Nieuw

De laatste gelukkige jaren?

Zou er enige waarheid zijn in het lied van Lasse Stefanz “De laatste gelukkige jaren”, zou ze niet doodsbang zijn geweest toen ze in de bus zat en haar handtas krampachtig vasthield. Het was een paar decennia geleden dat het oudje een vrouw in haar beste jaren was. Haar balans was niet zoals het moest zijn, haar gehoor werkte min of meer en haar gezichtsvermogen was niet goed. Het oudje was een misdaadslachtoffer, al drie keer was ze op de grond gevallen toen iemand haar handtas uit haar hand rukte. Tweemaal had ze fracturen opgelopen door het vallen, en was gedwongen tot chirurgie en ziekenhuiszorg. De laatste gelukkige jaren bestaan niet in de wereld van het oudje.

Oudje en ik hadden een lunch, koffie en amandelbroodjes. We waren al enige tijd buren en ze wist wie ik was. Toen ik haar aanbood om de zware boodschappentas in het mandje van haar rollator te dragen om haar een beetje makkelijker te laten lopen, keek ze me sceptisch aan. Maar ze wist wie ik was. Ze waagde het. Misschien was ze een beetje opgelucht dat ik naast haar de heuvel op liep, langs het kerkje. Ze was niet alleen, want op deze plek was ze op het grindsteen geëindigd terwijl er iemand met haar handtas wegrende.

Misdaad Preventie Raad (Brå) schrijft in een onderzoekrapport dat elke zevende oudje – als men iemand boven de 65 jaar zo mag noemen – aan een of meerdere misdaden is blootgesteld geweest. De laatste gelukkige jaren zijn er niet voor iedereen. Heeft u als niet-oudje het geluk om grootmoeder, grootvader, schoongrootmoeder en schoongrootvader in leven te hebben, dan is de kans eerder groot dan klein dat u een misdaadslachtoffer onder uw familieoudjes hebt.

Misdaad Preventie Raad heeft het over internationale liga’s die met valse voorwendselen bij ouderen binnendringen om de woningen te plunderen en van alles met waarde te beroven. We hebben daar allemaal het nieuws over gelezen, over mensen die beweren thuiswerkers of ambachtslieden te zijn, en binnengelaten worden. We hebben ons allemaal in de situatie geplaatst waarin ouderen slachtoffer worden. De laatste gelukkige jaren kunnen een angstig ouder worden zijn, waar men niet de deur durft te openen als de bel gaat, en zich niet buiten waagt.

Het oudje achter de koffie had nog nooit een onbekende in haar appartement binnengelaten, vertelde ze. Ik was duidelijk bij haar bekend na de ontmoetingen bij de brievenbus, in de trappenhal en de tuin. Maar haar vriendin had het wel gedaan, in de overtuiging dat het een thuisverzorger was die een uur eerder aankwam. Een uur later kwam de echte thuiszorg en vond een geschokt oudje op een krukje in de hal. Alles van waarde was verdwenen, en het oudje kwam nooit meer terug naar de laatste gelukkige jaren. Degenen die bij het oudje waren binnengekomen, hadden haar routines en de bezoektijden bestudeerd. Ze wisten precies wat ze moesten doen, en wanneer ze moesten toeslaan.

Niet alleen heeft Zweden de meeste armoe-gepensioneerden in heel Scandinavië, maar we hebben ook een steeds grotere groep oudjes die hun laatste gelukkige jaren niet in veiligheid kunnen beleven. Er is veel dat schandalig is in de huidige maatschappelijke ontwikkeling. Tegelijkertijd is er niet veel dat even schokkend is als misdaden tegen oudjes. Men misbruikt degenen die niet begrijpen wat er is gebeurd met de veiligheid die bestond toen hun ouders ouder werden…

Bron:

http://iotakt.se/de-sista-ljuva-aren/

Doe mee met 8.263 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (4463 Articles)
Ook ik was ooit een man gevangen in een vrouwenlichaam... en toen werd ik geboren.

2 Comments on De laatste gelukkige jaren?

  1. Tijl Uylenspiegel // april 22, 2018 om 00:29 //

    Binnenkort in dit theater.Ach laat ik mezelf eigenlijk maar niets wijsmaken, het is ook hier allang zo.
    Allochtonen hebben, zo zegt men, eerbied voor ouderen.
    Wat ze daarbij vergeten te vertellen is dat het alleen opgaat voor ouderen uit de eigen Turkse of Marokkaanse gemeenschap.
    Autochtonen vallen daarbuiten en dan is alles toegestaan.
    Het wordt vrees ik tijd dat ik me ga bewapenen.

    Like

  2. skeeter // april 22, 2018 om 02:50 //

    Beter laat dan nooit Tijl

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: