Nieuw

Mijn vriend de winkeleigenaar

Pixabay

Ik ken hem al meer dan tien jaar, mijn vriend de winkeleigenaar. Hij runt een supermarkt die behoort tot een van de grotere ketens in een middelgrote stad. Bij elke keer dat we elkaar ontmoeten ziet hij hij er weer moedelozer uit. Zijn blik is van enthousiast naar bedrukt veranderd. Als we over het dagelijks leven praten, de realiteit en onze keuzes in het leven, wordt hij altijd verdrietig. Mijn vriend de winkeleigenaar levenswerk staat op het punt om naar de hel te gaan. Meerdere werknemers hebben na verschillende kwalijke gebeurtenissen de winkel verlaten. Het handelt zich om bedreiging, geweld en een constant onveilig gevoel dat weigert de grip los te laten.

Door: I Otakt – Vertaling: ‘Rommel’

Ik heb een aantal artikelen gelezen over verschillende winkeleigenaars die in dezelfde situatie verkeren als mijn vriend de winkeleigenaar. Het ging over een winkel in Sätra, en nu laatst over een ICA-winkelier bij het Kortedalaplein in Gotenburg. De artikelen waren exact gelijk aan wat ik te horen krijg van mijn vriend de winkeleigenaar als we bier drinken of samen wat eten

Het was ongeveer een jaar geleden, we hadden afgesproken op het centraal station van Stockholm. De trein was zoals altijd vertraagd, maar hij dook uiteindelijk op. Met een donkere zonnebril op, op een bewolkte dag. Achter de zonnebril een enorm blauw oog. Mijn vriend de winkeleigenaar had pijn in zijn handen, en niet alleen daar. Hij had pijn in zijn ribben en elke diepe ademhaal gaf hem helse pijnsteken. Het werd weer een gesprek over een samenleving waarvan hij het gevoel had dat deze hem aan zijn lot had overgelaten, als winkeleigenaar.

Er waren  twee jonge gasten die zich net voor het sluiten vreemd in de winkel gedroegen en die zijn aandacht trokken. Toen zag hij hij een winkeldiefstal in een spiegel aan het plafond en geconfronteerde hij hen. Zoals vele malen eerder, probeerden de winkeldieven te ontsnappen, maar hij stelde zich tussen de schoonmaakmiddelen en de vaatwasmiddelen in. Hij greep er een tijdens de vlucht, kreeg wat slagen maar wist hem vast te houden. Hij duwde de winkeldief op de grond, legde zich over hem heen en kreeg drie-vier schoppen op zijn ribbenkast van de andere winkeldief – voordat de figuur naar buiten in het donker vluchtte.

Het werd een tweegevecht en zijn twee collega’s waren in shock door de voorstelling op de vloer. Een klant engageerde zich in het gevecht en hielp de spugende, razende, schreeuwende man op de grond vast te houden. Er bestond geen twijfel dat het vloek- en scheldwoorden waren, hoewel het een vreemde taal was. Een mes in de jaszak van de winkeldief kon godzijdank niet getrokken worden.

Na een uur arriveerde de politie. Volgens mijn vriend de winkeleigenaar is dat de normale reactietijd voor de handhavers om bij een geweldpleging te arriveren, als er haast is. Wanneer het een simpele winkeldiefstal betreft of vandalisme, kan het meerdere uren duren voordat dat de politie tijd heeft.

De politie was van mening dat mijn vriend de winkeleigenaar niet goed bij zijn hoofd was om te gaan vechten met de winkeldief. Hij had er slechter vanaf kunnen komen. De winkeldief op de vloer was bekend bij de politie, voor verschillende misdaden die wachtten om onderzocht te worden. De politieagenten sleepten de spugende, razende, schreeuwende jongeman de winkel uit. Mijn vriend de winkeleigenaar moest de volgende dag het nabijgelegen ziekenhuis bezoeken. Dit was nodig om zijn verwondingen te documenteren en de wonden te onderzoeken. De pijn in het lichaam was niets vergeleken met de pijn in zijn ziel…

Twee dagen later, dezelfde dag dat hij de trein naar de hoofdstad zou nemen, keerden de twee mannen terug naar de winkel. Ze stonden bij de ingang en deden enkele gebaren die alleen konden worden geïnterpreteerd als een snijdende beweging over de keel. Ze maakten drie of vier oudjes bang die op weg waren naar de winkel om te gaan winkelen voor hun pensioenkorting.

Die avond hebben we lang zitten praten, mijn vriend de winkeleigenaar en ik. Ik verloor zowel de eetlust als het verlangen om te drinken toen ik een ander verhaal hoorde over een eenzaam verlaten moedeloos medemens, die er aan dacht om gewoon alles te ontvluchten. Ik kan niet zeggen dat ik hem niet begrijp, mijn vriend de winkeleigenaar. Wat voorheen zeldzaam was, is alledaags geworden, en hij wist niet zeker of hij het nog langer kan volhouden.

Bron:

http://iotakt.se/butiksagaren/

Doe mee met 926 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (5787 Articles)
Altijd in oppositie.

9 Comments on Mijn vriend de winkeleigenaar

  1. antiislamnu // februari 15, 2018 om 09:38 //

    Triest verhaal maar zo zijn er nog velen in een samenleving die uit elkaar valt.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik had in mijn werkzame tijd een bar-bistro, ben hiermee in 1997 gestopt. In dat jaar is er bij mij toen 3 x ingebroken met alle ravage vandien. Buit Fl. 10,–. Kosten reparaties fl. 2000,–. Ze zaten even verder op de stoep te wachten tot ik wegging. Waren toen al negers. Politie kwam niet eens meer kijken.
    Ik kreeg er zo’n schoon genoeg van dat ik na die laatste inbraak de deur op slot heb gedaan en gestopt ben met mijn werk. Dat was dus 20 jaar!!! geleden al de realiteit, dat de overheid je laat barsten. Ik heb er nog steeds geen spijt van, moeten er meer doen, worden de winkelcentra nog leger en moet je beveiligers aanstellen.

    Liked by 2 people

  3. Een verhaal wat naadloos past in een samenleving die geterroriseerd wordt door barbaren die een onschendbare positie innemen.

    De criminelen gaan vrijuit en de winkeleigenaar krijgt te horen dat hij onverantwoordelijk heeft gehandeld en krijgt dus uiteindelijk de zwarte piet toegespeeld.
    Het land binnengekomen als zielige vluchtelingen kunnen ze naar hartenlust roven, geweld plegen en gaan ze vervolgens vrijuit, want ze immers getraumatiseerd en dus niet aansprakelijk voor hun misdaden.

    Deze kromme situatie, de omgekeerde wereld dus, want de daders worden niet aangepakt leidt onvermijdelijk tot het recht in eigen handen nemen. Op een gegeven moment krijgt een autochtoon de kolder in de kop, schaft zich een vuurwapen aan en schiet enkele van dergelijke nepvluchtelingen neer zoals recentelijk in Italië is gebeurd.

    Niet goed te praten, want er zijn natuurlijk wel zekere grenzen aan het recht in eigen handen nemen. Maar de Overheid en in het bijzonder het justitieapparaat zijn zelf volkomen verantwoordelijk voor deze bloedige incidenten door hun plicht te verzaken.

    Vervolgens gaat de lokale bevolking massaal de straat op om te demonstreren tegen racisme en andere nazipraktijken, ongetwijfeld aangezet door linkse activisten en andere beroepswerkelozen.
    Een samenleving die op deze manier disfunctioneert stevent op de wat langere termijn af op een burgeroorlog waar men zelfs binnen de eigen families tegenover elkaar komt te staan.

    En de hoofdverantwoordelijken in Berlijn en Brussel gaan gewoon door met hun politiek van omvolking vanwege allerlei duistere redenen. Terwijl er zich in tal van opvangcentra mensonterende toestanden afspelen zoals ongewenste seksuele handelingen, grove intimidatie, homo- en christenhaat en andere religieus geïnspireerde praktijken.

    Winkeldieven en plofkrakers gaan vrijuit en de slachtoffers rest slechts de gang naar de stembus om een stil protest aan te tekenen.

    Of dit veel effect zal sorteren moeten we maar afwachten, want de macht van de politieke elite zit diep ingedrongen in tal van ambtelijke apparaten, het leger, justitie en onder de zelfbenoemde bureaucraten en technocraten in Brussel en Straatsburg.

    Liked by 2 people

  4. Als je van zingen houd is een klaagzang misschien mooi, maar als je een stoel wilt moet je leren timmeren en werken. Leuk verhaal, maar als het je vriend is, ga je dan aan het einde van het verhaal samen op een bankje zitten zuchten? Misschien is het wel heel Zweeds, dat berusten en ja en åmen knikken. Tel laf om te leven en te bang om te sterven.

    Liked by 1 persoon

  5. Het grote probleem in Europa is de overheid die het de eigen burgers verbied zichzelf te beschermen en daarmee de oorzaak is van stijgende criminaliteit. Juist de overheid zorgt dat zaken kunnen escaleren en de hele volksers tot angst en verraad word gekneed. Dit is de aanloop naar een totale macht voor de overheid, als de roep om veiligheid maar groot genoeg is worden er wetten gemaakt en daarmee vrijbrieven die iedere logica te boven gaan. Burgers die het recht in eigen hand nemen zijn voor een dictatuur zoals we die hebben een gevaar, immers de overbodigheid en het falen van de overheid word dan pas duidelijk, als je boven de bloedende stalker van je dochter staat met een stuk hout. Zo werkt gerechtigheid, door eigen kracht en met eigen hand. Slaven wachten op het oordeel van de meester.

    Liked by 3 people

  6. scherpschutter1943 // februari 15, 2018 om 13:16 //

    De staat, onze ergste vijand, is bang van zijn eigen burgers, dus ze zijn als de dood (66) dat de burgers zich bewapenen. Bedenk wel dat hooivorken en smeedhamers vervaarlijke wapens zijn die veel slachtoffers maken, zeker als je de slachtoffers in hun hol op zoekt.

    Liked by 1 persoon

  7. Scherpschutter43@ Wie weet waar dat hol woont? Want dat is de essentie van de vossenjacht, weten waar het hol van de kippenmoordende vos is…..

    Like

  8. Ik hoop dat Wilders met zijn gang naar een ander Hof……..in staat is om Rutte voor het Gerecht te krijgen en veroordeeld …………………misschien wordt dat de schone lei voor ons burgers.

    Like

  9. templars2017 // februari 15, 2018 om 23:28 //

    De vele verhalen zoals hetgeen beschreven wordt zijn zo talrijk geworden dat het als gewoon wordt aanzien, het is niet gewoon ,het zal nooit gewoon zijn.
    Doch de ontbrekende aandacht om dergelijke situaties aan het licht te brengen maakt dat het aanvaarden van het nieuwe gewoon een feit is.
    Velen weten het niet maar de overname van Europa is in volle gang het is een kwestie van tijd voor het een kritiek punt bereikt.
    Het is voor velen een ver van mijn bed show en zolang ze er niet direct bij betrokken raken is het van “niet van aantrekken”.
    In plaats van het journaal te vullen met items waar niemand een boodschap aan heeft zou het wijselijk zijn om de rauwe werkelijkheid te verspreiden ,doch de politiek is inderdaad bang voor de woede van de burgers , dus doen ze er alles aan om de burger bezig te houden met onbeduidende dingen.
    Benieuwd wat de reactie zou zijn mochten de mensen eens zien wat die voddekoppen echt veroorzaken ,wat de sfeer in de Bataclan moet zijn geweest ,wat een ak 47 kogel echt aanricht ,wat een aanval met een automatisch pistool echt inhoud ,benieuwd of iedereen dan nog zo laks zou zijn?
    bekijk en verspreid deze video zo veel mogelijk en denk er eens bij dat het jou kinderen ,echtgenoot, vader ,moeder is die aan het ontvangers eind zit……………..
    https://clarionproject.org/graphic-video-isis-executions-on-egyptian-streets/

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: