Nieuw

Paul Rassinier – een antinazi uit Buchenwald die voor de naoorlogse Duitsers in de bres sprong

De in Buchenwald gevangengezeten historicus Paul Rassinier wordt vandaag de dag beschouwd als de vader van het historisch revisionisme. Zijn rechtvaardigheidsgevoel bracht hem ertoe de horrorverhalen over de Duitse concentratiekampen te onderzoeken.

Paul Rassinier werd geboren op 18 maart 1906 in Bermon, Frankrijk. In de jaren 1933-1943 was hij hoogleraar geschiedenis en geografie aan het College d’Enseignement General de Belfort. Maar was in de jaren 20 van de vorige eeuw ook lid van de Communistische Partij en tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van de Franse verzetsbeweging. Rassinier was tijdens zijn tijd in de Franse verzetsbeweging onder meer betrokken bij het smokkelen van Joden over de grens met Zwitserland en werd in oktober 1943 gearresteerd door de Gestapo. Rassinier belandde in het Duitse concentratiekamp Buchenwald.

Als communist, antinazi en actief in het smokkelen van joden uit het land, lijkt het misschien onwaarschijnlijk dat Paul Rassinier op een dag onderzoek zou doen naar beweringen over de Holocaust. Toen Rassinier werd geprezen voor zijn strijd tegen het nationaal-socialisme en in 1945 werd verkozen tot lid van het Franse parlement, had hij – als hij dat had gewild – een schitterende politieke carrière in het geschied. Maar Rassinier was ook een persoon die meer dan anderen geloofden in rechtvaardigheid.

Het begon allemaal met Buchenwald, waar Rassinier zelf was gedetineerd. Na de oorlog kwamen verschillende getuigenissen van zijn medegevangenen, waarvan Rassinier wist dat ze vals waren. Het handelde zich om SS-personeel dat betrokken zou zijn geweest bij diverse gevallen van marteling maar ook moord en dat het kamp “gaskamers” had. Rassinier confronteerde kort na de oorlog meerdere van zijn medegevangenen en gevangenen van andere kampen, waaronder de Franse priester Jean-Paul Renard, die beweerde dat er mensen waren vergast in Auschwitz – een getuigenis dat verder in de media als een waarheid werd verspreid. Renard had Rassinier geantwoord dat het “een manier was om zich uit te drukken” en “omdat het ergens zo gebeurd was…”

Rassinier realiseerde zich al snel dat deze propaganda niet uniek was voor Buchenwald:

“Op een dag realiseerde ik me dus dat er een verkeerd beeld van de Duitse kampen was ontstaan, dat het probleem met de concentratiekampen universeel was en niet iets dat kon worden opgelost door ze op nationaalsocialisten te laden. De gedeporteerden – onder wie veel communisten – waren grotendeels verantwoordelijk voor het leiden van het internationale politieke denken tot zo’n verkeerde conclusie. Ik had plotseling het gevoel dat ik, door stil te blijven, betrokken was bij een gevaarlijke invloed op anderen.”

Rassinier begon met het bestuderen van het materiaal dat de “Holocaust” zou moeten bewijzen, een onderzoek dat hij zijn laatste 20 jaar mee zou doorbrengen. Hij schreef:

“In 1950 was het nog te vroeg om een ondubbelzinnig oordeel te vellen over de aanwezigheid van gaskamers in de kampen, documenten waren nodig en de gevonden documenten waren onvolledig, onjuist en schijnbaar apocrief of vervalst.”

Rassinier onderzocht verschillende prominente boeken waarin deze gaskamers werden beschreven. Maar hij deed meer dan dat, hij zocht de auteurs op en eiste verklaringen op dezelfde manier als hij deed toen hij Jean-Paul Renard confronteerde.

Geen van deze auteurs kon één enkele authentieke ooggetuige tonen en meerdere getuigen waren “jammer genoeg” overleden. Hij interviewde onder meer Benedict Kautsky, auteur van “Teufel und Verdammte” (Duivel en verdoemden), die schrijft dat in Auschwitz miljoenen Joden vergast zijn. Kautsky zelf had nog nooit een gaskamer gezien, en in zijn boek had hij alleen gemeld wat anderen “voor hem bevestigd” hadden.

Rassinier deed zelf statistisch onderzoek en kon zo verschillende leugens over het aantal dode Joden onthullen. Onder andere had de pastoor Martin Niemöller beweerd dat 238 000 mensen in Dachau waren omgekomen, een kamp dat in werkelijkheid niet meer dan 200 000 gevangen telde en waar circa 30 000 mensen waren overleden, voornamelijk als gevolg van tyfus en andere ziekten. Rassinier kon op basis van Joodse bevolkingsstatistieken ook aantonen dat minstens “vier vijfde van de veronderstelde zes miljoen vermoorde mensen aan het einde van de oorlog absoluut in leven was”.

1964, in de publicatie “Le Drame des Juifs européen” (Europese Joden drama), stelde Rassinier vast dat er geen systematische vergassingen waren geweest, noch een order of beleid om Joden uit te roeien. In hetzelfde artikel schrijft hij ook over de politieke en economische betekenis van het Holocaustverhaal voor Israël, zionistische organisaties en communisten.

Rassinier stelde ook vraagtekens bij de getuigenissen en de technische haalbaarheid van de vermeende uitroeiing van Raul Hilberg’s magnum opus “Vernietiging van de Europese Joden”. De joodse historicus Hilberg was “’s werelds grootste deskundige op het gebied van de Holocaust”, die tijdens een kruisverhoor in 1985, tijdens het proces tegen de historicus-revisionist Ernst Zündel, niet kon aangeven dat er een order of beleid was geweest om de Europese joden uit te roeien, iets wat Rassinier al 20 jaar eerder had vastgesteld.

Paul Rassinier schreef tientallen boeken, waarvan een aantal online aanwezig zijn. In de jaren zestig hield hij lezingen in West-Duitsland, waar hij er bij de Duitsers op aandrong om op deze aantijgingen en de schuldgevoelens die door de overwinningsmachten werden aangewakkerd te reageren. Richard Harwood refereert krachtig naar Rassinier en kent hem zijn eigen hoofdstuk toe in het boek Stierven er werkelijk zes miljoen? (PDF-Duitstalig). Paul Rassinier overleed in 1967. In de laatste 20 jaar van zijn leven voerde hij een ondankbaar werk uit waarbij hij, meestal alleen, in conflict kwam met de overwinnaars van de Tweede Wereldoorlog en de propageerders van de Holocaust.

Bron:

A Study of the Nazi Concentration Camps and the Alleged Extermination of European Jewry (PDF-Engelstalig)

Doe mee met 905 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (5512 Articles)
Altijd in oppositie.

7 Comments on Paul Rassinier – een antinazi uit Buchenwald die voor de naoorlogse Duitsers in de bres sprong

  1. Jack vanderVeen // augustus 17, 2018 om 04:49 //

    Men zou (bijna) gaan denken dat …………..
    maar ‘dat’ is toch bij wet verboden, ondanks dat we vrijheid van meningsuiting kennen en ook vrijheid van denken/dromen/geloven

    Like

  2. Nee hoor, je mag rustig denken dat want dat denkt iedereen zo’n beetje. Zorg er alleen voor dat je bij dit thema verdrietig kijkt en zegt Errug hè. Want voor je het weet zit je naast die dame van bijna een eeuw oud die door de Moffen voor 2 jaar de lik in wordt gestuurd omdat ze vraagtekens zette bij aantallen en de juistheid van de gebeurtenissen. Errug hè?

    Liked by 2 people

  3. De Endlösung zoals voorgesteld tijdens de Wannsee conferentie was het startpunt voor de migratie van Europese joden richting Palestina (הסכם העברה of Haavara Overeenkomst). Alles in goed overleg tussen de Duitse politieke leiding en het Internationaal Zionisme. Het had niets met uitroeiing van joden te maken. Hierdoor kon Israël ontstaan en groeien. De basis werd gelegd door de Balfour verklaring van 1917 gericht aan Lord Rothschild. De rest is misleiding.

    Liked by 2 people

  4. Jean Kraft // augustus 17, 2018 om 17:25 //

    De waarheid zal overwinnen! Het is nooit anders geweest!!
    Denk aan andere helden zoals Ernst Zündel, David Cole, David Irving, Paul Eisen, Gilad Atzmon!
    De dubbelw gelden zijn zij, die Joods zijn!!

    Like

  5. @Rassinier kon op basis van Joodse bevolkingsstatistieken ook aantonen dat minstens “vier vijfde van de veronderstelde zes miljoen vermoorde mensen aan het einde van de oorlog absoluut in leven was”.

    Indien Rassinier dit werkelijk hard kan maken, zou ook ik overgaan tot het revisionisten kamp.

    Misschien wil Scrutinizer ook eens even kijken naar de anderhalve pagina die Rassinier aan dit zeer essentiële punt wijt in het pdf.
    Op mij komt het weinig overtuigend over.

    Like

  6. De Jude frage heeft soms zomaar een andere betekenis dan wat ze ons met de paplepel voerden op school.

    Like

  7. Grappig genoeg denk ik dat wanneer er niet sprake zou zijn geweest van het gebruik van ‘gaskamers’ in de verschillende concentratiekampen, de Duitsers zelf toentertijd de eerst aangewezenen zouden zijn geweest om alles te weerleggen cq te ontkrachten.
    Me dunkt dat zij er als ‘hoofdrolspeler’ toch wel ‘ietsiepietsie’ belang bij zouden hebben gehad ……….

    Maar goed,…inmiddels zijn we ruim 70 jaar verder.
    De ‘helderheid’ omtrent WOII vervaagd almaar verder,… om vervolgens te verdwijnen in de mist.
    Een groot deel van de betrokkenen zelf zijn al door ‘de mist’ opgeslokt door het ‘tijdelijke met het eeuwige’ verwisseld te hebben.
    Niet bepaald een reden dus om -anders dan voor complottheorie denkers- weer eens aan ‘waarheidsvinding’ te gaan doen.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: