Nieuw

Eigenlijk is het een wonder

Om de zin af te maken; eigenlijk is het een wonder dat Tijl zijn verhaaltjes en meninkjes hier aan het WWW kan toevertrouwen. Ter lerinck ende vermaeck zullen we maar zeggen.

Ga maar na, mijn vader was een stevige roker evenals mijn broers die dat ook werden zodra de leeftijd het toeliet. Heel Nederland werd tijdens Tijl z’n jeugd nog heftig vervuild door de vele tweetakt brommers en de technisch op een veel lager niveau staande auto’s mochten net zo hard als de bestuurder wilde. Vrachtwagens waren vette walmende rook uitblazende monsters. Feitelijk is het een mirakel dat Tijl niet te vroeg geboren is en al in een nog jeugdig stadium de geest gaf.

Op feestjes kregen de gasten gratis sigaretten en Pepsils uitgereikt ter verhoging van de feestvreugde en de rook was daarom dan ook om te snijden. Cola of Exota waren naast bier en jenever volksdrank nummer 1, “light” was een nog onbekend fenomeen net zoals alcoholvrij bier. Nieuwgebouwde huizen zaten vol met asbest terwijl de bouwvakkers die het erin gestopt hadden gewoon de AOW gerechtigde leeftijd haalden.

Tweetakt zit tegenwoordig in het verdomhoekje, in Amsterdam mogen bijvoorbeeld geen buitenboordmotortjes meer de binnenstad in. Hoeveel zullen dat er geweest zijn? 10 Of 20 of 100 ? Maar de vele duizenden scootertjes, daar doen we niks aan. Oldtimers worden in gemeenten ook steeds vaker geweerd (lees verboden). Toen Tijl nog een Tijltje was bestonden er alleen maar oldtimers, die reden namelijk nieuw de fabriek uit !

 (foto van een Ford Taunus 12M Tijl zijn eerste auto! nou ja met een zwart ipv. een blauw dak)

Vegetarisch waren alleen de mensen die geen vlees konden betalen, veganistisch een term die nog uitgevonden moest worden, homofilie was ver voordat aids zijn intrede deed een levensgevaarlijke afwijking die alleen in ongure duistere afgelegen kroegjes tot uiting kwam. Gaypride? Ondenkbaar. Lesbische vrouwen bestonden niet. Nou ja ze bestonden wel maar zo strikt geheim dat ze het zelf niet eens wisten.

Tijl en zijn generatiegenoten hadden dus al lange tijd aan de verkeerde kant van het gras moeten liggen in een allesverzengende hitte ook trouwens want wij hebben wat CO2 uitgestoten hoor met z’n allen. Wij zijn opgegroeid in de meest giftige dampen die een mens maar kan bedenken. Wij aten vet, suiker en zout alsof het niks kostte en toch kwam obesitas slechts zelden voor.

Ach misschien komt het wel door onze ongezonde levensstijl dat wij zo’n zwak nageslacht hebben geproduceerd die al beginnen te kuchen als er iemand binnen een straal van honderd meter een sigaret opsteekt. Gek eigenlijk, toen Tijl in de zesde klas van de Lagere School zat kreeg hij les van de ‘bovenmeester’ die bijna continu dikke sigaren rookte en niemand die hardop zei dat het stonk. Jawel dat vonden we wel maar kritiek uiten op je bovenmeester ?

Mensen hadden nog een soort allesbrander of als ze iets meer verdienden een kolenhaard of nog weer later een oliehaard. Weet u nog waar het destijds aan lag als het weer eens dagenlang rotweer was of als er een storm was geweest van windkracht 10 of zo ? De atoombom ! En dan met name de Russen die bij Nova Zembla een bom van 50 megaton lieten exploderen.

Nee rustig maar, Tijl zit hier geen pleidooi te houden voor roken of om de klimaatverandering te ontkennen.

Natuurlijk niet, roken is slecht voor een mens en je kunt zonder, maar het is wel eigenaardig dat er vele miljoenen worden uitgegeven om mensen van hun heroïne of coke verslaving af te helpen terwijl in verhouding heel goedkope middelen om van de nicotineverslaving af te komen niet worden vergoed. En het klimaat dan? Oh Tijl gelooft heus wel dat er wellicht een verschuiving optreed, volgens deskundigen is dat in de geschiedenis van de aarde al meerdere malen gebeurd. Maar Tijl haat die onheilsprofeten die met onbewezen theorieën allerhande maatregelen afdwingen, met de nadruk op dwingen.

Eerst was het de atoombom, toen de zure regen en nu de CO2 uitstoot.

Bij de vele discussies rond deze thema’s schieten mij vaak drie dingen door mijn gedachten 1) Van leven ga je dood. 2) Pas als je dood bent ben je buiten levensgevaar. 3) Iedereen wil oud worden, niemand wil oud zijn (en met dat laatste ben ik ervaringsdeskundige dus ik kan het weten!)

 Tijl Uylenspiegel

Doe mee met 7.516 andere volgers

About Tijl Uylenspiegel (373 Articles)
Tijl denkt altijd eerst goed na voor hij iets stoms zegt.

