Nieuw

De onvermijdelijke haat ‘Mohammed en de islam, zoals geportretteerd vóór het tijdperk van politieke correctheid’

De Britse historicus Edward Gibbon (1737-1794) heeft veel aandacht besteed aan het verval en de ondergang van het Romeinse Rijk en dit voor het eerst gepubliceerd in 1776. Terwijl hij het heeft over Diocletianus, Constantijn, Trajanus en andere besteedt de auteur ook aandacht aan de opkomst van de islam. Aangezien hij schreef vóór het tijdperk van politieke correctheid, verdient zijn werk over dit thema zeer zeker onze aandacht.

Artikel van Lloyd Billingsley vertaling voor Fenixx door Bolo

hate

“De religie van de Arabieren, evenals die van de indianen,” schreef hij, “bestond uit aanbidding van de zon, de maan en de vaste sterren, een primitieve en misleidende manier van bijgeloof.” Het gebruik van “menselijke gore” op altaren was een “wrede praktijk die lang werd waargenomen onder de Arabieren.” Dit was vóór Mohammed, wiens “basis- en plebejische oorsprong” een “onhandige laster van de christenen” was.

Onder “de apostel” Mohammed, zoals Gibbon uitlegt, “bleef de Arabier de beroepen van een koopman en een overvaller verenigen.” En “van alle kanten werden de zwervende Arabieren verleid tot de norm van religie en plundering: de apostel heiligde het recht om vrouwelijke gevangenen te omarmen als hun vrouwen of concubines en het genot van rijkdom en schoonheid was een zwak soort van de vreugde van het paradijs, voorbereid voor de dappere martelaren van het geloof.” Over andere thema’s citeert Gibbon de apostel rechtstreeks.

“Het zwaard,” zegt Mohammed “is de sleutel van de hemel en de hel, een druppel bloed vergoten in de zaak van God, een nacht doorgebracht tussen de armen, heeft meer nut dan twee maanden van vasten en gebed.”

Vroeger kon het er ruig aan toe gaan en zoals de auteur opmerkt: “de vrouw van Abu Sophian proefde de ingewanden van Hamza, de oom van Mohammed.”

Volgens Gibbon had Mohammed in het begin een “neiging ten gunste van de Joden en het zou een goede zaak zijn geweest als zij in de Arabische profeet de hoop van Israël en de beloofde Messias hadden herkend.” Om redenen die duidelijk moeten zijn, heeft dit de Joden niet overtuigt en deden ze dat niet “hun koppigheid veranderde zijn vriendschap in onverbiddelijke haat, waarmee hij dit ongelukkige volk tot het laatste moment van zijn leven achtervolgde en in het dubbele karakter van een apostel en een overwinnaar, werd zijn vervolging uitgebreid tot beide werelden .”

Dit is een vroeg voorbeeld van het beschuldigen van het slachtoffer, maar Gibbon laat zich niet in slaap sussen middels de berichtgeving over de ‘onverzoenlijke haat’ tegenover allen die de Arabische profeet niet herkenden.

“Ze kunnen niet onwetend zijn dat het fanatisme de gevoelens van de mensheid uitwist”, schrijft Gibbon. “Een eerbiedwaardige ouderling, wiens oordeel hen aansprak, sprak het vonnis uit van hun dood: zevenhonderd joden werden met kettingen naar de marktplaats van de stad gesleept; ze daalden levend af in het graf, voorbereid op hun executie en begrafenis; en de apostel zag met een onbuigzaam oog de slachting van zijn hulpeloze vijanden.”

De stad Chaibar was ‘de zetel van de Joodse macht in Arabië’ en in Gibbon’s verslag ‘na de reductie van de kastelen viel de stad Chaibar onder de druk. Het hoofd van de stam werd in aanwezigheid van Mohammed gemarteld om een ​​belijdenis van de verborgen schat af te dwingen.’

Zoals Gibbon uitlegt: “in de uitoefening van de politieke regering was hij gedwongen om de absolute strengheid van het fanatisme te verminderen, om in zekere mate te voldoen aan de vooroordelen en hartstochten van zijn volgelingen en om zelfs de ondeugden van de mensheid te gebruiken als instrumenten voor hun redding. Het gebruik van fraude en trouweloosheid, van wreedheid en onrecht, was vaak dienstig aan de verspreiding van het geloof en Mohammed beval of keurde de moord op Joden en afgodendienaars die aan het slagveld waren ontsnapt goed. “Toch negeerde de historicus niet Mohammed’s zachtere kant.

“Parfums en vrouwen waren de twee sensuele genietingen die zijn aard vereiste en zijn religie verbood het niet”, legt Gibbon uit. “In zijn privégedrag gaf Mohammed zich over aan de begeerten van een man en misbruikte hij de beweringen van een profeet.” Dus zoals Richard Grenier in The Marrakesh 1 en 2 zei, als Mohammed iets erg graag wil, zal Allah het zeker aan hem gschenken.

Slechts 100 jaar na zijn vlucht vanuit Mekka strekte de armen en de heerschappij van zijn volgers zich uit van India tot de Atlantische Oceaan. En de traditie ging door.

“Vechten voor religie is een daad van gehoorzaamheid aan God”, legt Abubeker in een brief uit. Wanneer ze de confrontatie aangaan met die van de “synagoge van Satan. . . zorg ervoor dat je hun schedels splijt en ze geen enkel rust geeft totdat ze Mohammedan zijn of eerbetoon brengen.”

In dezelfde stijl kondigt Chald aan: “Jullie christelijke honden, je kent je optie. De koran, het eerbetoon of het zwaard.” Het was een aanbod dat ze niet konden weigeren.

In ‘Decline and Fall’ komt de islam nooit naar voren als een “religie van de vrede” en in tegenstelling tot de huidige claims, geeft Gibbon de koran niet de eerste grondwet uit de geschiedenis. De historicus levert geen bewijs voor de bewering dat de beschaving in de schuld van de islam staat voor algebra, het kompas en ‘ons meesterschap van pennen en drukwerk’. komt de islam nooit naar voren als een “religie van de vrede” en in tegenstelling tot de huidige geschriften, noemt Gibbon de koran niet de eerste grondwet uit de geschiedenis. De historicus levert geen bewijs voor de bewering dat de beschaving de islam dankbaar moet zijn voor algebra, het kompas en ‘ons meesterschap van pennen en drukwerk‘.

Alles bij elkaar zullen eigentijdse lezers Gibbon een betrouwbaardere gids voor de islam vinden dan iets van CAIR, Keith Ellison of de president die voorheen bekend stond als Barry Soetoro, opgegroeid in een “overwegend islamitische” school in Indonesië. Als president in 2014 bedankte hij moslims voor hun bijdragen in het ‘opbouwen van de structuur’ van de Verenigde Staten.

Artikel van Lloyd Billingsley vertaling voor Fenixx door Bolo

 

 

 

 

 

Doe mee met 937 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Bolo (2130 Articles)
'Loquendi Libertatem Custodiamus' Laten wij waken over de vrijheid van het spreken

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s