Nieuw

Moslima’s op Twitter: seksuele intimidatie gebeurt ook in Mekka

Pixabay

Moslimvrouwen gebruiken de hashtag #MosqueMeToo op Twitter om hun ervaringen te delen met seksuele intimidatie op religieuze plekken, zoals in moskeeën. Zij willen laten zien dat aanranding en ongewenste intimiteiten ook plaatsvinden op plaatsen die voor moslims heilig zijn.

De beweging begon vorige week, nadat de Pakistaanse Sabica Khan een bericht op Facebook had geplaatst over haar ervaringen tijdens de hadj in Mekka. Ze schreef dat ze tijdens de massale gang rond de Kaäba verschillende keren in haar billen was geknepen. Het vierkante gebouw bekleed met zwarte doeken is de heiligste plaats van de islam en de rondgang is een hoogtepunt van de pelgrimstocht.

Lees verder:

https://nos.nl/artikel/2216375-moslima-s-op-twitter-seksuele-intimidatie-gebeurt-ook-in-mekka.html

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 1.000 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (6686 Articles)
Journalistiek zou onaangenaam moeten zijn, een streven waar wij graag aan voldoen. Ai, ai, ai.

34 Comments on Moslima’s op Twitter: seksuele intimidatie gebeurt ook in Mekka

  1. Als ze dat nu ook wat eerder in onze kerken hadden ingevoerd was de leegloop niet zo groot geweest en hadden de melkboer en zijn collega de kolenboer het niet zo druk gehad. Best leuk om tijdens de mis al hossend rond het altaar en de preekstoel de devoot prevelende meiden in de billen te knijpen. En dat ze daar dan niks van kunnen zeggen want je mag in de kerk niet praten. En vanwege die leer van de andere wang moeten ze je dan trouwens meteen hun andere kant aanbieden. Daar zijn dieApostelen van de Vrede natuurlijk bang voor, dat als wij dat bepotelen hier een beetje gaan lopen te verbieden dat dan overal ter wereld de swaffeltempels leeglopen.

    Liked by 1 persoon

  2. Dit is op toodlessss herblogd.

    Like

  3. paulzwueste // februari 11, 2018 om 16:54 //

    Hoe kan dat nou?
    Toen ze vijf rondjes rond de zwarte doos had gelopen was ze al vijf keer in haar kont geknepen.
    Ja, moet je maar geen moslima worden.
    En dan nog wat, hoe kunnen die venten in de drukte bij zo’n vormeloos ingepakt geval nou precies weten waar die kont zit?
    Ze zou de volgende keer achteruit moeten lopen.
    Oh nee, dat kan al helemaal niet, dan wordt ze in haar zwarte doos geknepen.

    Like

  4. Alle vrouwen zouden afstand moeten nemen van die vrouwonvriendelijk misdadige duivelvereerder Mohammed.
    Zeker hier in het westen waar iedereen de waarheid over Mohammed kan weten.

    Like

  5. Heel lang geleden werd ik als kind in de V&D in mijn kont geknepen was door een buitenlander,ik was helemaal ontdaan

    Like

  6. Deze imo uitermate boeiende educatieve lezing (reeds in het Fenixx archief opgenomen) zet ik graag ook hier nog eens neer, tevens als aanbeveling:

    The Islamic-Vatican Connection by Walter Veith

    In de volgende bijdragen op dit draadje wil ik een even boeiend en leerzaam artikel plaatsen. In delen (en bij gebrek aan opslag in pdf, etc.) en waarvan de inhoud naadloos aansluit bij deze video én het artikel op deze draad..

    Like

  7. DE HEILIGE STEEN VAN MEKKA

    Een heiligdom van de Godin in het hart van ’s werelds meest patriarchale religie in Mekka, het centrale pelgrimsoord van de islam, bevindt zich op de heiligste plek van de stad een heiligdom met een zwarte steen, die het meest geliefde object van verering genoemd kan worden in de islamitische wereld. De auteur van dit artikel verdiepte zich in de geschiedenis van dit heiligdom: de Ka’ba. Uit zijn onderzoek blijkt, data de pelgrims en gelovigen die de heilige tempel elk jaar bezoeken daar niet ‘de hand van God’ kussen, zoals de heilige steen vaak wordt gezien, maar eerder de ‘vulva van de Godin’ die in het oude Arabië werd vereerd.

    Het is algemeen bekend dat de Ka’ba, het islamistische Sanctorum, niet alleen de heiligste bedevaartplaats is voor de volgelingen van de profeet Mohammed (570-632 n.C.) maar ook een van hun best bewaakte geheimen. Elke ongelovige die bij de Ka’ba of in de Heilige Stad betrapt wordt, zou volgens de traditionele wetten ter plekke moeten worden gedood met het gouden zwaard van zijn bewakers, mannen die als een religieuze politiemacht functioneren. Het maken van foto’s, evenals het verrichten van archeologisch onderzoek wordt streng geweerd, zodat de sluier van mysterie die het heiligdom omgeeft nog nooit ver genoeg kon worden opgetild – althans niet met opzet – om alle geheimen prijs te geven. Toch hebben enkelen, ondanks alle voorzorgsmaatregelen, het klaargespeeld om Mekka en de Grote Moskee binnen te komen, onder wie de Engelsman Sir Richard Burton (1821-1890) die zich verkleed had als een Afghaanse pelgrim. Stukje bij beetje is informatie uitgelekt uit de kring van gelovigen en ingewijden en langzamerhand zijn wij in staat die tot een denkbeeldige puzzel te rangschikken waaruit we een vrij compleet, zij het dan onverwacht beeld kunnen zien ontstaan.

    Like

  8. Niet alleen bronnen zoals Burtons ‘Personal Narrative of a Pilgrimage to Al-Medinah and Meccah (1856) geven ons informatie uit de eerste hand, maar ook meer recente publicaties zoals ‘The Road to Holy Mecca’, geschreven door de Japanse fotojournalist en bekeerling Hussein Yoshio Hirashima. Zijn verslag is bijzonder interessant en verhelderend omdat het gemaakt is in de geestestoestand die zo typisch is voor de verse bekeerling; overmatig enthousiast, uiterst gelovig en verbazingwekkend naïef. Het boek geeft daardoor een goed beeld van populair geloof en uiterlijk dogma.
    Een andere bron voor een blik achter de traditionele sluier van geheimhouding – met behulp van fotografische beelden – is beschikbaar door het boek ‘Pilgrimage to Mecca’. Dit werk, oorspronkelijk in Tunesië verschenen (Sud-Editions, 1978) en twee jaar later uitgegeven door de Londense uitgeverij East-West Publications, is een waarlijk professioneel stuk religieuze ‘public relations’, een stijlbloempje van 20ste-eeuws missiewerk. Het boek stelt ons intieme beelden beschikbaar van het islamitische leven en de jaarlijkse bedevaart. Het toont ook in vogelvlucht hoe dit geloof zich heeft aangepast aan de economische macht en de modernisering van de islamitische wereld door de miljarden oliedollars uit de recente ‘vette jaren’. Met een orthodox en serieus commentaar over het geloof en zijn historie, vergezeld van glanzende en spectaculaire kleurenfoto’s van de grote pelgrimsreis en de heilige Ka’ba zelf, draagt het boek een boodschap uit van de glorie en overwinning van het ‘ene ware geloof’; de religie van de grote vader-god ‘Allah’, de God aan wie onvoorwaardelijke gehoorzaamheid verschuldigd is.
    De bovengenoemde bronnen zullen in dit artikel – naast andere – stukjes leveren in een aanvankelijk nog onbekende puzzel. Wanneer de eerste daarvan zijn gerangschikt, zal het beeld zich langzamerhand gaan aftekenen en de overige stukken zullen plotseling veel makkelijker in elkaar passen. Ten slotte zullen wij opeens iets herkennen dat in feite wel zichtbaar en bekend was, maar waarvan we de samenhang nog niet hadden opgemerkt.
    Ik ben er niet op uit iets te bewijzen of mijn overtuiging op te dringen. Ik presenteer hier de informatie hooguit zo gerangschikt dat de verzamelde feiten snel en gemakkelijk toegankelijk zijn. Iedereen kan zelf beoordelen of de puzzel daadwerkelijk past, of er stukken ontbreken en het ontstane beeld accepteren of afwijzen.

    Like

  9. In de vergelijkende godsdienstwetenschappen en de geschiedenis van mythische en religieuze ontwikkelingen is het een bekend verschijnsel dat godheden van de ene cultuur vervangen worden door die van een daaropvolgende, door verovering of door een op andere wijze dominant geworden cultuur. Vaker wel dan niet gaat de ontwikkeling van religies samen met politieke machtsstrijd en de nieuwe heersers wijzigen religieuze en sociale waarden, veranderen legenden, namen en soms zelfs de sekse van bepaalde godheden in een poging om een ingang te vinden in en controle te krijgen over harten en geesten van een onderworpen volk. Bestaande heiligdommen en feesten worden opgenomen in de nieuw religie, oude goden en godinnen tot duivels en demonen omgevormd. Degenen die in het oude geloof volharden worden gebrandmerkt als heidenen, heksen en outcasts en vaak vervolgd en gestraft voor hun ‘afwijkend’ en ‘ketters’ gedrag en geloof.
    Dit kwam niet alleen incidenteel voor in Griekenland, Tibet, Mesopotamië, Afrika of India, het vond op grote schaal wereldwijd plaats, met name daar waar patriarchale maatschappijen de eerdere, vaak matrilineair en godin-georiënteerde culturen hebben vernietigd en/of overweldigd. Voorbeelden hiervan zijn het Minoïsche Kreta, de vroege beschaving van de Indus-vallei of de sjamanistische culturen van het oude Europa.

    Like

  10. Tegen deze achtergrond moeten wij ook de vroege ontwikkeling van de islam bezien, een religie met ultramannelijke trekken waarin de vrouw tot gesluierde en machteloze slavin werd gemaakt en die bij voortduring verkondigde dat dit geloof te vuur en te zwaard moest worden uitgedragen totdat de hele wereld de werkelijkheid in de voorgeschreven kleuren zou zien.
    Door de eeuwen heen zijn de heersende ‘alpha-males’ van de betrokken landen en samenlevingen erin geslaagd de denkwereld van hun mannelijke volgelingen te infiltreren met geschiedvervalsing en een verdraaide mythologie, met in hun voetsporen hun vrouwen en dochters Wat zou echter het gevolg zijn als alle hedendaagse vrouwen in de islamitische landen zouden weten dat ‘Allah’ slechts een gemoderniseerde, mannelijke versie is van de oude godin ‘Al’lat’, en dat de heilige Ka’ba eeuwenlang een vrouwelijke machtsplek is geweest?
    In het hier volgende betoog zal blijken dat vele van de nu voor elke volgeling van de Profeet verplichte rituelen zijn gebaseerd op die van de godin, ja, zij volgen haar ‘heidense traditie’ zelfs tot in de kleinste details.

    Like

  11. 28 STUKKEN VAN EEN PUZZEL

    1. Qubbah en Ka’ba
    ‘In Noordarabische tempels stond het beeld van de godheid soms in de openlucht, of kon beschut worden in een ‘qubbah’, een gewelfde nis. Dit bouwsel kon draagbaar zijn; een draagbare schutting is ook te herkennen op een Palmyreens reliëf. Het woord ‘qubba’ moet niet worden verward met de term ‘Ka’ba’, een kubusvormige en door muren omheinde structuur die, hoewel zij niet draagbaar was, misschien naar de vorm van een tent gebouwd was en gebruikt werd als een schutting voor de heilige stenen.’ (Encyclopaedia Britannica)

    2. Heilige stenen in de oude wereld
    ‘Een belangrijk heilig object in de Arabische religies was de steen, soms een opvallende rots of grote kei, vaak een rechthoekige of onregelmatige basaltsteen zonder opvallend gebeeldhouwd detail. Dergelijke stenen werden beschouwd als behuizing van een godheid; vandaar de benaming die daaraan werd gegeven door Byzantijnse christelijke schrijvers in de 5de en 6de eeuw: baetyl, van bet’el, “het huis van God”.
    Van de vele baetyls, is de bekendste de zwarte steen van de Ka’ba in Mekka, die het centrale heilige object werd van de islam’ (Encyclopaedia Britannica).
    Andere godheden in andere culturen werden ook vaak met witte, of zwarte meteoorstenen geassocieerd. Enkele bekende voorbeelden hiervan zijn de stenen van Aphrodite in Paphos (Cyprus), Cybele in Pessinus en in Rome, Astarte in Byblos en de beroemde Diana van Ephesus wier oudste beeld uit een zwarte meteoriet was gesneden.

    Like

  12. 3. De Egyptische connectie
    Een oude Egyptische term, ka’, refereert aan de vrouwelijke heersers van het voordynastieke Egypte en aan de eerste koninginnen van de dynastiën. Robert Briffault spreekt over deze term wanneer hij de Egyptische geschiedenis behandelt die ‘… vanaf haar eerste schemerige periode tot aan haar slotscène in de doodkamer van Cleopatra, het verheven belang weerspiegelt dat aan de functie van de koninginnen wordt toegekend.’ (Briffault, Vol. III, 38)

    4. Cybele of ‘Mater Kubile’
    In zijn werk over de christelijke ‘Zwarte Madonna’ betoogt Ean Begg dat ook Cybele, een godin van vruchtbaarheid en seksualiteit, in verband kan worden gebracht met de Ka’ba. ‘Haar naam is etymologisch verwant aan de woorden voor kapel, hol, hoofd en koepel en heeft ook relaties met de Ka’ba, het kubusvormige heilige der heiligen in Mekka dat de vrouwelijke zwarte steen bevat die door de islam wordt vereerd’ (Begg, 57). Cybele werd, evenals de Griekse Artemis en vele andere godinnen, aanbeden in de vorm van een zwarte steen. In Rome, waar zij bekend was als ‘Mater Kubile’, werd zowel de steen als de godin vereerd tot in de 4de eeuw van onze tijdrekening.

    Like

  13. 5. De heilige Structuur
    De Ka’ba is een vierhoekige structuur (Ka’ba betekent ‘kubus’) die uit zwarte stenen gebouwd is op een marmeren fundament. Zij staan in de centrale hof van de Grote Moskee, de ‘Masjidul Haram’, in het hart van Mekka (039′ oost 49′, 021′ noord 26′), het religieuze centrum van Saoedi-Arabië. De structuur is ongeveer dertien bij tien meter breed en achttien meter hoog. Het dak wordt gesteund door drie pilaren in de binnenkant van het gebouw waarvan de noordoostelijke muur een meer dan twee meter van de grond verwijderde deur bevat.
    In de oosthoek van de kubus is de heilige steen, een oude meteoriet bevestigd. Op de meeste foto’s kan men het werkelijke gebouw niet zien doordat de complete structuur bedekt wordt door de ‘kiswa’, een met zorg geborduurde zwarte draperie van Egyptische makelij en vakmanschap die elk jaar vernieuwd wordt.
    Een blik door de kleine deur openbaart het volgende: ‘De binnenruimte is leeg, afgezien van de drie pilaren waarop het dak steunt en de gouden en zilveren lampen die aan het plafond hangen. De binnenmuren zijn bedekt met inscripties. Het is de eenvoudigste der tempels, maar meteen toen ik hem zag werd ik overweldigd door zijn schoonheid’ (Hirashima, 42).
    Manly Palmer Hall voegt hieraan toe dat het aantal lampen deriten is (Hall, 191), waarschijnlijk een numeriek symbool van de dertien maanden van de mohammedaanse maankalender.
    Voor de gelovige moslim is de Ka’ba zijn of haar ‘omphalos’, kosmisch centrum en navel van de wereld van waaruit alles gevoed wordt met goddelijke essentie. Elke dag van het jaar zal de moslim op zijn of haar knieën gaan en de verplichte gebeden naar Mekka zenden, in de richting van de Ka’ba, de heilige steen.

    Like

  14. 6. De heilige Steen
    De beroemde heilige steen van de Ka’ba is een brok zwarte meteoorsteen. Deze ‘uit de hemel gevallen steen’ is reeds lang geleden gebroken en wordt nu bij elkaar gehouden door een zware band van puur zilver. Volgens de traditie was de meteoriet wit van kleur toen hij op aarde landde; dit stemt overeen met wetenschappelijke gegevens over andere meteorieten. Deze stenen bestaan vaak uit een steen-ijzermengsel met kleine brokstukjes van een nikkel-ijzerverbinding en het normale oxidatieproces kan de kleur van zulke stenen doen veranderen (Hawkins, 167).
    Een andere uitleg voor de zwarte kleur van de oorspronkelijk witte meteoriet wordt door de islamitische traditie gegeven. Volgens algemeen geloof absorbeert de steen de zonden van de ontelbare pelgrims die het heilig object hebben gekust en aangeraakt sinds de aankomst op onze planeet eeuwen geleden.

    Like

  15. 7. De Profeet
    Mohammed werd rond 570 n.C. Geboren als lid van de Quraysh-stam, een bevolkingsgroep die de Godin Q’re vereerde en die als eeuwenoude bewakers van haar heiligdom bekend stonden. Mohammed werd al jong wees en is door zijn oom opgevoed; hij werkte als een kameelherder. Dit duurde niet lang en hij werd in dienst genomen door de rijke weduwe Khadijah, die hem later tot een ervaren handelaar in specerijen en leider van grote karavaans hielp uitgroeien. Op zijn 26ste jaar trouwde Mohammed deze vijftien jaar oudere vrouw en ze kregen verscheidene zonen, die helaas allen als kinderen stierven.
    In 610 ontving Mohammed zijn goddelijke roeping en slechts een jaar later begon hij onderwerping aan de wil en wetten van zijn nieuw-ontdekte God, die hij ‘Allah’ noemde, te prediken.
    Op 15 juni van het jaar 622 werd hij daarom dan ook uit zijn eigen stam verstoten en vervolgd. Hij vluchtte naar Medina. Deze vlucht is bekend geworden als ‘Hegira’ of ‘Hijrah’ en is sindsdien het startpunt voor de islamitische kalender.
    Na een eerste, mislukte poging in 624 veroverde Mohammed de stad Mekka in 630 en verbande alle ‘valse idolen’ uit de tempel. Mohammed stierf in 632, waarschijnlijk als een laat gevolg van een poging – vier jaren eerder – om hem te vergiftigen.

    Like

  16. 8. De God El
    ‘Hoewel de naam vrij prominent was onder andere Semitische volkeren, blijkt de god ‘Il’ (‘El’) een verhoudingsgewijs kleine rol te spelen in Zuidarabische inscripties’ (Encyclopaedia Britannica).
    Deze ‘El’ is de ‘Elohim’ of ‘Heer’ van het Oude Testament en de Kabbala, een naam die in het Hebreeuws als ‘Alhim’ (1.30.5.10.50) wordt geschreven. Het is hoogst waarschijnlijk dit Semitische concept van een mannelijke godheid, omgevormd tot de islamitische ‘Allah’, door wie de Arabische grote godin ‘Al-Lat’ werd vervangen.

    9. Oorsprong
    Als wij de mythische en historische figuren die in de legenden van de zwarte steen voorkomen onder de loep nemen, zien wij hoe lang de verering van deze meteoriet al gaande was. Het verhaal dat de nog witte steen aan Adam werd gegeven toen hij met Eva uit het paradijs verbannen werd, geeft ons geen historisch houvast: het is pure mythe. Het hierin verwoorde tijdstip geeft slechts uitdrukking aan het feit dat de steen er al sinds mensenheugenis was, vanaf ‘het begin’.
    Vergelijkbaar hiermee is ook de legende volgens welke de Ka’ba oorspronkelijk gebouwd werd in de vorm van een piramide, door Seth’ (Huxley, 168), de Egyptische donkere geliefde van zowel Isis als Nephtys. Volgens dit verhaal werd het heiligdom vernietigd tijdens de grote vloed en later weer opgebouwd door Abraham, op bevel van ‘Allah’ zelf. In de islamitische wereld staat Abraham bekend als Ibrahim, de islamitische cultuurheld die in de Koran 35 keer genoemd wordt en qua importantie alleen door de profeet zelf wordt overtroffen.

    Like

  17. 10. In andere handen: de eerste overname
    Later in de tijd en verder weg van de oorsprong, toegedicht aan Seth of Adam, vinden wij enkele legenden die de bijbelse Abraham (ca. 1900 v.C.) met de steen in verbinding brengen. Omstreeks deze tijd spreken alle legenden al van een tempel, een indicatie dat de verering van de steen intussen vrij stevig gevestigd was. In één versie wordt Abraham door een goddelijke kracht in de vorm van een slang naar de plaats geleid waar Seths piramide had gestaan om daar het heiligdom opnieuw te laten herrijzen, deze keer als een kubus.
    Ten slotte is er een weinig bekende islamitische legende, geciteerd door Briffault. Deze legende constateert in vrij aardse termen dat Abraham de Ka’ba niet gebouwd, maar gewoon gekocht heeft van de voormalige eigenaressen – de priesteressen van de Arabische drievoudige godin.

    Like

  18. 11. De godin Al’Lat
    Een van de weinige openhartige en ondubbelzinnige getuigenissen van het feit dat vrouwen en godinnen in het pre-islamitische Arabië een heersende rol speelden is de volgende verklaring door Omar, een gelovig volgeling van de Profeet: ‘…toen wij naar “Helpers” kwamen (de Ansar-stam van Medina), ontdekten wij dat dit een volk was dat door zijn vrouwen werd gedomineerd, en onze eigen vrouwen zijn nu begonnen het gedrag van de Ansar-vrouwen te kopiëren’ (Allegro, 221).
    Als wij hetgeen over de pre-islamitische verering van de Godin bekend is kort samenvatten, dan vinden wij voornamelijk informatie over de Godin ‘Al’Lat’, een term of titel die vertaald moet worden als ‘godin’, vergelijkbaar met de gewoonte ‘Jehovah’ of ‘Allah’, ‘de Heer’ of ‘God’ te noemen.
    Deze ‘Al’Lat’ is van het type maangodinnen die in drie verschillende aspecten is onderverdeeld, vergelijkbaar met bijvoorbeeld de Griekse drie-eenheid ‘Kore/Demeter/Hecate’. Elk van deze aspecten correspondeert met een fase van de maan en ook een fase in het leven van de vrouw. De wassende maan is de maagd, de volle maan correspondeert met de moeder en de afnemende maan verwijst naar de oude, wijze vrouw die vaak ook als heks wordt bestempeld.
    De Arabische ‘Al’Lat’ staat dus bekend onder drie andere namen, waarvan elk door de ingewijden herkend wordt als slechts één specifieke manifestatie van haar totaliteit. Het eerste aspect is het jonge meisje ‘Q’re’ of ‘Qure’, de halve of wassende maan. Als tweede vinden wij de volle maan, het moederaspect, ‘Al’Uzza’ ‘de sterke’ en als laatste ‘Al’Menat’, de oude, maar wijze godin van het lot, van profetie en divinatie. De islamitische traditie beschouwt deze drie als ‘dochters van Allah’, maar M.J. Vermaseren merkt op dat ‘Al’Lat’, grammaticaal gezien, de vrouwelijke vorm is van ‘Allah’, en vice versa (Vermaseren, 22).

    Like

  19. 12. Al’Uzza, de vruchtbare moeder
    Van de drie genoemde godinnen blijkt dat voornamelijk ‘Al’Uzza’ bij de Ka’ba vereerd werd. Er waren daar zeven priesteressen om haar te dienen. Haar aanbidders, volledig naakt, omcirkelden de heilige steen zevenmaal, eenmaal voor elk van de zeven in de oudheid bekende planeten (Rice, 207). De heilige plaats, met daarbij dicht in de buurt de levengevende bron, ‘Zamzam’ (zie 24), trok pelgrims aan vanuit het gehele Arabisch Schiereiland en de aangrenzende buurlanden.
    De Arabisch filosoof en alchemist Al-Kindy (810-872) schreef volgens Burton en Briffault in de 9de eeuw in zijn geschrift ‘Apologie’ dat de maangodin ‘Al’Uzza’ door haar priesteressen vereerd werd in de Ka’ba (Burton Vol. II, 161; Briffault III, 79). Een andere bron spreekt van de waarschijnlijkheid dat ‘…Al’Uzza verwantschap heeft meet de naam van de voordynastieke Egyptische Cobra-Godin, ‘Ua Zit’, die op haar beurt nauw geassocieerd is met het beeld van Isis’ (Stone, 124).
    Hier, met de zwarte steen als symbool van haar ‘yoni’, in een oase van levengevende wateren, huisde de godin in haar aspect van Aardmoeder, die het leven schept en de helpster van vrouwen bij het baren is. Mensen kwamen hier om te bidden, om de godin vruchtbaarheid af te smeken en om het leven en de levenskracht te vieren en te vereren.
    Tegen deze achtergrond kunnen wij begrijpen waarom Abraham, sinds vele jaren kinderloos met zijn vrouw Sara, hierheen kwam om zich met de Egyptische Hagar te verenigen, en waarom Mohammed, toen hij niets meer moest hebben van vrouwen die zijn leven bepaalden, juist deze plek moest veroveren om ‘Allah’, zichzelf en zijn mannelijke volgelingen tot heersers te maken.

    Like

  20. 13. Genitaliënverering in de oudheid
    Het is een tamelijk onbekend feit, en misschien voor sommigen ook een vreemd idee dat bepaalde religies de genitaliën van hun goden en godinnen als heilige symbolen hebben beschouwd en deze ook aanbidden. Niettemin is de menselijke geschiedenis vol van religieuze en spirituele systemen die fallus- of vulvaverering kennen, vaak zelfs beide vormen gelijktijdig. Of wij nu naar de stammenreligies van Afrika kijken, naar de verering van ‘Shiva’ en ‘Shakti’ in het hindoeïsme, de vruchtbaarheids- en ontmaagdingsrituelen van de Griekse god ‘Priapus’ of de cultus van de heilige vliegenzwam in Soemerië en onder vroege christenen – wereldwijd werden en worden symbolen van mannelijke en vrouwelijke geslachtsdelen gebruikt als heilige objecten, altaren en iconen, en weergegeven in beeldhouwwerken en schilderijen. Een ‘Heilige Vulva’ in het oude Arabië, waar vruchtbaarheid meer dan elders een vertwijfelde noodzaak is voor de overleving, is niet zo vreemd. In vele culturen werd een bezoek aan dergelijke plaatsen van fallus- en/of vulvaverering vaak gezien als een laatste toevlucht om ook de menselijke vruchtbaarheid te stimuleren; zeker in het geval van een paar als Abraham en Sara, dat jaren kinderloos was gebleven.

    Like

  21. 14. De priesters
    Tot op heden staan de priesters en ‘dienaren’ van de heilige tempel in Mekka bekend als ‘Beni Shaybah’: de ‘Zonen van de Oude Vrouwe’ (Harding, 41), een te meer een indicatie dat het heiligdom, vóór de rebellie van de profeet, in handen van vrouwen is geweest. In ‘Shaybah’ of ‘Sheba’ herkennen wij natuurlijk moeiteloos de beroemde ‘koningin van Saba’ uit Solomons tijd. (De laatste veronderstelling inzake deze connectie blijkt volgens, weliswaar nog niet breed gedragen, huidige inzichten een foutieve invalshoek – noot van opsteller.)

    15. Lilith
    ‘Er bestaat geen twijfel’, zo schrijft Ean Begg, dat ‘de koningin van Sheba in de Kabbala, de Zohar en in Arabische legenden’ identiek is met de godin Lilith uit Mesopotamië, zij die ‘ook geassocieerd wordt met de bijvrouw van Abraham, Hagar “de Egyptische”, wier zoon Ismaël, ontvangen op de zwarte steen van de Ka’ba, de voorvader werd van de Arabische volkeren’ (Gegg, 38).

    Like

  22. 16. De maagdelijke godin Qure
    Barbara Walker laat ons eten dat een van de aspecten van de Arabische, pre-islamitische drievoudige maangodin ‘Q’re’ werd genoemd, een klassiek woord dat ook de wortel is van de godin ‘Kore’ en van de Indiase ‘Kauri’ (Walker 1983, 514), de godin die geassocieerd is met de kaurischelp en dus met genitaliënverering. En wat te denken wanneer wij ontdekken dat de Arabische ‘Quraysh’, een stam die ook bekend is als de ‘Korashites’, juist de stam is die sinds onheuglijke tijden de traditionele bewaker was van het oude heiligdom’de stam waartoe ook Mohammed behoorde tot op het moment dat hij zijn ‘heilige oorlog’ tegen de mensen van zijn eigen volk begon en door hen werd verstoten.
    Misschien is ook de ‘heilige koran’, (Arabisch: ‘qur’an) het ‘Woord van Qure’, oorspronkelijk – althans voor een deel – geschreven door de priesteressen van dit volk, en onderging het pas later de nodige wijzigingen die de tekst tot het boek van wet en orde maakten dat de Profeet heeft ‘ontvangen’. Barbara Walker suggereert dit in de volgende woorden: ‘Aanbidders van Kore of Q’re waren de originele auteurs van de oudste delen van de koran. Zelfs moslims geven toe dat dit werk al eeuwen vóór de tijd van Mohammed bestond. De legende zegt dat het gekopieerd werd van een goddelijk prototype dat aan het begin van de eeuwigheid aan de hemel verscheen… de Moeder van het Boek’ (Walker 1985, 55).

    Like

  23. 17. De kabbala
    Volgens kabbalistische leer zijn de twee glyfen van de termen ‘Q’re’ en ‘Quraysh’ het ‘qoph’ (100) en ‘rays’ (200). Het Hebreeuwse ‘Q’ is geassocieerd met de maan en is een symbool van de vulva, waartegenover de ‘R’ het idee in zich draagt van ‘de schepping in haar geheel’. In de Tarot zijn die twee ‘letters’ verbonden met de kaarten ‘maan’ en ‘zon’, een vrouwelijk/mannelijke beeldspraak die erg passend is voor een op vruchtbaarheid georiënteerde maatschappij als die waarin Mohammed werd geboren.

    18. Astronomie
    Vergelijkbaar met de inmiddels bekende gegevens over krachtplekken en heilige monumenten als Stonehenge en de piramiden, werd ook de situering van de Ka’ba door de betrokken priesteressen/wetenschappers op basis van astronomische gegevens bepaald. Prof. Gerald S. Hawkins, de man achter de ontdekking van Stonehenge als observatorium, heeft berekend dat de Ka’ba met verrassende precisie op twee hemelverschijnselen is gericht. Gebaseerd op aanwijzingen in een manuscript van Muhammed Ibn Abi Bakr Al Farisi (13de eeuw), ontdekten de professoren Hawkins en King dat het grondplan speciaal gericht is op de ondergaande sikkel van de wassende maan (Hawkins, 165-171), een oeroud symbool van vele maagdgodinnen dat nog steeds in de vlaggen van een aantal islamitische naties voorkomt. In sommige vlaggen, die van Algerije, Mauretanië, Tunesië en Turkije, is deze maansikkel vergezeld van een ster, waarschijnlijk ‘Canopus’, uit het sterrenbeeld de ‘Kiel’. De positie waar deze op één na helderste ster aan het firmament opkomt, was het tweede meetpunt voor de oude architecten.

    Like

  24. 19. Canopus: ster & stad
    Een Egyptische stad in de Nijldelta droeg de naam van deze ster en was, volgens de historicus Strabo (63 v.C. – 21 n. C.), berucht wegens haar uitbundige feesten en wilde seksuele activiteiten. De naam werd vaak door Griekse schrijvers gebruikt in de rij van volkeren en plaatsen waar rituele promiscuïteit, heilige prostitutie en genitaliënverering voorkwamen; ‘toevallig’ ook de ‘klassieke zonden’ waarvoor de bijbelse steden Sodom en Gomorra, op commando van ‘Elohim’, met de grond gelijkgemaakt werden. Dat een dergelijke stad de naam draagt van de ster waarop de Ka’ba is gericht, is zeker geen toeval.
    Canopus of ‘Alpha Carinae’ is de voornaamste ster van de ‘Carina-nevel’. Zij is veel minder bekend dan haar beroemde rivaal Sirius, maar Canopus is een van de belangrijkste sterren aan de hemel. Volgens Rodney Collin, waarschijnlijk de briljantste student van Gurdjieff, staat óf Canopus óf Sirus in het zwaartekrachtcentrum van een vrij onbekend stellair subsysteem (Charlier’s Local System) waartoe ook ons zonnestelsel behoort (Collin, 14,27).
    Canopus werd dan ook door Doris Lessing in haar ‘Shikasta-romans’ gekozen om de meer beschaafde kosmische invloeden op aarde en mensheid te representeren.
    Al met al kunnen wij Canopus waarschijnlijk als ‘vrouwelijk’ zien in vergelijking met de ‘mannelijke’ Sirius, die onder occultisten en magiërs bekendstaat als een belangrijke bron van krachtige energieën.
    Momenteel, in de jaren ’80 en ’90, staat de ster op circa 25 á 26 graden in het sterrenbeeld Kreeft. Canopus staat in onze ogen dan wel op de tweede plaats qua helderheid, en Sirius op de eerste plaats, in werkelijkheid is zij veel groter en krachtiger; haar licht moet echter van veel verder komen om ons oog te bereiken. Hier volgt een vergelijking van enkele karakteristieke astronomische gegevens:

    Sirius; officiële naam: a Canis Majoris
    temperatuur (Kelvin): 10400
    helderheid (x zon) 30
    afstand in lichtjaren: 8,7
    straal (x zon); 1,9

    Canopus; officiële naam: a Carinae
    temperatuur (Kelvin): 7500
    helderheid (x zon): 5700
    afstand in lichtjaren: 100
    straal (x zon): 35

    Like

  25. 20. Heilige prostitutie
    De gewoonte van tempelprostitutie was bekend in de meeste religies die het leven, de vruchtbaarheid, de vreugde en de godin vereerden, in welke gedaante dan ook. Rituele of heilige prostitutie werd beoefend in culturen in Oost en West en aanwijzingen hiervoor zijn te vinden in Griekenland en Egypte, India en Nepal, Soemerië en Babylonië.
    Robert Briffault heeft interessante informatie gevonden die een verbinding legt tussen pre-islamitische gewoonten en de islamitische ‘hadj’ of bedevaart, Egypte kende nog vrij recentelijk (tot rond 1927) een klasse van heilige prostituees onder de naam ‘ghowazy’ (enkelvoud: ‘ghazye’) die gerespecteerde leden van de maatschappij waren.
    ‘Zij hebben hun eigen vrouwelijke ‘sjeik’; velen worden rijk en nemen ook deel aan de pelgrimsreis naar Mekka, waarna zij ook de titel van ‘hadji’ mogen dragen.’
    Misschien zijn dit wel de vrouwen die zichzelf ter beschikking stelden van de heilige pelgrims bij het heiligdom van Al’Uzza in Mekka. Briffault vertelt ook, in 1927, dat Perzische shi’iten soms ‘…tijdelijk relaties vormen voor de duur van die heilige bedevaart’. Kinderen die uit een dergelijke vereniging geboren worden, gelden als ‘goddelijke kinderen of heiligen’ (Briffault III, 217,221), een gewoonte die ook bij diverse andere volkeren over de hele wereld voorkwam.

    Like

  26. 21. Valse idolen: de uiteindelijke overname
    Toen Mohammed en zijn mannen het heiligdom in bezit hadden genomen, op 1 november 630, ging hij over tot de zuivering van de stad, de ‘verbanning van alle valse idolen’ en maakte hij een einde aan alle ‘afgoderij’, dat wil zeggen ‘praktijken die niet door Allah waren gesanctioneerd’.
    Volgens Edward Rice vernietigde de Profeet ‘de 365 houten en stenen idolen’ die bij de Ka’ba stonden. Elk figuur was een heilig object en een gift van één van de clans. Een jaar of twee later kwam zijn proclamatie ‘dat het niet-moslims niet geoorloofd is om de bedevaart naar de Ka’ba te maken en hij gaf hun vier maanden de tijd om zich te bekeren…’ (Rice, 209).

    Like

  27. 22. Hadj – de heilige bedevaart
    ‘Dus sprak de Almachtige God bij monde van zijn Vriend Abraham, vrede zij met Hem: “…en roep de mensheid op tot bedevaart, dat zij tot U zullen komen, lopend of gezeten op zelfs hun magerste kameel” (Koran, de Bedevaart: Surah 22, vers 27).’
    Het is de wens en de plicht van elke moslim deel te nemen aan de ‘hadj’, ten minste eens in zijn of haar leven. Wie eenmaal is aangekomen bij de Ka’ba bidt, huilt en geeft zich over aan God. De pelgrim neemt deel aan ‘tawaf’ en ‘sa’i’ (zie 23 en 24), drinkt van het heilige water van ‘zamzam’ en sommigen lukt het zelfs om later met een stukje van de kostbare en fraaie ‘kiswa’ naar huis terug te keren.
    Iedereen probeert de heilige meteoriet te kussen of tenminste aan te raken en zo contact te maken met de goddelijke energie, maar in de grote menigte bereikt niet elke pelgrim dit felbegeerde doel. John Ferguson schrijft: ‘de zwarte steen kussen is Gods rechterhand kussen’ (Ferguson, 83) en daarmee geeft hij goed de geest van het gebeuren weer. Dit soort massarituelen heeft niet alleen de functie energie te schenken aan de verzamelde gelovigen, maar zij helpen ook om het heilige object met kracht op te laden. De beroemde mystieke dichter Ibn’ Arabi (1165-1240) gaf dit treffend weer in zijn versregel:
    ‘Aanschouw het heilige gebouw voor het te laat is, en gij zult zien hoe het tot leven komt door diegenen die eromheen cirkelen en rond om zijn stenen lopen.’
    Vandaag de dag is de ‘hadj’ tot een grootschalige logistieke onderneming uitgegroeid (1 627 589 pelgrims in 1977). Het is een belangrijk onderdeel van de jaarlijkse begroting van Saoedi Arabië. Het vliegveld moest een uitbreiding ondergaan die 200 miljoen dollar kostte. De Grote Moskee is vergroot voor nog eens 155 miljoen en het dagelijkse ritueel zelf kost jaarlijks circa 45 miljoen. De rijkste beschermheren van de tempel tasten diep in hun buidel zodat elk van de gelovigen de hand van Allah kan zien, voelen, aanraken of kussen.

    Like

  28. 23. Tawaf al-qudum
    Elke pelgrim, man of vrouw, die de Grote Moskee van Mekka komt bezoeken, is verplicht deel te nemen aan het ‘tawaf’-ritueel. Dit bestaat uit zeven rondgangen om het heiligdom, beginnend bij de ‘Hoek van de zwarte steen’, tegen de klok in, om het heiligdom heen. Op blote voeten over het gloeiend hete marmer doet de pelgrim de eerste drie ronden in een langzame looppas, waarna de laatste vier ronden in een afgemeten stap worden voltooid. Zonder dat zij zich dit realiseren, volgen zij daarmee de schreden die de zeven priesteressen van de godin ‘Al’Uzza’ oorspronkelijk gingen. Prof. Hawkins tekent aan dat dit waarschijnlijk ‘…drie ronden voor de snel lopende Maan, Mercurius en Venus’ zijn, ‘en vier voor de Zon en de buitenste planeten Mars, Jupiter en Saturnus’ (Hawkins, 167). Elke ronde eindigt met een hartstochtelijk gebed aan ‘Allah’, uitgesproken bij de hoek van de zwarte steen.

    Like

  29. 24. Zamzam
    Een ander belangrijk historisch gegeven meet betrekking tot Abraham en de heilige Ka’ba kan het beste verteld worden door een verhaal uit de islamitische traditie en de legenden van Genesis in hun samenhang weer te geven. Hierin wordt ons verteld dat de gestrenge voorvader Abraham, ondanks zijn huwelijk met Sara, een seksuele relatie begon met zijn slavin en geliefde Hagar. Hun vereniging vond plaats op de heilige grond bij Mekka en zij ontving hieruit zijn eerstgeboren zoon, Ismaël.
    De geboorte verliep echter niet zonder problemen. In de woestijn bij de Ka’ba was weinig of geen water te vinden zodat moeder en kind kort na de bevalling dorst moesten lijden. Vertwijfeld rende Hagar heen, op zoek naar een paar reddende druppels vocht, maar er was niets te vinden en het leven van haar kind raakte in groot gevaar.
    In zijn grote meedogendheid, en omdat Ismaël voorbestemd was om de voorvader van alle Arabische volkeren te worden, liet Allah of Elohim – afhankelijk van het boek dat men leest – een wonder gebeuren: er verscheen een bron om hen van de wisse dood te redden.
    Tot op de dag van vandaag maakt deze heilige bron, ‘Zamzam’, deel uit van de Grote Moskee en laaft met haar water de miljoenen pelgrims die nu uit moderne kranen kunnen drinken. De wonderlijke oorsprong van de bron wordt nog steeds door de pelgrims herinnerd en geprezen. Een onderdeel van het voorgeschreven ritueel van de ‘hadj’ is de ‘sa’i’, zeven keer de ongeveer drie kilometer lange weg heen en weer lopen tussen Al-Safa en Al-Marwah, een herbeleving van Hagars vertwijfelde zoektocht naar water.
    Volgens Patricia Monaghan was Hagar oorspronkelijk ‘een godin van woestijn en bergen; de naam van haar zoon kan worden vertaald als ‘lieveling van de Godin’ en de Ismaëliten waren godinnenvereerders’ (Monaghan, 126).

    Like

  30. 25. De ‘Hand van Allah’
    Het is niet verrassend dat de patriarchaal georiënteerde en politiek gemotiveerde religie die de vroege islam was, de heilige steen zou verklaren tot symbool van ‘de rechterhand van God’, hun enige en exclusieve mannelijke godheid die, in vele aspecten, op de ‘El’ en ‘Elohim’ van het Oude Testament lijkt. Ook vandaag de dag heeft in vele talen ‘rechts’ de betekenis van ‘juist’, ‘keurig’, ‘goed en machtig’, en dat niet alleen in oosterse landen.

    26. De steen en de zilversmid
    Wie ook de kunstena(a)r(es) geweest moge zijn die het zilveren omhulsel van de steen vervaardigde, hij of zij heeft er duidelijk voor gekozen het werkstuk niet de vorm van een mannelijke hand te geven, maar die van ‘vesica pisces’, een bekend symbool voor de vulva.

    27. Hihad: De Heilige Oorlog
    Na de verovering van Mekka in 630 en Mohammeds dood in 632 spreidde de islam zijn vleugels uit, scherpte zijn wapens en deed een poging om de wereld te onderwerpen. Eerst werden door Mohammeds opvolger, Abu Bakr, de overblijvende ‘ongehoorzame’ Arabische stammen vernietigd en/of onderworpen. Daarna verspilde Abu Bakr weinig tijd en begon militaire campagnes om de buurlanden, waaronder Egypte, Perzië en Syrië, bij de islam in te lijven en daarmee onder de wet van de ‘Ene God’ te brengen. In de daaropvolgende twee eeuwen verspreidde de islam zich over Afrika (710), naar Europa (711) en oostwaarts naar India (750).
    Thans is het islamitische geloof de op één na grootste religie op aarde: éénzevende deel van de wereldbevolking belijdt het ‘Ene Ware Geloof’.

    Like

  31. 28. Monotheïsme
    In de bijbel, evenals in alle historische werken van betekenis over het Midden-Oosten, vinden wij aanwijzingen van de vele regionale en polytheïstische religieuze systemen waarin de een of andere ‘grote godin’ centraal staat, of het nu ‘Ashtaroth’ of ‘Ishtar’ is, ‘Astarte’ of ‘Cybele’, ‘Inanna’ of ‘Al’Lat’. De legenden over Arabische en Hebreeuwse heldinnen en helden die met de Ka’ba te maken hebben – Mohammed, Abraham, Hagar, Ismaël – tonen vrij duidelijk dat zij in een wereld opgroeiden en leefden waar het nieuwe monotheïsme van de ‘Grote Vader’, ‘Jehova’, ‘Elohim’ of ‘Allah’, zich nog moest bewijzen, nog een vaste plaats moest veroveren. Dit ging gepaard met onderdrukking en/of vernietiging van volkeren die hun polytheïstische religies van vreugde en leven niet wilden inruilen voor een nieuwe cultus van schuld, angst en een eenzame, jaloerse God.

    Like

  32. De prijs van het patriarchaat
    De totale vernietiging van Sodom en Gomorra, de inlijving van de Ka’ba en het verbannen van de ‘idolen’, de islamitische invasie in India met de vernietiging van tempels en beelden van de godin, al deze gebeurtenissen waren belangrijke strategische stappen op weg naar de wereld zoals wij die nu kennen. Het waren onderdelen van de als religie vermomde, politiek gemotiveerde strijdcultuur, gericht op dominantie van het mannelijk principe, een principe dat nog steeds in het dagelijks leven van onze wereld tot uiting komt.
    Het nieuws van het afgelopen jaar stond bol van de opschudding voor Chinese studenten, de executie van Amerikaanse gijzelaars of de moord op Colombiaanse politici, rechters en journalisten. Telkens opnieuw zien wij videoclips van onrecht en dood.
    Daardoor valt het ons wellicht minder op, dat het in het moderne, postrevolutionaire Iran vrij normaal is, dat vrouwen week in week uit worden gestenigd, een brutale en zeer langzame dood, als straf voor het niet volgen van de wetten van echtgenoot en vader, de wetten van de Profeet, de wetten van Allah. Op 1 augustus 1989 lezen we een klein berichtje in NRC Handelsblad: ‘Zes Iraanse vrouwen zijn gisteren door steniging om het leven gekomen, nadat een tribunaal in de heilige stad Qom hen schuldig had bevonden aan overspel en corruptie. Dit heeft het Iraanse dagblad ‘Kayhan’ gemeld. De straf werd voltrokken op een bidplaats in de westelijke stad Bakhtaran (AFP).’
    ‘Extreem fundamentalisme’, zal de onschuldige krantenlezer misschien hooguit gedacht hebben voor hij verder las. Maar leeft degen die dit denkt in een kleine oase, of heeft hij zich alleen maar psychisch afgesloten voor het feit, dat we nog steeds leven in – hopelijk de nadagen van – een mannelijk georiënteerd geloofssysteem? Deze zijn niet alleen anti-vrouwelijk, maar ook in het algemeen anti-mens, zij onderdrukken niet alleen vrouwen maar het leven zelf in zijn meest natuurlijke functies. Individuele vrijheid van denken wordt in de denkstijl van deze systemen niet graag gezien. Geboorte, seksualiteit en dood worden omgeven met taboes. Angst regeert en lijden viert hoogtij.
    Is dit type van ‘mannelijkheid’ en ‘rechtlijnigheid’ niet toch verantwoordelijk voor het merendeel van het gruwelijke nieuws dat wél onze aandacht weet te trekken?

    Door Rufus C. Camphausen – gepubliceerd in 1989

    Like

  33. Nu lekker slapen Greengo

    Like

  34. Yep Merel, bedjestijd indeed. 😉

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s