6 Comments on Eigenlijk is het een wonder

  1. Esperanza // oktober 13, 2017 om 15:18 //

    Leuk stukkie, Tijl.
    Ja, Exota, dat doet een lichtje branden.
    Met gore smiecht Marcel van Dam die het om zeep wist te brengen.

    Like

  2. Tijl Uylenspiegel // oktober 13, 2017 om 15:52 //

    Ja met mijn langetermijngeheugen is nog niks mis Esperanza ! 😀
    Het is meer het kortetermijngeheugen dat me weleens laat spartelen, namen van mensen die op ’t puntje van je tong liggen maar waar je toch niet op kunt komen. In ’t begin heb je het nog niet zo in de gaten maar als het structureel begint te worden is het een grote ergernis. Meer nog voor jezelf dan voor anderen.

    Like

  3. Leuk stuk, ik hoor ook tot die partij, maar met wat cognitieve training en voeding en/of een vitaminepil en bewegen vertraag je het proces hopelijk 😂.

    Vijf keer per dag je zakmes eenhandig open gooien 😈😈.
    Vette vis 1x per week ergens in stoppen en een avocado per week.
    Sudoku, tangram voor het slapen gaan 😆
    En verder jezelf maar nemen zoals je bent.
    En..niet teveel gepraat van..ik ben al oud enzo, dat mag dan wel zo zijn, maar als je dat alsmaar herhaalt dan wordt je het ook vroegtijdig.
    Niet doen.

    Like

  4. Tijl … haha hoe herkenbaar hoewel -zo inschattend- ik net een generatie jonger dan jij- “fuck die gehele milieumaffia en die drie gedachten onthoud ik.

    Liked by 1 persoon

  5. “fuck die gehele milieumaffia” en die drie gedachten onthoud ik.

    Like

  6. Direct na het lezen kwamen bij mij de herinneringen boven zoals van:
    een klein donkergroen flesje met bol buikje hoogte 15 cm met etiquet van een sinaasappel en met veel prik erin.
    een tweede die boven kwam was van Rivella, ik dacht dat er twee soorten waren, een soort frisdrank, niet zwaar maar licht van dronk en goedkoop bij de melkboer te verkrijgen.
    een derde die ik als kind vaak dronk was de chocomel van Friese Vlag, lekker romig en dik.
    Als kind vaak naar de Piramide van Austerlitz, daar was een speeltuin en pannenkoekenhuis en er was voor die begin jaren `50 een heuze kartbaan met echte rokende motoren, op m,n 4e jaar zat ik er al in om rondjes te rijden. En favoriet in de speeltuin was de familieschommel met dat beruchte piepje bovenin. Ook een groot wijnvat waarin je moest lopen om hem aan het rollen te krijgen.
    Ook als kind regelmatig naar Soesterberg om naar de Amerikaanse straaljagers te kijken.
    Toen we eenmaal in Katwijk kwamen wonen vanwege m,n vaders werk op vliegveld Valkenburg, was het in het voorjaar altijd feest als de bloemen op de bollenvelden werden gekopt, hele bergen bloemkoppen lagen er te wachten op ons om er kransen van te rijgen en te verkopen aan de Duitse toeristen die naar de Bollenstreek kwamen.
    Mijn eerste bromfiets was die van mijn vader, een Berini, soort mobiletmodel, meteen n hoger stuur op geplaatst, mijn tweede was natuurlijk de Puch, ook met hoog stuur en een vossestaartje op n atenne achterop en n zweefzadel.
    Mijn eerste autootje was een Fiat 128, gekregen van een autohandelaar die hem over had, met veel gaten bij de sponningen en dichtgestopt met een soort epoxy vulmiddel.
    Mijn eerste bootje was zo,n klein wit bijbootje met roeispanen, die kocht ik voor 75, timmerde er een houten rand op en hengelsteunen en ik kon tussen het riet op de rijn komen waar andere niet kwamen. Daarna kocht ik een overnaadse geklonken mahonie boot waar ik weer een vier pk Mercury bb achter hing, toen begon ik met karper vissen.
    Veel later kwam een mooie opgebouwde Westlander waar ik lange weekenden mee weg kon naar de plassen.
    Droom was kompleet voor die dagen en jaren 70-80-90.
    Ja Tijl, met jouw artikel brengt het bij mij het een en ander los en gaan mijn gedachten ver terug in die goede oude tijd, zoals ze altijd zeggen.
    En ach vervuiling? Ergens vond ik al die motorluchtjes wel iets hebben, vertrouwd, nostalgisch.
    Tijdens de koude oorlog leerde je iets over het Peking-syndroom, dat als een kernreactor zou smelten, het een gat zou branden dwars door de Aarde naar China toe.
    Door mijn vaders werk was je op een andere manier met de wereld verbonden, je had het ijzeren gordijn wat als kind een soort fantasma was, een fata morgana die er wel was maar je niet kon zien, of omgekeerd.
    Er waren constant grote conflicten en oorlogen waar je als kind en later als jonge puber tegen afzette, ik toen met alle muziek en de Indo-Rock-bandjes waar ikzelf in speelde en de Beatles met Sargent Pepers, de Rolling Stones, maar ook de Bintangs en andere groepen en wat mijn vader helemaal niet beviel.
    Er is natuurlijk veel meer aan herinneringen opgeslagen, maar voorlopig is dit genoeg voor de zondagavond.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: