Nieuw

Rechtsverkrachting en showproces

Op 16 februari 1987 begint het proces tegen John Demjanjuk in Jeruzalem, waar hij wordt vervolgd voor misdaden tegen de menselijkheid. Hij wordt beschouwd als de mythische “Ivan de Verschrikkelijke” uit het concentratiekamp Treblinka.

In 1958 kreeg John Demjanjuk de Amerikaanse nationaliteit. Voor de toenmalige 38-jarige voormalige Oekraïner lijkt een veilige toekomst in het verschiet. Dit in tegenstelling tot de verschrikkingen die voor hem en andere Oekraïners tijdens het Stalinregime en reeds tijdens de Tweede Wereldoorlog op de loer lagen. In de jaren zeventig verschijnt Demjanjuk op een lijst van Oekraïners die tijdens het Derde Rijk met de Duitsers zouden hebben samengewerkt. De lijst is opgesteld door met de Sovjet-Unie collaborerende ex-Oekraïners.

Van Demjanjuk wordt beweerd dat hij in de concentratiekampen Sobibor en Flossenbürg zou hebben gediend. Ter ondersteuning van de claim wordt een kopie van een identiteitskaart gepubliceerd. De speculatie is dat Demjanjuk in feite “Ivan de Verschrikkelijke” uit het concentratiekamp Treblinka in Polen is. Volgens overlevering zou deze Ivan de Verschrikkelijke in het kamp zijn rondgelopen met een zweep en zwaard in zijn handen waarmee hij als sport naakte Joden geselde en afslachtte. Demjanjuk wordt beroofd van zijn Amerikaanse staatsburgerschap en wordt op verzoek van de staat Israël in februari 1986 uitgeleverd.

De identiteitskaart die gebruikt werd om aan te tonen dat John Demjanjuk in feite “Ivan de Verschrikkelijke” is, is vastgesteld als vals. Dit was het enige bewijs tegen Demjanjuk in Jeruzalem. De valse identiteitskaart samen met de valse getuigenissen leidde tot een doodvonnis, waartegen later in beroep werd gegaan.

Op 16 februari 1987 begint het showproces in Jeruzalem, waar Demjanjuk in eigenschap als Ivan de Verschrikkelijke van Treblinka wordt beschuldigd van misdaden tegen de menselijkheid. Als enige bewijsstuk wordt een identiteitsbewijs aangevoerd, waarvan de rechtbank al bij voorbaat vermoedt dat het zich hier om een vervalsing handelt. De rechtbank handelt dus tegen beter weten in. Het enige wat overblijft zijn getuigenissen van overlevenden, die al hebben besloten dat Demjanjuk dezelfde persoon is als het monster in Treblinka.

Ondanks het ontbreken van harde bewijzen wordt Demjanjuk in april 1988 ter dood veroordeeld door ophanging. Zijn verdediger overlijdt in mysterieuze omstandigheden en zijn opvolger Yoram Sheftel krijgt zuur in zijn gezicht gegooid. Sheftel gaat bij het Hooggerechtshof van Israël in beroep tegen de uitspraak. Inmiddels is de Sovjet-Unie ingestort en in 1991 duiken uit de KGB-archieven getuigenverklaringen op, waaruit blijkt dat Iwan de Verschrikkelijke de bijnaam was van een zekere Iwan Martsjenko en niet van Iwan Demjanjuk. Op 29 juli 1993 wordt Demjanjuk door het Israëlische Hooggerechtshof vrijgesproken van oorlogsmisdaden, omdat ze niet bewezen kunnen worden. Volgens de Nederlandse geheugendeskundige dr. Willem Wagenaar, die optrad als getuige-deskundige, was de herkenning van Demjanjuk door overlevenden van Treblinka onbetrouwbaar.

De wraakzuchtige Israëliërs hebben echter het idee gevat dat Demjanjuk op enigerlei wijze moreel schuldig is en dat hij ondanks zijn vrijspraak nog steeds door het Hooggerechtshof gestraft moet worden met een detentie. Ook al is hij niet Ivan de Verschrikkelijke, heeft hij zich ooit ergens bevonden, als het niet in Treblinka was, zoals getuigen eerder zeiden, misschien dan wel in Sobibor of elders. In ieder geval was hij nog steeds medeschuldig aan de Holocaust. In een televisie-uitzending “Ivan de Minder Verschrikkelijke” uit 1992 vertelt Sheftel hoe hij door de Israëlische samenleving werd behandeld toen hij zich opstelde als verdedigingsadvocaat van Demjanjuk:

Ik werd als de meest verachtelijke persoon in de staat Israël uitgeroepen, ik werd een gewetenloos persoon genoemd, ik werd gestigmatiseerd als nazi-collaborateur, als moordenaar, als nazi-sympathisant, als een persoon die gedood en geëlimineerd moest worden.

Sheftel voorspelt in hetzelfde interview wat er met Demjanjuk gaat gebeuren:

Als iemand beschuldigd wordt van specifieke oorlogsmisdaden en onschuldig blijkt te zijn, zal het hem nog steeds niet helpen. Er zal een nieuwe rechtszaak worden gepresenteerd, en als deze rechtszaak niet slaagt, komt er een derde en een vierde en een vijfde rechtszaak. Dit is geen rechtssysteem, het is allesbehalve een rechtssysteem.

In 2009 is het tijd voor een nieuw showproces. Deze keer wordt Demjanjuk vanuit de VS aan Duitsland uitgeleverd, waar hij wordt vervolgd door een rechtbank in München. In mei 2011 wordt Demjanjuk, 91 jaar oud, veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf voor medeplichtigheid aan moord in het concentratiekamp Sobibor. Tegen het vonnis wordt beroep aangetekend, maar leeftijd en ziekte hebben John Demjanjuk al ingehaald. In afwachting van een nieuwe rechtszaak overlijdt hij op 17 maart 2012.

Doe mee met 928 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (5824 Articles)
Altijd in oppositie.

20 Comments on Rechtsverkrachting en showproces

  1. Republikein // september 17, 2018 om 10:07 //

    Ik denk dat het zijn broer was.
    Een veel gebruikte truc en al tijden populair hier van moslims.
    Tegendeel niet te bewijzen.

    Like

  2. Er is van alles gedaan om van ID te veranderen, misschien al in die tijd gezichtsverandering door plastische chirurgie. Dat kampmedewerkers er proberen onderuit te komen en een nieuwe tweede leven opbouwen is ook uit het verslag een tijd geleden, te lezen over kampbewaaksters, vrouwen die hebben mee gedaan aan de verschrikking.

    Like

  3. Scrutinizer // september 17, 2018 om 11:20 //

    Los van de identiteit van de persoon is dus de vraag wat zich in de kampen heeft afgespeeld.
    Daar gaat het artikel onvoldoende op in. D.w.z. de beschuldiging is er wel, maar klopt die ook?
    Zeer waarschijnlijk wel, maar gezien eerdere artikels hier, vraag ik me af wat het standpunt van Fenixx in deze nou is. Waren het volgens jullie nou alleen maar werkkampen of klopt het MSM verhaal dan toch?
    Want ook al is de ene Iwan de andere niet, ik lees niets over de inhoud van de aantijgingen…

    Like

  4. Tijl Uylenspiegel // september 17, 2018 om 15:37 //

    Scrutinizer ik kan natuurlijk niet voor Fenixx antwoorden maar naar mijn mening ligt de waarheid zoals zo vaak in het midden, anders dan men na de oorlog beweerde was de opzet van de kampen niet als vernietigingskamp maar als werkkamp en in sommige gevallen als strafkamp.
    Pas later (na 1942) werden het vernietigingskampen. Duitsers zijn erg nauwgezet en veel daarvan is dan ook gedocumenteerd teruggevonden. De manier waarop het moest gebeuren is ook vrij uitgebreid uitgeprobeerd, er zijn zelfs filmpjes van waarbij mensen in vrachtwagens werden geladen waar dan de koolmonoxide uit de uitlaat in de laadruimte terecht kwam. Het al dan niet gebruikmaken van Zyklon-B heeft vaak ter discussie gestaan, het middel is oorspronkelijk om te ontluizen.
    Zo zegt Wikipedia het;

    Initieel werd Zyklon B in de concentratiekampen gebruikt voor ontluizen van kleding en ter bestrijding van tyfus. In september 1941 werden in Auschwitz I de eerste experimenten uitgevoerd met het doden van mensen met behulp van het vergif. Zyklon B werd daarvoor geleverd door de Duitse bedrijven Degesch (Deutsche Gesellschaft für Schädlingsbekämpfung GmbH) en Tesch & Stabenow, onder licentie van octrooihouder IG Farben. Volgens de Duitse wet moest aan Zyklon B een waarschuwende geurstof worden toegevoegd, maar de nazi’s bevolen Degesch, in strijd met deze wet, Zyklon B te produceren zonder de waarschuwingsstof.

    Het pesticide werd door de nazi’s gebruikt in de gaskamers van vernietigingskampen Auschwitz-Birkenau, Majdanek, en Bełżec. Daarnaast werd het eveneens gebruikt in de concentratiekampen Ravensbrück, Sachsenhausen, Mauthausen, Neuengamme en Stutthof. In Dachau werd ook een gaskamer gebouwd speciaal voor het gebruik van Zyklon B, deze is om onbekende redenen nooit in gebruik genomen.

    In Sobibór, Treblinka en Chełmno werd geen Zyklon B gebruikt, daar werden de gevangenen vergast door middel van uitlaatgassen van een benzinemotor (koolstofmonoxidevergiftiging)

    Like

  5. Wikipedia is geen onafhankelijke bron in deze.

    Vooropgesteld dat ik geen mening heb inzake de holocaust, het is namelijk strafbaar om daar een mening over te hebben, kunnen we wel kijken wat een van de belangrijkste ideologen van het nationaal socialisme er over te zeggen had:

    NYT:

    Like

  6. Zowel Wikipedia als Wikimedia worden gesmoord onder een dikke klamme deken van linkse politieke correctheid. Wanneer men daar informatie neerschrijft die de linkse kerk ongevallig is, wordt het meteen verwijderd of orwelliaans aangepast.

    Like

  7. Goh, wat interessant, daar had ik nou nog nooit van gehoord of filmpjes van gezien.

    Like

  8. Dat zal best, rommel, jij weet en hebt alles op dit terrein natuurlijk al gehoord, dus zal voor jou jeder comment met info overbodig zijn, tenzij het in je straatje past;

    Like

  9. Lieve meid, er gaat geen dag voorbij zonder brede documentatie over deze zogeheten Duitse gruweldaden op diverse televisiekanalen. Nou kijk ik geen tv meer, maar de kans is groot als ik Discovery, Hystory, of iets dergelijks, aanzet, weer meteen die grote kop van Hitler zie en met concentratiekampen doodgegooid word. Dus ja, ik heb zo onderhand al het mainstream gelul over deze kwestie gezien en gehoord.

    Like

  10. Ze hebben elke tien jaar wel een holocaust

    Like

  11. Het “6 miljoen”-taboe.
    Enige vraagstelling bij dit absurd hoge cijfer kan je in de bajes doen belanden. En dan een grote bek over Rusland dat daar geen vrijheid van meningsuiting zou zijn. De Joodse lobby heeft de wind er goed onder.

    Liked by 2 people

  12. Vul bij Google een zoekterm in met betrekking tot prominente onderwerpen en in de top van het zoekresultaat staat dikwijls Wikimedia en Wikipedia. Dat moet al een luide alarmbel doen afgaan. Ze sturen je naar politiek correcte informatie. Wil je onvervalste informatie vinden is het niet genoeg om even te googlen en vandaar uit de fluwelen woorden van de linkse kerk na te blaten. Je zal voor waarheidsbevinding toch echt even dieper in het web moeten spitten.

    Like

  13. Karen denkt dat de joden niets op hun kerfstok hebben, dit artikel is slechts een piepklein gevalletje.

    Like

  14. Republikein // september 18, 2018 om 11:54 //

    Er zijn nog steeds mythen, en er zijn nog steeds taboes.
    Naaktheid en seksuele praktijken van allerlei aard zijn niet inbegrepen, evenmin als goede oude godslastering.

    De christelijke goden, bijvoorbeeld, kunnen naar believen worden belasterd, zonder dat dit de minste gevolgen heeft. Een taboe is echter onveranderlijk: Het is antisemitisme. Kritiek op de Amerikanen, op de Russen, op de rijken, op de industrie, op de vakbonden, op intellectuelen, op mannen, op politici, zelfs op de Duitsers is goedkoop en kan in elke scherpte worden verwoord.

    Kritiek op de Joden daarentegen moet op de meest voorzichtige wijze in de verzekeringspolis worden ingepakt; het is geenszins antisemitisme. De redenen hiervoor liggen voor de hand. Het nationaal-socialisme, meer bepaald Auschwitz, is de laatste mythe van een grondig gerationaliseerde wereld geworden.

    Een mythe is een waarheid die boven alle discussie verheven is. Hij hoeft zichzelf niet te rechtvaardigen, integendeel: zelfs het spoor van twijfel dat in de relativering ligt, betekent een ernstige schending van het taboe dat hem beschermt. Hebben ze de “Auschwitz-leugens” niet eens als een soort godslastering gestraft? Is niet achter het aandringen op “onvergelijkbaarheid” niet de oude angst voor elke geopenbaarde waarheid dat ze verloren gaat zodra ze in de verhelderende zaak van historische vergelijking en rechtvaardiging terechtkomt?

    Liked by 1 persoon

  15. Nee, Skeeter, ik denk niet dat joden niets op hun kerfstok hebben maar wel dat op Fenixx jodenhaat bon ton aan het worden is.

    Like

  16. Republikein // september 18, 2018 om 12:52 //

    Bulan vond het wel wat, dat snijden in het vlees.

    Like

  17. Karen:En moslim haat en EU haat en Rutte haat vergeet je …of mag dat wel ja want daar doe je dapper aan mee..
    Trouwens het woord haat word te vaak onterecht gebruikt.
    Tegenwoordig word je al bekogeld met haat als je commentaar hebt of een andere zienswijze/mening.
    Haat doet haten en we horen en lezen niet anders in de media of het is woest of het is haat, enig normaal Nederlands zit er niet meer in.
    Mn moeder zei: kind je weet niet wat haat is als ik zei dat ik spruitjes haatte dat moest ik anders verwoorden en ze had gelijk: Ik ben niet dol op spruitjes.

    Like

  18. Appels met peren vergelijken schiet niet erg op.

    Like

  19. Republikein // september 18, 2018 om 17:59 //

    Klopt, maar ben dan ook meer een billenman.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: