Nieuw

Het Stockholm Syndroom: Het Mekka van moreel elitarisme

Hoe is het mogelijk dat de Stockholmers – en een grote meerderheid van de rest van Zweden – ijveren voor een beleid dat ertoe leidt dat zijzelf en hun naaste familie een groter risico lopen aan geweld te worden blootgesteld?

Door: Lars Johansson – Vertaling: ‘Rommel’

In 1973 werd op het plein Norrmalmstorg in Stockholm de bank Kreditbanken beroofd. Vier bankmedewerkers werden gegijzeld. Drie daarvan waren vrouwen.

De politie moest toezien hoe gangster Clark Olofsson in korte tijd een begin van een gijzelaarscrisis institueerde die de volgende zes dagen in de bankkluis zou plaatsvinden en het meest bekend is als de oorsprong van de term “Stockholm Syndroom”.

In plaats van bang te zijn voor hun gijzelnemers, ontwikkelden de gijzelaars in de bankkluis al snel een goede relatie met hen en sympathiseerden zelfs met de gewelddadige criminelen. Naar verluidt vreesden ze dat de politie hen zou aanvallen en vermoorden, en kozen ze ervoor om te geloven dat hun gijzelnemers hen zouden “redden” door hun toe te staan te blijven leven.

Zelfs met hun instincten en intuïties aanwezig, leden zij aan wat op het gebied van criminologie daarna “Stockholm syndroom” zou worden genoemd. Het syndroom is er een die voorkomt bij sommige mensen wanneer ze zich bedreigd voelen, om een of andere vorm van mentaal evenwicht te behouden, of wanneer ze er onbewust voor kiezen om te sympathiseren met de daders die hen bedreigen.

De mensen die sympathiseren met dergelijke misdadigers, veroordelen ze uiteindelijk meer voor hun situatie en op persoonlijke kwaliteiten dan voor hun eigen bestwil lief is. Het is mogelijk het gedrag van een soort van overlevingsinstinct, waar het individu geleidelijk aan zijn gezond verstand verliest en zich mentaal aansluit bij de agenda van zijn dader.

Neem bijvoorbeeld voormalig premier Fredrik Reinfeldt. Hij was degene die acht jaar lang het beste voor het Zweedse volk zou bewaken. Wat het beste is voor mensen is subjectief, en kan voor eeuwig bediscussieerd worden, afhankelijk van waar je politiek staat.

Maar een overweldigende meerderheid van ons is het ongetwijfeld mee eens dat mensen niet worden blootgesteld aan geweld, seksuele dwang, bedreigingen of diefstal/vernieling van eigendommen, nog steeds hoog op de lijst “wat is het beste voor mensen” staan.

In januari 2017 werden veel mensen zich er dus van bewust dat de geweldsdelicten, zoals ik zojuist al zei, “op de een of andere manier” exponentieel waren toegenomen met het aantal mensen uit sommige moslimlanden dat door Zweden en zijn bevolking zo vriendelijk waren ontvangen.

Lange tijd wilden de Zweden niet openlijk praten over de mogelijkheid dat meer gevallen van gewelddadige criminaliteit en het feit dat er nu meer mensen uit bepaalde Arabische landen in Zweden wonen ​​met elkaar in verband kunnen worden gebracht.

De Zweedse burgers zijn bang om op het werk of binnen hun vriendschapskring in een ongemakkelijke situatie te belanden als het de mogelijkheid durft te suggereren van een dergelijke correlatie tussen de twee.

Veel mensen zijn op geen enkele manier bereid om het toegenomen geweld te beschouwen als een gevolg van de komst van mensen uit landen waar geweld gebruikelijker is dan in Zweden, maar liever verwijzen ze naar het fenomeen als “het gewelddadige gedrag van mannen”.

Het lijkt psychologisch gezien gemakkelijker voor hen om “mannen als een groep” de schuld te geven dan “pas gearriveerde mannen uit onderontwikkelde moslimlanden waar geweld en seksueel misbruik vaker voorkomen dan in Zweden”.

Dit komt omdat de Zweden zich willen voordoen en gedragen als moreel “verstandig”. Deze hype heeft geresulteerd in krappe limieten in ons kapitaal. Hier in het mekka van moreel elitarisme, vermijdt men liever hierover openlijk te praten op de werkplek of in situaties van vrijetijdsbesteding.

Als zeeman heb ik het voorrecht gehad wereldburgers uit verschillende delen van de wereld te leren kennen. Ik heb gewerkt in landen als Algerije, Libië, Marokko, Syrië, Libanon, Tunesië en Somalië, om er maar een paar te noemen.

De lijst kan langer zijn, maar we kunnen ons concentreren op het leren van iets dat vooral nuttig is om in deze landen te werken. Niet door op vakantie te zijn en in hotels te verblijven, maar eerder door pragmatische probleemoplossingen die zich voordoen op het grondgebied van landen met schepen, vracht, en bemanning.

Men wordt dan blootgesteld aan de praktijk van gewoonten, verordeningen, gevolgen en geld door de mensen van deze landen. Dit alles verschilt in veel opzichten sterk van Zweden en de rest van de wereld.

Heeft u het ervaring met werkbezoeken aan havens? Je leert de mensen van het land snel kennen door hun werk en je realiseert je, na een bepaalde periode van ervaring, welk soort gedrag je van hen mag verwachten en welk soort gedrag je niet van hen mag verwachten.

Want als je hun schepen op hun grondgebied hebt, ben je volledig onderworpen aan de lokale praktijk, niet alleen met eigendommen (de vracht en het schip waarin je reist), maar ook met de persoonlijke veiligheid van je bemanning.

Men is volledig kwetsbaar en afhankelijk van de lokale scène en de lokale gevolgen van hoe te handelen in situaties die zich bijvoorbeeld voordoen wanneer een overheidsfunctionaris vreemde geschenken van verschillende aard, zoals smeergeld, vereist om hem ervan te overtuigen dat het schip de haven binnen mag, of wanneer een lokale overheid denkt dat er sommige ladingen moeten worden geconfisqueerd (zo niet allemaal) of wanneer lokale havenarbeiders een blonde vrouw in de bemanning van het schip zien en onmiddellijk beginnen met haar seksueel te intimideren.

Je leert veel over de mensen in deze landen als je deze praktijken in de loop van je carrière herhaaldelijk ondergaat. Je bent steeds weer blij als je uiteindelijk deze landen mag verlaten en de internationale wateren mag binnenvaren waar je buiten hun bereik bent. Als er iets is wat ik u als lezer kan beloven, dan is het precies wat ik zojuist heb gezegd.

Fredrik Reinfeldt is over het algemeen opgeleid, geïnitieerd door de Zweedse wet en denkwijze. Velen stemden op hem, en gedurende enige tijd dacht het publiek dat hij de beste minister-president was die Zweden als sinds lange tijd niet heeft gehad.

Zelf was ik er een van. Hij is vast en zeker op vakantie geweest en op politieke missies in vele culturen. Maar ik ben er volledig van overtuigd dat het hem aan eigen ervaring ontbrak om professioneel en continu te werken op plaatsen in een van de landen die ik hierboven heb genoemd.

Als we de kwestie willen benaderen zoals de titel oproept, laten we dan eerst zeggen dat het heel duidelijk is dat Reinfeldt niet begrijpt hoe het leven eraan toegaat in de landen die ik zojuist heb genoemd, in het bijzonder met betrekking tot respect voor andermans bezittingen, geld en lichamen.

Na een tijdje uit de eerste hand te hebben gezien hoe het geweld, de diefstallen en de seksuele moorden in Zweden toenamen, was hij ongetwijfeld erg bang. Hij en de heersende leiders in de Zweedse hoofdstad begonnen vreemd genoeg de situatie en kwaliteiten van immigranten uit de Arabische wereld meer te waarderen dan de veiligheid en het algemeen welzijn van hun eigen mensen.

Ze begonnen dus tekenen te vertonen van het beruchte Stockholm-syndroom. Voor Reinfeldt is het syndroom chronisch, omdat het jarenlang, nadat hij geen premier meer is, nog steeds doorgaat in zijn houding en opvattingen.

Komt dit artikel dus voort uit het feit dat u bent geboren in de stad waar het symptoom voor het eerst is ontstaan, of kunnen we eigenlijk hopen dat politici, artiesten en journalisten in Stockholm het syndroom in 2017 beginnen te overwinnen?

Voetnoot: Nu bedoel ik niet dat alle Stockholmers een aangeboren aanleg hebben voor wat de bankiers in Norrmalmstorg of Reinfeldt aan lijden. Er zijn tal van helderdenkenden in Stockholm.

Bron:

http://www.savemysweden.com/stockholm-syndrome-the-mecca-of-moral-elitism/

Doe mee met 908 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (5557 Articles)
Altijd in oppositie.

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: