Nieuw

Ik heb nagedacht over slavernij en negertjes

1930 Turfsteker veenhut plaggenhut Drenthe.

Door: Duchesne

Ik heb nagedacht over slavernij en negertjes, en ik kwam tot de conclusie dat voor de negertjes de slavernij is afgelopen in 1854, maar voor de blanken pas rond 1940, en voor de vrouwen na 1957, maar dat komt alweer terug.

Uitleg: Slavernij werd afgeschaft en alle negers waren vrij, maar pas rond 1940 werd met invoering van de Duitse wetgeving een vast loonstelsel ingevoerd. Tot die tijd waren arbeiders in bijvoorbeeld veenkoloniën of mijnen eigendom van de Veen/Turf of Mijnbouw maatschappij. Ze woonden in de huizen van die maatschappij, kochten hun eten bij de winkel van de maatschappij, wat niet anders kon omdat ze werden betaald met geld van de maatschappij, en hun kinderen gingen naar school bij de maatschappij. Het loon van een werkman was lager dan de noodzakelijke levensonderhoudskosten, iedere arbeider kwam uiteindelijk in de schuld bij de maatschappij en kon niet meer weg. Wie vluchtte werd op basis van de schuld bij de maatschappij winkel gevangen gezet, een legale manier een voorbeeld te stellen en om anderen te onderdrukken. Pas in 1940 veranderde dat enigszins…

Vrouwen mochten tot 1957 enkel met schriftelijke toestemming van hun man werken. Met die basis van machtsverhoudingen kun je gerust spreken van slavernij…

Al dat gelul over een slavernijverleden is dan ook kolder, het is niet een ras dat in slavernij zit maar vooral armoede of afhankelijkheid die slaven maakt. Als afhankelijkheid het criterium is voor moderne slavernij dan is het grootste deel van gekleurd Nederland ook slaaf,, net als een deel van het gebleekte volk…

Nog geen 100 jaar geleden werden dijken aangelegd bij de grens van Brabant en Zeeland, kanalen gegraven, geïrrigeerd. Het is nauwelijks voor te stellen hoe die mensen leefden, maar stel je een tent voor langs een modderige dijk, alles nat en blubberig en in die tent woont en familie met 5 kinderen. Heel misschien een houtkachel in de winter, of met turf of kolen. Misschien…

Vader gaat vroeg aan het werk en schept en loopt met de kruiwagen, sjouwt hout en takken bossen en maakt vlechtwerk. Zodra de kinderen groot genoeg zijn sjouwen ze ook, ze krijgen een paar cent per dag, misschien, sommigen hebben TBC, als ze tien tot twaalf jaar halen is het al oud…Tussen al die tentjes staat de Jenevertent, waar na het werk word uitbetaald. Vader krijgt zijn drie stuivers, en als moeder en de kinderen mazzel hebben eten ze die avond brood, als vader een Jenever neemt, eten ze enkel korsten met mosterd. Het tweede Jenevertje betekend dat ze in de ochtend pas weer iets eten, misschien havermout als het meezit. Als Mina van drie gaat spelen en er word niet goed opgelet is ze een paar uur zoek, en daarna moet de dokter komen, dat kost misschien wel een gulden… De simpelste ziekte is een kans op sterven…

Nog geen 100 jaar geleden was dit het lot van velen, van Drente tot Zeeland, van Limburg tot de Wadden. Armoede, honger en onderdrukking.

We zijn nu 100 jaar verder, er is onderwijs, medische zorg, oudedagvoorzieningen en als vader zuipt en weg is hebben de kinderen nog te eten, hebben ze kleding en een bed. Het moet echt zwaar misgaan als dat er niet meer is. Dit systeem van zorg en het krijgen van een kans om jezelf te ontwikkelen is opgebouwd met veel moeite, er is voor gevochten, er is voor gebloed. Het is het werk van generaties voor ons, en die welvaart biedt ons de mogelijkheid oud te worden met minimale gebreken, altijd te eten te hebben en te kunnen genieten van dingen.
Voor die zekerheden moet worden gewerkt, gespaard en opgeofferd.

Door die dingen is er een sociaal vangnet, omdat niemand het wenst dat kinderen van de honger kapot gaan, ziek worden en de dokter niet kan worden betaald. De hele simpele basis van bestaan, zekerheid.

Die hele basis word overboord gegooid door de politici, en die basis is ook niet langer houdbaar met een enorme instroom van lieden die enkel kunnen nemen, De reden is dat in hun thuislanden geen sociaal stelsel is. Het begrip sociaal is er niet, wat men uitdeelt of geeft heeft een reden, liefdadigheid vanuit het geloof is een vorm van reclame voor dat geloof. Kom bij ons en krijg eten. De Jehova’s en soortgelijken deden het al direct na de oorlog… Het is zoals het bij de Griekse politiek functioneerde….bij de goede partij had je werk bij de overheid en vroegtijdig een vet pensioen, zat je bij de verkeerde partij had je niks.

Ons oude democratische stelsel is, voor wie dat nog niet heeft gezien, weg. De bordjes zitten wel op de deuren maar het kantoor is leeg. Rechten zijn niet langer rechten, beloning krijgen is door een chaos aan regelgeving soms meer een straf dan niets krijgen… Erven een risicowedstrijd en voor wie weinig heeft de nekslag en de weg naar een financiële ondergang. Logica zegt dat wie iets krijgt meer heeft, maar dat geldt voor wie boven modaal zit, in onze wereld met toeslagen en drempels is er geen voordeel voor de onderlaag. Je komt niet ongestraft weg met een voordeel van 5000 euro, die betaal je op een andere wijze weer terug, maar niet direct. Win als minima geen loterij met een relatief kleine prijs, want net als een transitie vergoeding hou je vrijwel niets over, door je maatschappelijke positie. Arm blijft altijd arm.

Idem met arbeidsongeschiktheid, een onhaalbaar stukje recht voor de minima waar men wel levenslang voor betaald maar nooit van kan “profiteren”. Wel verplicht moeten participeren, maar ondertussen het overbodig maken van betaald werk op die participatie functies, het verdringen van betaald werk en de verworven Cao-rechten… Mantelzorg is ook het ondergraven van werknemers….steeds meer rechten als werkende verliezen, steeds hogere belastingen betalen maar het loon zien zakken of de waarde van het geld zien verminderen… Terug naar 100 jaar geleden, ZZPer zonder rechten, werknemer zonder urenbeding op het contract… vogelvrij… of tussen hamer en aambeeld…

En zo is stilletjes heel langzaam alles waar voor gevochten is en ons geschonken weggevloeid, tussen de lippen van politici door het riool in.

Rechten in naam, plichten in de praktijk. Dat is het nieuwe Nederland, dat is onze nieuwe staatsvorm, de participatie slavenstaat.

Als iemand een partij wil oprichten voor minderheden, als iemand zijn of haar huidskleur wil gebruiken om macht te krijgen, weet dan waar dit land en dit volk 100 jaar gelden stond, en waar we weer naartoe op weg zijn. Hoe meer versnipperd de politiek word, hoe harder op de weg naar slavernij. En dan is er geen sociale dienst meer, of zorg, of huurtoeslag. Dan zal Achmed ook in de klei moeten staan met een schepje, Sylvania achter de Jenevertent voor twee stuivers moeten bukken, ondertussen haar neus dichtknijpend voor de smegmalucht van Arnold Grunsberg, dan is er geen Roti te koop maar wel rotte vis, als het verstand niet heel snel begint te begrijpen waar we vandaan komen, dan is de toekomst een herhaling van het verleden.

En dat is precies de weg die de grote politieke partijen willen, versnippering van de oppositie, hoe meer hoe beter. En al die kleine partijtjes met hun lijsttrekkende egotrippers faciliteren voor een aalmoes de ondergang van hun eigen stemvee. en dat van de buurman en vrouw.

Weet waar je vandaan komt, en kijk of je daar naar terug wilt. Enkel een kracht van eenheid kan het afglijden naar een wereld van 100 jaar terug stoppen. Of erger, naar een totalitaire staat, met sekten die alles met dood en steniging straffen. Of gewoon alle noodzakelijke zaken langzaam onbereikbaar maken.

Genocide via de creditcard.

Duchesne

Doe mee met 937 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (6041 Articles)
Altijd in oppositie.

9 Comments on Ik heb nagedacht over slavernij en negertjes

  1. Duchesne // januari 2, 2018 om 22:16 //

    Wat een kei goeie foto. Een van mijn oma’s is geboren in een plaggenhut zoals op de foto, in Drente. De armoede was enorm. Ze is gestorven als weduwe van de directeur van een groot historisch familliebedrijf. Armoede is in een deel van mijn famillie goed gekend geweest, ik heb die overheersende genen ook. Als hard werken de weg eruit was….. helaas spelen er in het leven meer factoren mee.

    Het besef wat er is opgebouwd en op het punt staat te verdwijnen is duidelijk aan velen voorbij gegaan. Als het weg is dan is het ook echt weg, niet meer terug te halen via internet en thuis te laten bezorgen via DHL. Ik denk dat als het besef bij mensen echt binnenkomt men anders kijkt naar Wilders en ongecontroleerde immigrqatie en Islam, maar ik denk dat het weg zal zijn. Ten slotte weet je pas wat je hebt als het weg is.

    Ik denk dat vele hier al langer wonende soort van moslims en andere allachtonen dit misschien beter beseffen dan wie hier geboren is. Vrijheid en welvaart is niet zomaar en het blijft alleen als factoren zoals stabiliteit en verantwoord landsbestuur meewerken. voor welvaart is geen boekhoudkundige truc te bedenken, je kunt enkel de cijfers uittrekken en omvormen, maar wleevaart is wat er uiteindelijk op je bord ligt en hoe goed je dokter is als je bijna doodgaat. Voor de meeste ziekten werkt antibiotica beter dan bidden op een matje.

    Liked by 4 people

  2. Dit is op toodlessss herblogden reageerde:
    Hoe een eeuw het verschil kan maken en hoe véél minder dan een eeuw te boel kan afbreken. Lees en huiver.

    Liked by 1 persoon

  3. Republikein // januari 2, 2018 om 23:03 //

    Een prachtig verhaal.

    Like

  4. trebor2110 // januari 2, 2018 om 23:41 //

    Nu we het toch over negers hebben
    Wat is dit nu weer voor achterlijke kop er zit geen spatje Nederlands bloed in z,n aderen het is geen Nederlander oorlogsmisdadiger het is een ETHIOPISCHE OORLOGSMISDADIGER

    https://www.ad.nl/binnenland/nederlandse-oorlogsmisdadiger-in-beroep-tegen-levenslange-celstraf~ab2dc434/

    Nederlandse ‘oorlogsmisdadiger’ in beroep tegen levenslange celstraf

    Eshetu A., de 63-jarige Ethiopische Nederlander die in december tot een levenslange celstraf werd veroordeeld voor oorlogsmisdaden in 1978, heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de Haagse rechtbank.

    Liked by 1 persoon

  5. templars2017 // januari 2, 2018 om 23:48 //

    Man , als je spreekt van nagels met koppen slaan………………..

    Like

  6. Zo die zit!

    Like

  7. Republikein // januari 3, 2018 om 00:27 //

    Laten we Frits Philips en zijn slavendorp te Eindhoven ook nauwlettend in de gaten houden, die had het moderne slavenleven uitgevonden.
    Wat zeg je, is ie al dood?
    Alsnog postuum ophangen.

    Liked by 1 persoon

  8. polderboy // januari 3, 2018 om 00:47 //

    Mooi artikel. Noemen ze in de economie serfdom, economische slavernij, die veel omvattender is dan de juridische of ideologische slavernij. Dergelijke slaven kunnen het ook veel beter hebben dat serfs.
    Denk maar aan de slaven van Allah die in Saudi Arabië op hun door hun oliebezit gefinancierde boten ronddrijven. Soms zou je zo een slaaf willen zijn.

    Like

  9. Taljaard // januari 3, 2018 om 13:47 //

    Mijn overgrootvader was gemeenteveldwachter in het Drentse Zuidwolde.
    Dat kon hij worden omdat hij zes jaar als KNIL militair in ”de Oost” had gediend.
    Van zijn handgeld kocht hij een lapje grond met een oude schaapskooi erop. En daarop bouwde hij in zijn schaarse vrije tijd over het verloop van enige jaren eigenhandig een klein, maar stevig, stenen huisje.
    Hij trouwde met een 9 jaar jongere vrouw, die als werkmeid door een boer was verkracht en bezwangerd en adopteerde haar zoontje, die er ook niks aan kon doen.
    Toen kind na kind zich aandiende werd het karige loontje onvoldoende om er een gezin van te kunnen onderhouden. Maar de boeren in de omgeving richtten in 1896 een cooperatieve zuivelfabriek op. Hij wist een lening van de Boerenleenbank los te peuteren voor een paard en een wagen, nam ontslag bij de politie en werd melkrijder.
    Dat betaalde een stuk beter. Zeven dagen per week, twee keer per dag, reed hij zijn ronde; volle melkbussen op de wagen, en lege melkbussen eraf ladend. 31 jaar lang, totdat hij op zijn 68e een finaal kapot gewerkte rug had en zich nog slechts met behulp van een stok kon voortbewegen.
    Hij wist hier, samen met mijn overgrootmoeder, 13 kinderen van te onderhouden en groot te brengen, inclusief mijn vader (1919), die een kind was van een van hun dochters en ook door hen werd geadopteerd.
    Niet direct een slavenbestaan, maar wel keihard werken en schrapen.
    Overigens ook erg gereformeerd; de ARP was zijn partij en Abraham Kuyper was zijn man.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s