Nieuw

Feminisme, Zweedse stijl

Foto: De huidige, trotse feministische regering van Zweden, door wie "gendergelijkheidsperspectief in brede zin in de beleidsvorming wordt gebracht" en "op gender gerichte budgettering een belangrijk onderdeel is." (Bron: Regering van Zweden)

Een Zweedse rechtbank heeft tegen het ouderlijk gezag van Alicia veroordeeld, een Zweedse staatsburger, en heeft haar kinderen (ook Zweedse staatsburgers) aan een buitenlander gegeven, waarvan bekend is dat hij hun moeder heeft verkracht, in de context van een islamitisch sharia-huwelijk, toen zij zelf nog een kind was.

Door: Bruce Bawer – Vertaling: ‘Rommel’

  • Soms, als iemand op deze islamitische regels wijst, reageren mensen met: “Maar de Bijbel zegt zo-en-dit-en-dat.” Het gaat er niet om dat deze dingen in islamitische geschriften staan, maar dat moslims er nog steeds naar leven.
  • Zweedse functionarissen hebben geen ‘fouten’ gemaakt in het geval van Alicia. Elke actie van hun kant is geworteld in een filosofie die ze grondig begrijpen en waarin ze diep geloven. Ze zijn, zoals ze graag proclameren, trotse feministen, wiens vurige geloof in zusterschap eindigt waar het brute islamitische patriarchaat, de onderdrukking van het vrouwelijke geslacht, en de primitieve ‘eercultuur’ beginnen. Dat is feminisme, Zweedse stijl.
  • In de praktijk is deze dwang om de verschillende prioriteiten van andere culturen te respecteren, het meest urgent wanneer de cultuur in kwestie er een is waarin vrouwelijke ongelijkheid het meest grondig is verankerd en gehandhaafd.

“Zweden heeft de eerste feministische regering ter wereld”, pocht de Zweedse regering op haar officiële website. Wat betekent dat precies?

“Dit betekent dat gendergelijkheid centraal staat in de prioriteiten van de regering … een gendergelijkheidsperspectief wordt op een breed front in de beleidsvorming gebracht … Het belangrijkste instrument van de overheid voor het implementeren van feministisch beleid is gender mainstreaming, waarvan gendergevoelige budgettering een belangrijk onderdeel is.”

Dit stukje bureaucratische retoriek wordt vergezeld met een foto van de huidige regering van Zweden met twaalf vrouwen en elf mannen.

Natuurlijk zijn er verschillende soorten feminisme. Het voorkeurstype van Zweden gaat niet over universele zusterschap en de verspreiding van seksuele gelijkheid over de hele wereld. Nee, het is een “intersectioneel” feminisme. Wat is een “intersectioneel” feminisme? Het is een soort feminisme dat, in overeenstemming met het relatief nieuwe academische concept van ‘intersectionaliteit’, een hiërarchie accepteert waarbij andere ‘slachtoffergroepen’ – zoals ‘mensen van kleur’ ​​en moslims – hoger op de grievenladder staan dan vrouwen, en waarbij vrouwen die tot die andere groepen behoren een nog hogere status als slachtoffer hebben dan blanke vrouwelijke christenen of joden.

Dit betekent dat ‘intersectionele’ feministen cultureel-gevoelig en cultureel-relatief moeten zijn, culturele waarden moeten herkennen en bevoordelen die anders zijn dan seksuele gelijkheid. Het moeten feministen zijn die begrijpen dat, hoewel geen uitdrukking van minachting voor de vermeende tirannie van westerse mannen te luid, overdreven of vulgair is, ze, in hun ontmoetingen met minder feministische culturen, hun toewijding aan vrouwelijke gelijkheid uit respect moeten temperen voor de verschillende prioriteiten van die culturen. In de praktijk is deze dwang om de verschillende prioriteiten van andere culturen te respecteren het meest urgent, en het respect zelfs het meest schrijnend, wanneer de cultuur in kwestie er een is waarin vrouwelijke ongelijkheid het meest grondig is verankerd en gehandhaafd.

Dit soort feminisme is uiteraard niet alleen beperkt tot Zweden. Vorig jaar, op de dag na de inauguratie van Donald Trump, was het te zien in de Verenigde Staten tijdens de Women’s March, waar de nieuwe president universeel werd aangeklaagd als personificatie van het patriarchaat, terwijl Linda Sarsour, een vrouw in hijab en voorstandster van de islamitische wetgeving (sharia), in één nacht een feministische heldin werd.

Wat staat Sarsour voor? Volgens de sharia-wetgeving wordt van een vrouw verwacht dat ze onderdanig en gehoorzaam is. Haar getuigenis voor de rechtbank is de helft waard van die van een man, omdat ze ‘gebrekkig is in intelligentie’. Een dochter zou een erfenis moeten krijgen die slechts de helft is van die van een zoon. Een man is niet alleen toegestaan ​​- maar wordt ook aangemoedigd – om zijn vrouw te slaan als ze onvoldoende gehoorzaam is. Een man kan “ongelovige” vrouwen nemen, maar een vrouw mag niet trouwen buiten het geloof. Een man kan maximaal vier vrouwen hebben, maar een vrouw kan slechts één echtgenoot hebben. Een man kan eenvoudig van zijn vrouw scheiden door een paar woorden te zeggen; een vrouw, als zij een scheiding wil, moet zich onderwerpen aan een uitgesponnen proces waarvan aan het einde een groep mannen over de kwestie zal beslissen. Een man heeft recht op seks met zijn vrouw tegen haar zin en, onder bepaalde omstandigheden, ook op andere vrouwen. En dat is nog maar het begin.

Soms, als iemand op deze islamitische regels wijst, reageren mensen met: “Maar de Bijbel zegt zo-en-dit-en-dat.” Het gaat er niet om dat deze dingen in islamitische geschriften staan, maar dat moslims er nog steeds naar leven. Bovendien, tijdens de Women’s March van vorig jaar, werd Sarsour, een vrouw die voorstander is van deze diep onbillijke, diep anti-feministische gedragscodes, toegejuicht. Dat is ‘intersectioneel’ feminisme, dat tot het punt van zelfvernietiging is verheven.

Toch zijn in geen enkel land de voorschriften van ‘intersectioneel’ feminisme eenduidiger onderschreven door het politieke en culturele establishment en meer gretig geïnternaliseerd door de bevolking, dan in Zweden. Voorbeeld: een van de gevolgen van ‘intersectioneel’ feminisme is een ernstige terughoudendheid om moslimmannen te straffen omdat ze handelen in overeenstemming met de morele voorschriften van hun eigen cultuur; en juist vanwege deze terughoudendheid is Zweden, met zijn ‘feministische regering’, volgens sommige waarnemers de ‘verkrachtingshoofdstad van het Westen’ geworden. Bovendien was het “intersectionaliteit” die vorig jaar leidde dat elk vrouwelijk lid van een Zweedse regeringsdelegatie naar Iran hoofdbedekking droeg, en zich gedroeg als de nederigste harem op aarde. “Met dit gebaar van onderwerping,” merkte een Zwitserse nieuwswebsite op, “hebben ze niet alleen een scherts gemaakt van elk concept van ‘feminisme’, maar hebben ze ook hun Iraanse zusters in de rug gestoken”.

Nog een ander voorbeeld van “intersectioneel” feminisme is de 45-jarige Zweedse vrouw die in een woonhuis werkte voor “onbegeleide vluchtelingenkinderen.” In november 2016 nam ze vermoedelijk uit de goedheid van haar hart Abdul Dostmohammadi, een Afghaanse voormalige inwoner van het woonhuis, mee naar huis, nadat hij 18 was geworden en daar niet meer kon wonen. Binnen een maand waren ze geliefden; enkele maanden later, zoals onlangs gemeld, heeft Dostmohammadi haar 12-jarige dochter seksueel misbruikt. Toen het meisje haar moeder vertelde, deed haar moeder niets en legde later aan de autoriteiten uit dat ze vreesde dat Dostmohammmadi zou worden gedeporteerd.

Moeder weigerde asielzoeker aan te geven die haar 12-jarige dochter had aangerand

Toen het meisje haar vader vertelde, die elders woont, informeerde hij de politie. De moeder hoeft zich geen zorgen te maken over deportatie: Dostmohammadi kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden, kreeg een kleine boete en de opdracht om een gemeenschapsdienst te verlenen. Dat is de kracht van ‘intersectioneel’ feminisme in het Zweedse systeem: het stelt een Zweedse moeder – en een Zweedse rechtbank – in staat minder aandacht te schenken aan het welzijn van haar seksueel misbruikte kind dan aan het welzijn van de moslimman die haar misbruikte.

Ik zal afsluiten met een ander voorbeeld van geïnstitutionaliseerd ‘intersectioneel’ feminisme in actie: Alicia’s Iraakse ouders namen haar mee naar Zweden toen ze vier jaar was. Toen ze 13 was, namen ze haar mee terug naar hun geboorteland om haar te trouwen met haar 23-jarige neef. Alicia, een Zweedse staatsburger die alleen terugkeert naar Zweden, heeft twee jongens gekregen, die bij de geboorte automatisch Zweedse burgers werden. Nadat ze een tijdje voor hen had gezorgd, werden haar kinderen weggehaald, tegen haar zin, om door haar man in Irak te worden opgevoed. Vorig jaar diende hij een verzoekschrift in bij de gemeenteraad van Stockholm voor alleen voogdij. Op 9 januari 2018 oordeelde het stadsbestuur van Stockholm in zijn voordeel, op grond van het feit dat de tweeling langer bij hem had geleefd dan bij Alicia, die nu 24 is.

13-jarig meisje werd naar Irak gebracht, uitgehuwelijkt, verkracht en werd zwanger – Zweedse rechtbank: de verkrachter moet de voogdij over de kinderen krijgen

Een Zweedse rechtbank oordeelde tegen de ouderlijke rechten van een Zweedse staatsburger en overhandigde haar kinderen, ook Zweedse burgers, aan een buitenlander waarvan bekend is dat hij hun moeder heeft verkracht, in de context van een sharia-huwelijk, toen zij zelf nog een kind was. Juno Blom, een expert in ‘eergerelateerd’ geweld, is een Zweedse vrouw die blijkbaar niet de memo heeft ontvangen over ‘intersectioneel’ feminisme. Zij noemde het vonnis een “schande” en Blom beschuldigde hen ervan dat Zweden Alicia voor haar leven lang heeft gefaald:

“Een klein meisje werd uit Zweden gehaald, uitgehuwelijkt, verkracht en van haar kinderen beroofd zonder actie door de autoriteiten. En nu hebben ze de laatste spijker in haar kist geslagen door haar de voogdij te weigeren. Ik heb nog nooit een zaak gezien waarin er zoveel fouten zijn gemaakt.”

Blom lijkt het niet te begrijpen. Zweedse functionarissen hebben geen ‘fouten’ gemaakt in het geval van Alicia. Elke actie van hun kant is geworteld in een filosofie die ze grondig begrijpen en waarin ze diep geloven. Ze zijn, zoals ze graag verkondigen, trotse feministen, door en door. En zo gebeurt het dat, uit eerbied voor de edicten van ‘intersectionaliteit’, hun vurig geloof in zusterschap eindigt waar het brute islamitische patriarchaat, de onderdrukking van het vrouwelijke geslacht, en de primitieve ‘eercultuur’ begint. Dat is feminisme, Zweedse stijl.

Bron:

https://www.gatestoneinstitute.org/11861/sweden-feminism

Doe mee met 7.843 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (3715 Articles)
Ook ik was ooit een man gevangen in een vrouwenlichaam... en toen werd ik geboren.

4 Comments on Feminisme, Zweedse stijl

  1. Ik ga nog eens diep nadenken over het fenomeen”intersectsioneel feminisme”..
    Schrijf ik dat correct?
    de wereld is al genoeg in verwarring.
    Voordat ik met dit soort nieuw bedachte woorden kennis maakte bestond voor mij de wereld uit man/vrouw
    EN mensen die het betrof als “iets” anders, wat we nu benoemen als het gehele alfabet ofzo..

    Like

  2. antiislamnu // februari 10, 2018 om 01:26 //

    Jezus wat een ellende nog even en irak is gezelliger dan Zweden.

    Liked by 1 persoon

  3. ”intersectioneel feminisme” voor dummy’s.

    Helemaal onderaan, diep in de stront: de schuldige, boze blanke man. FOEI!
    Groene en rode blanke mannen staan een ietsepietsie hoger.
    Een flinke stap daarboven: de Verlichte blanke Vrouw.
    Deze Vrouw is dermate Verlicht dat ze de mohammedanen en de negers boven zichzelf plaatst, want die arme mensen zijn nog erger dan zijzelf onderdrukt door de boze blanke (pardon: witte) man.
    Neuken doet Zij wel heel graag met de arme, onderdrukte negermohammedanen.

    Daarentegen de echte neger-mohammedaanse vrouwen in bijvoorbeeld Iran, Saoedi-Arabië en Marokko, die streven naar de vrijheid om bijv. geen hoofddoek te dragen, om auto te mogen rijden of een film te mogen maken: die vrouwen mogen van onze Verlichte Feministes gerust in de stront zakken.

    Liked by 2 people

  4. Zeer storend dat ze ernstig misbruik maken van het “feminisme” en deze valselijk claimen.
    Feminisme gaat om gelijke rechten voor vrouwen, de rest is verzonnen.

    Liked by 2 people

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: