Nieuw

Met de Hollywood-film “Schindler’s List” van de Joodse regisseur Steven Spielberg begon het verzinsel van het “gevaar van rechts” door de Linkspartei en de Grünen

En daarmee het begin van de genocide van het Duitse volk.

Schindler’s List is een speelfilm van Steven Spielberg uit 1993, gebaseerd op de gelijknamige roman van Thomas Keneally, die oorspronkelijk Schindlers Ark (eng.: Noah’s Ark) heet.

De mythe van Duitsland als slechte natie

Door: Michael Mannheimer – Vertaling: ‘Rommel’

In het boek Schindler’s List beschrijft Thomas Keneally hoe Oskar Schindler (1908-1974), een Duits-Moravische industrieel, tijdens de Tweede Wereldoorlog zo’n 1200 Joden uit de bezette landen Polen en Tsjecho-Slowakije in zijn wapenfabrieken had tewerkgesteld en hen daarmee had gered van de dood in het vernietigingskamp Auschwitz. Ze werden vastgelegd op verschillende lijsten die hij aan de nazi’s voorlegde, waardoor de Joden die bij hem waren geregistreerd onder zijn bescherming kwamen te staan. Vier originelen van deze lijsten worden vandaag de dag nog bewaard; één ervan wordt vandaag beheerd door de Internationalen Suchdienst.

Schindler’s List werd door de media geprezen als een filmdocumentaire van het ware nazi-Duitsland – en zodanig ook verkocht aan een miljoenenpubliek.

Maar veel van deze film is pure verzinsel.

Voorbeeld:

Hoe Hollywood het beeld van de slechte Duitser levend houdt

“Als gevolg van het verlies van twee apocalyptische wereldoorlogen heeft Duitsland een reputatie opgebouwd als een slecht land in Europa en misschien wel als het slechtste land aller tijden. De loutere vermelding van het woord ‘Duits’ roept nog steeds het beeld op van robotachtige, marcherende stormtroepers onder het bevel van Pruisische officieren die bereid zijn hun vredelievende buren zonder reden te vermoorden en te vernietigen.

We werden gehersenspoeld door meedogenloze propaganda om de Duitsers te zien als militaristisch, agressief, wreed, racistisch en antisemitisch op zich, met een voorkeur voor blinde gehoorzaamheid aan autoriteitsfiguren. Honderden Hollywood-films, meedogenloze Holocaustpropaganda en talloze boeken en tijdschriftartikelen hebben dit negatieve beeld van Duitsland in de volksmond duurzaam versterkt. Rationele argumenten voor de onverklaarbare verschrikkingen waarvan Duitsers routinematig worden beschuldigd, zijn niet nodig. Het is vanzelfsprekend dat hun slechte aard alles verklaart.

Laten we eens bijvoorbeeld kijken naar de film “Schindler’s List” van de Joodse regisseur Stephen Spielberg.

De nazi-commandant van het concentratiekamp (naar verluidt het Plaszow-kamp buiten Krakau, niet ver van Auschwitz) staat zonder hemd op het balkon van zijn huis met een jachtgeweer over zijn blote schouders. Het geweer is uitgerust met een richtkijker. In de film bevindt het huis zich op een heuvel boven het kamp, zodat hij op de gevangenenmassa’s kan kijken die op het terrein ronddwalen.

Hij heft het geweer op aan zijn schouder en begint door de telescoop te scannen, van de ene gevangene naar de andere. Het beeld door de telescoop vult nu het filmscherm. Het dradenkruis van het telescopische zicht stopt bij een willekeurig geselecteerde gevangene. Hij haalt de trekker over en de gevangene valt dood op de grond.

Het scherm keert dan terug naar de nazi-commandant om zijn verveelde achteloosheid te tonen terwijl hij de grendel van zijn geweer terug drukt en terloops weer terug naar zijn schouder tilt. Hij vuurt opnieuw, en opnieuw valt er een gevangene dood op de grond.  Verveeld door zijn ‘schietoefeningen’ richt hij zijn aandacht op de mooie, naakte vrouw die op een bed in het huis met het balkon ligt. De vrouw moet blijkbaar een van zijn joodse huismeisjes zijn die hij uit het kamp heeft gekozen, die klaarblijkelijk ook als zijn seksslaaf dient.  https://flashbak.com/when-nazis-attack-mens-action-mags-and-hitlers-perverted-minions-28735/ Zijn gezicht getuigt van minachting, alsook belachelijk cynisme.

Het doel van de executies, evenals de introductie van de naakte Joodse huishoudelijke hulpkracht, is om de nazi-officier te laten zien als volledig corrupt, zonder geweten, moraal of empathie voor anderen, kortom een psychopaat.

Er wordt natuurlijk van uitgegaan dat alle vermoorde gevangenen Joden waren. Hier zijn twee populaire joodse thema’s verenigd: het kwaad van de nazi’s en de vervolging van Joden.

Deze episode is volledig verzonnen op basis van een roman van Thomas Keneally, een Australiër die slechts één keer in 1980 de concentratiekampen bezocht.

Geen enkele gebeurtenis zoals hierboven beschreven heeft zich ooit voorgedaan, maar de overgrote meerderheid van de bioscoopbezoekers accepteert het als een ware weergave.

Het echte kamp Plaszow lag aan de andere kant van een heuvel van het huis van de commandant en volledig uit het zicht van het balkon van de commandant. Het zou voor hem onmogelijk zijn geweest om in dit gebied te schieten, zoals het in de film wordt getoond, zelfs als hij de neiging had gehad om dit te doen, wat zeer onwaarschijnlijk is.

De werkelijke commandant van Plaszow, Amon Göth, op wie het karakter van de film is gebaseerd, woonde in het huis met zijn verloofde Ruth Kalder, met wie hij een kind had. Ruth zei dat ze wilden trouwen, maar dat was niet mogelijk vanwege de chaos aan het eind van de oorlog. Na de oorlog heeft ze met de hulp van Amon Göth’s vader haar naam en de naam van het kind veranderd. Amon Göth werd na de oorlog door de Poolse regering opgehangen, voornamelijk als lid van de NSDAP en als lid van de Waffen-SS, niet als gevangene. Ruth beschreef Amon Göth als een gecultiveerd man die een prachtige zangstem had.

Göth had daadwerkelijk twee joodse dienstmeisjes uit het kamp geselecteerd toen hij commandant was, maar er is geen informatie dat hij betrekkingen met hen heeft gehad. Deze scene is alleen maar opgenomen om de film merg te geven.

Een groot deel van de film is opgenomen op de oorspronkelijke locaties in de Kazimierz wijk Krakau. Andere opnames vonden plaats in Skarżysko-Kamienna en in Berlijn (vrachtstation Eberswalder Straße)”.

Bron: https://katana17.wordpress.com/2016/10/01/book-the-myth-of-german-villainy-by-benton-bradberry-part-01/

De film initieert een nieuwe golf van de zelfbezinning van de Duitsers over hun recente verleden

– na de vierdelige TV-serie: “Holocaust – De geschiedenis van de familie Weiss” in 1979 – de oudere lezers zullen zich nog herinneren – was een straatveger die Duitsland betoverde op het moment dat het werd uitgezonden: Meer dan bij welk wereldkampioenschap voetbal dan ook leek Duitsland uitgestorven, want bijna iedereen die een televisie had, keek naar deze film.

Ik ben een eigentijdse getuige van deze gebeurtenissen en ik kan me herinneren dat er op de vier zondagen dat de vier delen werden uitgezonden, bijna geen auto’s in de straten van mijn stad te zien waren, waar ik ben opgegroeid.

Geen enkele natie ter wereld heeft zich ooit zoveel aan zijn eigen donkere periode gewijd als de Duitsers en deze betreurt.

  • Noch de Japanners, die in Zuidoost-Azië erger tekeer gingen dan de nazi’s in Europa en waarschijnlijk meer doden hebben veroorzaakt dan het Derde Rijk voor wordt beschuldigd.
  • China kent ook geen nationale zelfreflectie, en de grootste genocide in de recente geschiedenis is verwerkt: meer dan 60 miljoen Chinezen zijn het slachtoffer geworden van de maoïstische revoluties in China – waarin meer doden zijn te beklagen dan tijdens de zesjarige Tweede Wereldoorlog (56 miljoen doden in WO2).
  • Ook Cambodja, dat zijn trauma onder de Pol Pot ervoer en 40 procent van zijn bevolking verloor (de maoïstische Pol Pot wilde alle Cambodjanen uitroeien die hij volgens het model van Mao kapitalistisch “verdorven” achtte, tot 100.000 “correct ingestelde” kaders, waarmee hij vervolgens een nieuw “oercommunistisch” Cambodja wilde oprichten). Cambodja kent geen cultuur van zelfkritiek en het verwerken van zijn geschiedenis.

Het hielp de Duitsers echter niet om hun verleden onder ogen te zien. Integendeel.
Tijdens de Stalin-terreur en later tijdens de Mao-terreur bloeiden linkse Duitse partijen op. In die tijd was het in de Weimarrepubliek de KPD (zij zag zichzelf vanaf het begin als een revolutionair alternatief voor de SPD en probeerde te werken aan socialistische productieomstandigheden en een dictatuur van het proletariaat tijdens de Weimarrepubliek).

In het naoorlogse Duitsland waren er maoïstische partijen zoals

  • Communistische Arbeidersfederatie Duitsland (KABD), van 1972 tot 1982, maoïst, richtte in 1982 MLPD op.
  • Communistische Partij van Duitsland/Marxistisch-Leninisten (KPD/ML), sinds 1968, maoïsten, uiteengevallen in
  • KPD (Rode Morgen),
  • KPD/ML (Rode Ster),
  • KPD (Stalinistisch-Voxheïsten)

Het maoïsme beïnvloedde de West-Duitse studentenbeweging sinds 1967 en sommige politieke groeperingen beleden Mao’s marxistisch-leninistische ideeën. In de nasleep van de ineenstorting van de SDS ontstonden de K-groepen, waarvan de meeste Maoistisch waren uitgelijnd. Maar ook in de geschiedenis van Bündnis 90/Die Grünen spelen voormalige leden van de K-groep een rol.

Veel van deze partijleden speelden na 1990 een belangrijke rol in de Duitse politiek.

Namen als Joschka Fischer, Jürgen Trittin of Winfried Kretschmann waren allemaal maoïsten.

Heeft iemand ooit een woord van spijt gehoord van deze massamoorden-aanhangers? Nooit. Links verontschuldigde zich nooit.

Maar degenen die vandaag de dag de massamoordenaar Mao hebben aanbeden, veroordelen hun volk als racisten en neonazi’s, hoewel bijna niemand van de Duitsers die in het Derde Rijk zijn geboren en daar een functie bekleedden, nog in leven is.

Er zijn nog steeds veel Duitsers die geloven in het “gevaar van rechts”.
En er wordt ook gezegd dat er veel Duitsers zijn die geloven dat dit gevaar reëel is.

In werkelijkheid is het een bolsjevistische uitvinding van de SED-partij (Newspeak: “Linkspartei”), die na de val van de Muur, eerst als PDS en later als Linkspartei, hier haar bolsjevistische ongerechtigheid tot uitdrukking bracht. En Duitsland resoluut tot de rand van de afgrond heeft geleid.

Het “gevaar van rechts” werd in 1990 gemunt door de SED-kaderambtenaar Gregor Gysi – en dringt sindsdien meer en meer door in de media en de politiek. Zodat de talloze linkse fracties die vandaag tegen dit zogenaamde gevaar strijden, met honderden miljoenen belastinggeld worden gesteund.

  • Inclusief dubieuze en criminele personen als Anetta Kahane.
  • Inclusief de terroristische organisatie Antifa.

Maar het echte gevaar komt van links.

Een groot deel van de bedreiging van de interne veiligheid is het gevolg van linkse terreur.

Iedereen die de statistieken van de Federale Politiedienst (BKA) kent, weet dat links – en niet rechts – het grootste gevaar vormt:

  • Het zijn en waren links die hele Duitse binnensteden in tientallen meidagen verwoestten (het was overigens Hitler die de Mei-dag oprichtte als vakantie voor de arbeiders).
  • Links heeft van de G8-top in Hamburg een oorlogsgebied gemaakt.
  • Bij de opening van het hoofdkwartier van de ECB in Frankfurt raakten honderden mensen, onder wie veel politieagenten, ernstig gewond, werden auto’s in brand gestoken, afvalcontainers in brand gestoken en werd Frankfurt – het ideologische epicentrum van de heropleving van het neobolsjevisme (“Frankfurter Schule”) – ook een oorlogsgebied.
  • Vreedzame protesten van Duitse burgers tegen massa-immigratie worden door de linkse partijen omgezet in slagvelden.
  • Het waren en zijn linkse krachten die eisten dat Dresden opnieuw gebombardeerd zou worden – die stad die meer mensen verloor dan Nagasaki en Hiroshima samen als gevolg van de geallieerde criminele bombardementen.
  • Links was en is voorstander van verkrachting van Duitse autochtone vrouwen
  • Het was en is de linkse beweging die opriep tot het in brand steken van kerken.

Zoals ik in vele andere passages heb geschreven:

Tijdens de hereniging was het niet de grote vis BRD die de kleine vis DDR doorslikten. Het was andersom.

Na 1990 konden ideologisch goed opgeleide DDR- en Stasi-kaders geleidelijk het hele Duitse medialandschap bezetten.

Vanaf dat moment begon de eens wereldberoemde Duitse pers, die media van wereldklasse produceerde met voormalige vlaggenschepen als de Süddeutsche Zeitung, het ZEIT, de SPIEGEL, de Frankfurter Allgemeine Zeitung, te verpauperen – en vanuit een voorheen polyfoon medialandschap werd Duitsland een land waar bijna alle media vanuit dezelfde pen berichten. En slechts in één richting: Pro links, versus rechts.

De term “rechts” was en is natuurlijk een links deconstructivisme:

Rechts is alles wat niet links is. Dus conservatieve, liberale, patriottische stemmen zijn niet conservatief, liberaal of patriottisch. Maar “neo-nazi’s”, “rechts” en “racistisch”.

Want “rechts” is een beschrijving van wat links classificeert als neonazistisch.

Ook over dit deconstructivisme heb ik vele malen gerapporteerd (zie ook hier) en zal dit hier niet meer uitleggen.

Nu hebben veel ex-DDR’s mij geschreven en geprotesteerd tegen mijn kritiek op de SED (vandaag onder de verkapte naam “Linkspartei”) in die zin dat ze zeiden dat deze partij slechte dingen had gedaan. Maar zij zou geen genocide op de DDR-bevolking hebben gepleegd, zoals Merkel op dit moment doet.

Waar die stemmen gelijk in hebben. En tegelijkertijd vals liegen.

Het is waar: de DDR heeft geen genocide gepleegd op haar eigen bevolking. De DDR was zelfs zeer patriottisch: Waarmee ze, als men hun huidige volksvertegenwoordigers volgt, waarvan sommige nog steeds deels persoonlijk identiek zijn aan de voormalige gekozen vertegenwoordigers van de SED, een “rechts” land geweest moet zijn.

Wat natuurlijk onzin is en bewijst eens te meer dat de term “rechts” niet meer is dan een politieke strijdterm om de vijand te elimineren.

Want de SED (en met hun de Grünen en later ook de SPD und de CDU) realiseerde zich al snel dat er niets makkelijker is om het Duitse volk te controleren dan met de nazi-beschuldiging.

En om aan de macht te komen, was en is elk middel geschikt voor links.

In de DDR waren zij aan de macht. In de BRD (nog) niet – ook nog niet aan het begin van de ‘hereniging’. Maar als het volk niet stemt zoals het zou moeten stemmen, gaat links op zoek naar een nieuw volk.

Ook de SED (Linkspartie) begreep dat al snel. En van de ene op de andere dag werd een voormalige nationale en patriottische communistische partij een partij die van de multiculturaliteit een nieuw hoofddoel maakte.

Maar multiculturalisme is een eufemistische beschrijving van de genocide op de inheemse bevolking.

En de SED en Stasi-gezelschappen slaagden in hun historische meesterwerk:

Namelijk een van haar eigen, Angela Merkel, lid van de SED, lid van de FDJ, lid van de Stasi, om Duitsland te leiden, waar ze twaalf en een half jaar als bondskanselier weinig meer heeft gedaan dan haar eigen mensen vermoorden met het migratiewapen.

Van nazistisch naar racistisch: waarom het concept van strijd van links is veranderd

Deze nazihamer was lange tijd het meest effectieve wapen van links – en wordt op dit moment vervangen door de beschuldiging van “racisme” omdat het is afgesleten. Deze term werd ook uitgevonden door een bolsjeviek, namelijk niemand minder dan Leo Trotski (zie hier).

HET WAS DE AARTS-COMMUNIST EN MASSAMOORDENAAR TROTSKI DIE DE TERM “RACIST” IN DE WERELD HEEFT GEBRACHT

Dustin Stanley heeft in 2010 onderzocht wie het woord ‘racist’ heeft uitgevonden en wanneer dat dit geval was. Het verbluffende resultaat van zijn onderzoek is dat:

Het was Leon Trotski, de in 1879 in Oekraïne geboren Jood Lev Davidovitsj Bronstein.

Trotski gebruikte het woord toen niet in de huidige zin van het woord, maar om het volk van Rusland, dat het communisme niet wilde accepteren, te belasteren. Hij dacht dat het “primitieven” waren die gehecht waren aan tradities.

Vandaag de dag is het al lange tijd aan inflatie onderhevig, zoals zijn nazi-loot, en wordt vooral gebruikt tegen degenen die kritiek hebben op het beleid van massamigratie en dus de genocide op Duitsers.

RACISME IS TEGENWOORDIG DE BELANGRIJKSTE STRIJDKREET VAN LINKS.

En het is – niet verwonderlijk – de afstammelingen van Trotski, de Duitse en Westerse socialisten, die deze politieke strijdterm gebruiken om hun politieke tegenstanders te elimineren, om de al lang versleten term “neonazi” te vervangen.

LINKS ZIJN DE WARE RACISTEN: RACISTEN TEGEN HUN EIGEN RAS

Nu is het paradoxale daaraan dat juist de Duitsland- en Westen-afschaffers zijn die de echte racisten zijn: Want geen racisme is sterker dan het links’s zelfracisme tegen het eigen ras.

Daarom kunnen we de beschuldiging “racist” zonder problemen tegen links zelf gebruiken: Hij wordt de meest effectieve boemerang tegen hen, als je de achtergrond van deze strijdterm – en zijn totale oneerlijkheid kent.

HET HOOFDDOEL VAN DE CONSERVATIEVEN MOET ZIJN DE SOEVEREINITEIT VAN DE INTERPRETATIE VAN BEGRIPPEN TE HEROVEREN.

We moeten hun soevereiniteit over begrippen van links terugwinnen – en traditionele conservatieve tegen-begrippen creëren – en we moeten de soevereiniteit over onze taal terugkrijgen. Want wie de begrippen van taal beheerst, beheerst het volk.

Bron:

https://michael-mannheimer.net/2018/07/31/mit-dem-hollywood-film-schindlers-liste-des-juedischen-regisseurs-steven-spielberg-begann-die-erfindung-des-der-gefahr-von-rechts-durch-die-linkspartei-und-die-gruenen-und-damit-der-beginn-d/

Doe mee met 930 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (5777 Articles)
Altijd in oppositie.

10 Comments on Met de Hollywood-film “Schindler’s List” van de Joodse regisseur Steven Spielberg begon het verzinsel van het “gevaar van rechts” door de Linkspartei en de Grünen

  1. Scrutinizer // augustus 2, 2018 om 03:24 //

    Spielberg maakte ooit zeer interessante documentaires zoals ET.
    Maar sinds de Goonies ging het bergafwaarts. Daar zaten enkele aantoonbare onjuistheden in.
    Sindsdien weigerde ik nog te kijken naar producties van zijn hand. Die waren immers onmogelijk serieus te nemen, De naam Schindlers list leek me te commercieel (alsof het een B2B catalogus van een roltrapfabrikant betrof) en de film heb ik dan ook bewust nooit gezien. Inmiddels bleek dat een goede keuze geweest te zijn.
    Dank voor dit artikel.

    Like

  2. Zeg Scrutinizer

    Klik eens op de hoofd/voorpagina

    Scroll dan helemaal naar beneden, of ros op je ‘end’ knop, en kijk dan eens naar die grote (bijna) paginabrede slider.

    Komt dat een beetje in de buurt van je suggestie ?

    Als je even geduld hebt flitsen er 10 artikels voorbij (50 is max).

    Deze:
    https://fenixx.org/2018/06/15/do-you-dare-to-take-this-ride-durft-u-deze-rit-aan/comment-page-1/#comment-124449

    Like

  3. Scrutinizer // augustus 2, 2018 om 10:40 //

    @Fubar
    Dat was niet wat ik in gedachten had maar het is wel mooi.
    Ik bedoelde gewoon een knop [historisch archief] met deze categorie longreads/docus
    Maar een slider kan ook. Is op zichzelf natuurlijk leuk.
    Wel vind ik de voorpagina zo langzamerhand wat overladen.
    Daarom zou ik gewoon helemaal bovenaan een extra button gemaakt hebben.
    Maar ik ben maar een eenvoudig bezoeker van deze intrigerende site.
    Het is aan de eigenaar/beheerder om te beslissen.
    Verder is het nadeel van sliders (als er meer dan 4 artikelen zijn) dat het lang duurt als je er iets zoekt dat misschien pas 25 plaatsen verderop in de pipeline zit.
    Wat ik zou doen als je toch voor een slider kiest is er een button naast zetten waar mensen kunnen op klikken om alle artikels te zien en in de slider laatje hoogstens de 5 toppers (qua inhoud of qua pakkende titel of plaatje) de revu passeren.
    Overigens nog een suggestie. Ik weet dat het niet steeds kan voor ALLE artikels maar toch minstens voor alle binnen een enkele slider: zorg dat geen 2 artikels hetzelfde plaatje hebben.
    Zo dat waren even my 2 cents.

    Like

  4. Republikein // augustus 2, 2018 om 11:14 //

    Geweldig weer, tyvm.

    Like

  5. ieznogoedh // augustus 2, 2018 om 16:57 //

    het beeld op van robotachtige, marcherende stormtroepers.
    Lees voor stromtroepers Duitsers en helaas, anno 2018, kom je een aardig eind in de richting.
    Veel Duitsers, niet allemaal natuurlijk maar wel veel, komen niet verder dan: dat zijn de regels, die volg ik. Ik hoef daar verder niet over na te denken.
    Over de rechtmatigheid van regels, over het logisch zijn, wordt niet nagedacht.

    Like

  6. En dat geldt voor de meeste Nederlanders, Zweden, of welk ander West-Europees volk, niet?

    Like

  7. @Scrutinizer // augustus 2, 2018 om 10:40

    Dank voor het meedenken, ik er over nadenken 😉

    Like

  8. Schindlker’s list stond in de VS in de bestseller lijsten onder FICTIE.
    Schindler bestond wel, maar de rest is een verzinsel.
    Ongelofelijk dat dat mag, zo veel leugens over een volk uitstrooien.

    Like

  9. Je ziet ook heel vaak in die Amerikaanse oorlogsfilms Wehrmacht officieren massaal met swastika armbanden om rondlopen. Is ook grote nonsens, dat kwam zelden tot nooit voor. Was meestal voorbehouden aan de partijbonzen.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: