog al uit de mondhoeken. Wat dat piemel slachten betreft kijk maar naar de JewSA, daar vliegen de vellen nog in de ronte.

    Like

  2. De besnijdenis: Grote gevolgen van een kleine ingreep
    Home
    Sander Becker– 30 september 2011

    Journalist Fred Krijnen: ‘Wat mij betreft wordt de besnijdenis absoluut verboden.’ © Jörgen Caris
    De jongensbesnijdenis zit in het verdomhoekje. Artsen wijzen op de lichamelijke complicaties van de ingreep. En mannen die ontevreden zijn over hun besneden penis, roeren zich steeds luider, ook binnen religieuze groepen.

    U krijgt 5 artikelen van Trouw cadeau. Dit is nummer 2 .
    Onbeperkt onze artikelen lezen? Digitaal Basis € 2.50 per week.
    De Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst, KNMG, gooide de knuppel een jaar geleden in het hoenderhok. Het besnijden van jongetjes om niet-medische redenen is schadelijk, stelde zij, en daarom af te raden. Artsen horen er niet aan mee te werken.

    ‘Een pijnlijk en schadelijk ritueel’
    Onlangs ging de KNMG nog een stap verder, met een oproep aan politici en mensenrechtenorganisaties om de jongensbesnijdenis af te keuren. Dat moet helpen om ‘een pijnlijk en schadelijk ritueel’ sneller te laten verdwijnen.

    Met haar actie lijkt de artsenorganisatie een nieuw geluid te vertolken dat volgens sommigen naadloos aansluit bij gevaarlijke anti-islamitische en anti-joodse sentimenten. Maar het geluid is niet anti-joods, niet anti- islamitisch en niet nieuw.

    Geen anti-religieuze actie
    “Tussen de reacties op de KNMG- site lees je beschuldigingen van nazi-praktijken die me niet vrolijk stemmen”, zegt hoogleraar kinderurologie Tom de Jong uit het UMC Utrecht. “De KNMG valt geen geloofsgroepen aan, ze reageert alleen op iets wat vanuit geloofsgroepen op het bord van de arts terechtkomt.”

    De actie lijkt anti-religieus, maar dat komt doordat in Nederland vooral islamitische en joodse jongetjes worden besneden. In feite sluit de KNMG aan bij een internationale beweging die in de praktijk hoofdzakelijk gericht is tegen niet-religieuze besnijdenissen.

    Geobsedeerd door hygiëne
    De protestbeweging is vooral sterk in Engelstalige landen, waar de besnijdenis traditioneel werd uitgevoerd bij alle jongetjes. Deze routinematige, ‘seculiere’ besnijdenis kwam rond 1900 in de Verenigde Staten op.

    Mensen waren destijds geobsedeerd door hygiëne omdat wetenschappers net hadden ontdekt dat bacteriën ziektes konden veroorzaken. Alles was geoorloofd om dit gevaar te bestrijden, zelfs het afsnijden van de voorhuid, waar zich bacillen onder konden verstoppen.

    Tegen masturberen
    Bijkomend voordeel van de ingreep, vond men, was dat jongens lastiger konden masturberen. Vooral John Harvey Kellog, arts en uitvinder van de cornflakes, maakte zich om deze reden sterk voor de besnijdenis. Zonder verdoving, dat was het beste. Want dankzij de pijn kregen jongens een negatief beeld van hun penis, zodat ze nog zediger gingen leven.

    Ook bij meisjes wilde Kellog het seksuele genot beperken, en wel door het zenuwdodende fenol op hun clitoris te smeren. Maar daar heeft hij nooit veel handen voor op elkaar gekregen.

    Tegenactie
    De jongensbesnijdenis nam wel een vlucht. Rond 1965, op het hoogtepunt, werd in de Verenigde Staten 85 procent van de jongetjes besneden. In de jaren zeventig kwam er een tegenactie op gang van zogeheten ‘intactivisten’, die streden voor het behoud van de voorhuid.

    Er ontstonden tal van organisaties die waarschuwden voor de besnijdenis. En met succes. Het aantal besneden jongetjes is in veel landen gedaald: in de VS ging het van 85 procent in 1965 naar 56 procent in 2006; in Canada van 47 procent in 1973 naar 32 in 2007; in Engeland van 35 procent in de jaren dertig tot 4 procent in 2000; en in Australië van 90 procent in 1955 naar 12 procent in 2000.

    Meer besnijdenissen in Nederland
    Volkomen tegen de trend in is het aantal besnijdenissen in Nederland juist toegenomen, als gevolg van de nieuwe groep allochtone kinderen. Exacte cijfers ontbreken, maar het aantal ingrepen om niet-medische redenen wordt geschat op tien- à vijftienduizend per jaar.

    Het gaat vooral om islamitische jongens, want de joodse gemeenschap is klein en onder de rest van de Nederlanders heeft de routinematige besnijdenis nooit ingang gevonden.

    In broek plassen
    Het gevolg is dat Nederlandse artsen vaker worden geconfronteerd met complicaties van besnijdenissen. Het meest voorkomende probleem is de vernauwing van de plasbuis. Volgens de schaarse medische literatuur krijgt één op de vijf besneden jongens daar last van. Het probleem ontstaat doordat de ontblote eikel tegen het ondergoed schuurt en licht verhoornt. De opening van de plasbuis slibt dan een beetje dicht.

    Kinderuroloog De Jong: “Vorige week heb ik nog een islamitisch jongetje behandeld. Zijn moeder zei: ‘Het is zo raar, sinds de besnijdenis plast hij altijd in zijn broek.'” Door de vernauwing van het plasgaatje moet de blaas te veel druk uitoefenen om leeg te komen; het orgaan krijgt dan ‘spierballen’ en wordt kramperig.

    Gevolg is dat jongens hun plas niet meer kunnen ophouden. “Dit valt met een simpele ingreep te verhelpen”, zegt De Jong. “Maar zo’n jongen heeft er dan wel een tijd mee rondgelopen.”

    Nabloedingen
    Ook nabloedingen komen veel voor, maar daar is de schrik vaak groter dan de fysieke schade. Als specialist ziet De Jong alleen de ernstiger complicaties. Hij herstelt lelijke en pijnlijke littekenranden; hij dicht gaten die per ongeluk in de plasbuis zijn geknipt en waardoor een kind uit twee openingen tegelijk plast; en hij graaft ‘begraven’ penissen uit.

    Dit laatste is vooral nodig bij wat dikkere kinderen met een kleine penis. Als hun voorhuid ineens weg is, kan hun lid zich terugtrekken in de buik en zo onbruikbaar worden. De arts haalt dan onderhuids buikvet weg – het ‘uitgraven’ – en maakt van de omliggende huid een nieuw omhulsel rond de penis.

    Zonder verdoving
    “Over het algemeen werken artsen in besnijdenisklinieken heel zorgvuldig”, zegt De Jong. “Dat geldt ook voor joodse moheels [rituele besnijders, red.].” En licht cynisch: “Er zal niet veel meer misgaan dan noodzakelijk is.” Maar dat is al heel wat.

    Zelfs de verdoving mislukt vaak. “Het verdoven van een kinderpenis is erg moeilijk. Als ik het bij tien kinderen probeer, gaat het één of twee keer mis. Veel jongetjes krijsen dan ook als speenvarkens als ze worden besneden.” Bij joodse baby’s vindt de ingreep zelfs zonder verdoving plaats. En anders dan eeuwenlang gedacht, voelen baby’s wél pijn.

    De meeste complicaties zijn te verhelpen, relativeert de arts. Blijvende schade is zeldzaam, al komt het soms voor dat een penis moet worden geamputeerd. Elk jaar zijn er in de vakliteratuur meldingen over jongens die door ongelukken met een elektrisch mes hun penis compleet verliezen. Dat is ook diverse keren in Nederland voorgekomen, met veel negatieve publiciteit voor betrokken artsen en instellingen.

    Lijdensweg
    Blijvende seksuele schade is er vaker. Vooral masturberen gaat lastiger, ondervond de Amerikaan Jonathan Friedman. Op de website beyondthebris.com, gemaakt door joden die de eigen gemeenschap willen waarschuwen voor de besnijdenis, schetst hij zijn lijdensweg.

    Zodra hij een erectie krijgt, worden de littekens op zijn penis hard en pijnlijk. Hij heeft nauwelijks tastzin in zijn eikel. En als hij zich aftrekt, zelfs met glijmiddel, gaat zijn penis bloeden. Friedman heeft ook last van vochtophopingen boven de snijrand. “Ik kan maar één of twee keer per maand masturberen”, schrijft hij. “Als ik de keus had gehad, had ik niet besneden willen worden.”

    Effect op geslachtsgemeenschap
    Over het effect van de besnijdenis op geslachtsgemeenschap is vrijwel niets bekend. Krankzinnig, vinden Deense onderzoekers, zeker als je bedenkt dat wereldwijd één op de drie mannen wordt besneden. In juni presenteerden de Denen in het International Journal of Epidemiology een onderzoek naar het seksleven van 5500 mannen die als kind al dan niet waren besneden.

    Hoewel de verschillen klein waren, meldden besneden mannen en hun partners significant meer problemen. De mannen kregen lastiger een orgasme of kwamen juist te snel klaar. Ook hun partners hadden vaker problemen met het orgasme, ze leden meer pijn tijdens het vrijen en waren na afloop minder bevredigd.

    Belangrijk gevoelsorgaan
    De resultaten zijn lastig te duiden, reageert Rik van Lunsen, seksuoloog in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam. “Het is goed denkbaar dat veel besneden mannen inderdaad snel klaarkomen en hun vrouw daarom alvast penetreren voordat zij er klaar voor is, waardoor zij pijn lijdt.

    “Maar er kunnen ook culturele verklaringen meespelen, zoals ongelijkheid tussen man en vrouw. Hoe dan ook is het duidelijk dat de voorhuid er niet voor niets zit. Het is een belangrijk gevoelsorgaan. Je kunt het niet zonder gevolgen weghalen.”

    Geen medische voordelen
    Medische voordelen heeft de besnijdenis hoegenaamd niet, vult kinderuroloog De Jong aan. Een gekortwiekte penis is hooguit iets hygiënischer, maar dat vindt hij geen argument in een maatschappij waar iedereen over een douche beschikt. Besneden mannen hebben minder urineweginfecties, dat wel.

    Maar die infecties komen bij mannen sowieso weinig voor, en bovendien zijn er antibiotica. En tegen geslachtsziekten biedt echt alleen een condoom bescherming.

    Recht op zelfbeschikking
    Overigens moet je de besnijdenis niet zo in calculerende zin benaderen, vindt De Jong. “Het is geen kwestie van plussen en minnen. Het gaat om een principe: het recht op zelfbeschikking. Je mag bij iemand onder de zestien geen tatoeage zetten. Waarom mag een besnijdenis dan wel? De vrijheid van opvoeding is belangrijk. Maar als de gezondheid van een kind in het geding is, mag de overheid best waarschuwen. Dat gebeurt ook met overgewicht bij kinderen.”

    Bij de KNMG beseffen ze hoezeer veel ouders gehecht zijn aan het religieuze ritueel. Ze bepleiten daarom geen verbod, maar willen mensen aan het denken zetten. Is het verstandig om je kind zo’n besnijdenis aan te doen? Is het niet beter om het kind zelf te laten kiezen als het meerderjarig is?

    De Jong verwacht geen snel succes. “Het terugdringen van de besnijdenis bij meisjes ging razendsnel. Maar ik denk dat het bij jongens wel eens dertig jaar kan duren voordat iedereen zover is.”

    ‘Ik wil voorkomen dat anderen net zo’n trauma oplopen’

    Als het aan de 60-jarige Fred Krijnen uit Haarlem ligt, wordt er nooit meer een jongen besneden. Zijn eigen ervaringen waren ronduit dramatisch. Lichamelijk en psychisch gaat de freelance-journalist er tot op de dag van vandaag onder gebukt. Zoiets wenst hij niemand toe.

    Krijnen onderging de ingreep op driejarige leeftijd, vanwege een te nauwe voorhuid. Van de behandeling zelf herinnert hij zich hoegenaamd niets, maar van alle ellende die volgde des te meer. “Ik kreeg een enorme nabloeding”, vertelt hij. “Ik weet nog dat ik gillend op het ouderlijk bed stond. Het bloed droop langs mijn penis. Mijn moeder zei: ‘Even wachten, papa komt zo thuis.'”

    Papa had een EHBO-diploma. Hij zwachtelde de gewonde peuter stevig in. De ergste paniek was toen voorbij, maar het leed was nog niet geleden.

    Zes jaar na de ingreep kreeg de jonge Krijnen er een nieuw probleem bij, ditmaal van sociale aard. Tijdens het schoolzwemmen, in Amsterdam-West, werd hij gepest. ‘Wat een raar pikkie heb jij’, riepen klasgenoten onder de douche. Dat is hem altijd bijgebleven. “Als volwassen man schaam ik me nog steeds voor hoe het eruit ziet. Vooral in urinoirs. Gelukkig durf ik inmiddels wel naar het naaktstrand. Maar doordat mijn eikel altijd bloot is, denken mensen volgens mij dat ik de hele tijd een erectie heb.”

    De blijvende schade ligt niet alleen op het psychische vlak. Ook lichamelijk is er het een en ander mis. Zo heeft Krijnen last van jeuk aan zijn penis. Het begon eigenlijk al kort na de operatie. Er ontstond toen kriebelend wondweefsel, mede als gevolg van de hechtingen. Die jeuk is nooit meer helemaal weggegaan.

    De oorzaak ligt in het feit dat zich harde littekens hebben gevormd, en die irriteren soms. “Vooral na de geslachtsdaad, als de penis in slappe toestand komt”, zegt Krijnen. “Er valt op zich best mee te leven, maar het is wel vervelend.”

    Nu we het toch over seks hebben: daar ziet Krijnen zowel een voor- als een nadeel van zijn besnijdenis. Doordat zijn ontblote eikel voortdurend langs zijn ondergoed schuurt, is er een dun hoornlaagje op gekomen. Dat maakt de penis minder gevoelig. Dit effect wordt nog versterkt doordat het stimulerende toompje van de voorhuid weg is, en doordat ook de voorhuid zelf – een orgaan met extreem veel zenuwuiteinden – niet meer meedoet. Het gevolg is dat Krijnen de seks langer volhoudt. “Ik heb nooit last van een voortijdige zaadlozing”, verklaart hij. “Dat is ook de reden waarom dames op de website van de Viva laatst jubelend waren over besneden mannen.”

    Daar staat tegenover dat masturberen zonder voorhuid een stuk lastiger gaat. Krijnen vermijdt het meestal. Maar als hij het toch doet, gebruikt hij een zacht damesslipje. Daarmee bootst hij als het ware de verdwenen penishuid na. Vroeger gebruikte hij zijn pyjamabroek. Met de blote hand is het simpelweg te pijnlijk.

    Het heeft Krijnen lang gekost voor hij over zijn problemen durfde te praten. Met zo’n verhaal over een damesslipje loop je niet te koop. Mensen denken al snel dat je een perverseling bent. Pas de laatste maanden is hij opener geworden. Hij heeft een soort ‘coming-out’ beleefd, zegt hij.

    Die openheid gebruikt hij nu om te waarschuwen. “Wat mij betreft wordt de besnijdenis absoluut verboden. Je hoeft niet bang te zijn dat het dan naar de illegaliteit verschuift, want het valt eenvoudig te controleren, tijdens het bezoek aan de schoolarts. Ik schrik als ik zie welke complicaties de ingreep met zich mee kan brengen. Ik had deze traumatiserende behandeling liever nooit ondergaan, en ik wil voorkomen dat anderen net zo’n trauma oplopen als ik.

    Sorry het is een hele lap leeswerk.
    Zijn er veel 1 op de 5 die er wat aan over houden niet enkel lichamelijk maar ook in het hoofd.
    Zijn er heel wat die beetje sexueel gefrustreerd en pissig zijn.
    Zeker degene die niet begrijpt het hoe en wat van het euvel.
    Religie en rite maakt meer kapot dan je lief is.

    Like

  3. piranjaha // november 12, 2018 om 06:36 //

    Zal ik maar het linkje er bij geven dan ? 😉

    De besnijdenis: Grote gevolgen van een kleine ingreep
    https://www.trouw.nl/home/de-besnijdenis-grote-gevolgen-van-een-kleine-ingreep~afec75a4/

    Liked by 1 persoon

  4. piranjaha : Dank je wel het lukte me op de een of andere manier niet/

    Ook interessant om te lezen:
    https://mens-en-samenleving.infonu.nl/diversen/25192-besnijdenis-in-de-verenigde-staten.html
    https://infonu.nl/25192

    Nooit geweten dat het verplicht was in de VS als je niet wil besneden worden moet je dat aanvragen en ellenlange formulieren invullen.
    De aangedragen argumentatie is gewoonweg idioot te noemen.
    De VS die toch al wankel stond in mijn aanzien is nu compleet van zijn voetstuk gevallen.

    Like

  5. Kan iemand de lap tekst 12,2018 om 6.28 weghalen?
    Is nu niet meer nodig dankzij het linkje van piranjaha.
    Bij voorbaat dank:)

    Like

  6. jaantje het is niet verplicht maar een gewoonte en natuurlijk brengt het geld op dus die kwakzalvers blijven het promoten

    Like

  7. raar ook dat ze bij krijnen op 3 jaar oud al weten dat ie last heeft van pimosis. Zelfs op oudere leeftijd wordt het nogal eens verward met een korte frenulum, iets wat je thuis heel simpel met afbinden kan verhelpen

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s