Nieuw

En dan weer met beide benen op de grond

Natuurlijk, ook na een dagje prutsen op je boot kom je weer een keer thuis in multicultureel Den Haag in je multiculturele wijk. Ook Tijl kijkt om zich heen in zijn wereldje en is allesbehalve content met wat hij ziet.

Ik woon in een van de naoorlogse wijken van Den Haag, tot voor kort stonden daar vele flatgebouwen die tekenend waren voor die naoorlogse tijd, goedkoop gebouwd uitermate gehorig en niet bepaald milieuvriendelijk. Daar is echter rap verandering in gekomen, het leeuwendeel van de oude flats is gesloopt en vervangen door nieuwbouw, lager dan voorheen en er is niet op een dubbeltje meer of minder gekeken, nadeel is wel dat het merendeel koopwoningen zijn of vrije sector huurwoningen.

Zelf zit Tijl in een 55 pluswoning die nog net onder die vrije huursector zit. En ja Tijl is iemand die zich nagenoeg dagelijks ergert aan de ons opgedrongen multiculturele samenleving en ook dagelijks getuige is van alle parallelle samenlevingen die zijn ontstaan. Het loopt allemaal niet door elkaar maar naast elkaar.

Veel van de mij omringende buurten zijn nog niet toegekomen aan sloop en nieuwbouw en die zijn dan ook het domein van Turken en Marokkanen, de buurt waar ik woon daar zie je meer ja hoe moet je dat noemen? Hindoestanen? Indiërs? Pakistanen? Of zijn ze afkomstig uit Suriname? Feit is dat zij zich de toch niet zo goedkope koopwoningen kunnen veroorloven of de vrije huursector prijzen vanaf (als ik het goed heb) € 792,00 per maand, maar de meeste ruim daarboven. Opvallend is ook dat ze vrijwel allemaal in zeer recente en meestal niet zulke kinderachtige auto’s rijden.

Aan de zijkant van mijn woning met een heerlijk balkon zit een parkeerterrein waar je (voor veel te veel geld) een parkeerplaats kunt huren en daar weer naast een flat uit +/-1980 (net zoals mijn woning). Ook die kennen een huur die tegen de vrije sector aanleunt. Dat zijn echter geen 55+ woningen en daar wonen dus zeer uiteenlopende soorten allochtonen.

En ja, je houd het niet tegen dat je daar zo nu en dan naar kijkt, zo woont er een echtpaar van vermoedelijk Marokkaanse afkomst, papa is naar mijn schatting ruim boven de vijftig en mama hoofddoek een heel stuk jonger. Toen ik hier kwam wonen zag ik al gauw dat ze twee prachtige kindertjes hadden, een jongen en een meisje, en ik had best wel medelijden met die schapen, ze kwamen zelden buiten, net als mama hoofddoek trouwens. amman-3050_640Op zeker moment stonden mama hoofddoek en de kinderen te zwaaien alsof Sinterklaas in aantocht was, dat leek onwaarschijnlijk want het was vroeg in het voorjaar. En dus ga je kijken wat de reden was van hun uitbundige gedrag. De reden was dat papa Marokkaan met een auto aan was gekomen, geen nieuwe maar best een mooie tweedehands. Hij parkeert immer op de huurplaatsen maar wel telkens op een andere, het valt dus zeer te betwijfelen of hij daar ook voor betaald. Lang heb ik gedacht dat dat ook geen wonder was want ik heb hem nog nooit naar zijn werk zien gaan, hij verveelt zich te pletter. Zo erg zelfs dat er sinds kort een derde koter bij is gekomen.

car-2220039_640Groot was dan ook mijn verbazing toen hij van de week plots aan kwam rijden in een spiksplinternieuwe Mercedes! Kennelijk weet hij goed de weg in sociaal Nederland! Maar ach, dat weten alle allochtonen wel, dat die uitkeringen je in staat stellen te wonen in een niet bepaald goedkoop huurhuis met daarnaast een prachtige Mercedes kwam zelfs voor mij toch wel als een verrassing.

In zo’n multiculturele wijk vallen natuurlijk meer dingen op, zo heeft iedereen weleens gezien dat Turken en Marokkanen de verduisterende gordijnen 24 uur per dag gesloten houden. Leuk is dat, de moderne woningen zijn vaak voorzien van grote glaspartijen terwijl de bewoners alles potdicht maken. Ik heb me vaak afgevraagd hoe dat is om 24 uur per dag in het donker te lopen.

Sinds kort wonen er Turken of Marokkanen in dat gebouw naast mij die een tussenoplossing bedacht hebben! Eentje waar ik inwendig enorm heb moeten lachen, het raam van de woonkamer heeft gordijnen die immer potdicht zitten maar in het midden hebben ze een stuk van een vierkante meter die overdag heel voorzichtig open gaat, heel kunstig wel, aan de bovenzijden zit een strook met van die franjebollen (die ongetwijfeld anders heten) en aan de onderkant zit ook een strook met gordijn. En in het midden dus die opening! Moeizame integratie in beeld zeg maar! Je verzint het niet!

Bij mij op de hoek van de straat zit een grote snackbar in een apart staand gebouwtje en gedurende de jaren dat ik er nu woon hebben daar al ettelijke eigenaren het geprobeerd en evenzovele keren zijn ze daar niet in geslaagd, totdat….. er anderhalf jaar geleden een Turk inkwam die het groots aanpakte! De boel werd in tweeën gesplitst, de helft bleef snackbar en de andere helft helemaal apart daarvan als koffie/theehuis voor Turken. En voor het eerst zit er loop in de zaak, niet alleen in het koffie/theehuis maar ook in de snackbar. jack-sparrow-496090_640BaasTurk doet zelf niet zoveel, daar heeft hij personeel voor, moderne jonge Turken waarvan eentje vreselijk zijn best doet op Jack Sparrow uit “Pirates of the Caribbean” te lijken, en het moet gezegd, hij slaagt daar goed in. De voertaal in de snackbar is, hoe kan het anders Turks en dat is goed te merken, als er al iemand is die Nederlands spreekt dan is het uitermate gebrekkig en soms zelfs niet of nauwelijks te verstaan, “Jack” heeft daar niet zo’n last van, hij gaat goedlachs door het leven en daar heeft hij alle reden voor, de Turkse meisjes, en dan met name die zonder hoofddoek, lopen de deur plat en kunnen hun ogen nauwelijks van hem af houden.

Zo valt er in de multiculturele waanzin waarin we zijn beland met z’n allen nog heel wat te zien en om je over te verbazen voor iemand als ik die nog uit de tijd stamt dat mensen zowat hun nek verdraaiden als er een van de zeldzame negers donker gepigmenteerden voorbijkwam. Helaas lijkt mij gezien mijn leeftijd de tijd niet gegeven dat ik het einde van die gekte nog ga meemaken. Het enige lichtpuntje is dat mijn ouders die neergang niet hebben meegemaakt, dat is hun gelukkig bespaard gebleven. Kunt u zich de verademing voorstellen als ik weer even bezig ben met mijn jongste hobby de watersport? Woestijnmensen geven niet zoveel om boten en bootjes en dus zie je ze daar weinig of niet. En dat is ook weleens een verademing!

brittany-1390573_640

Doe mee met 7.622 andere volgers

About Tijl Uylenspiegel (391 Articles)
Tijl denkt altijd eerst goed na voor hij iets stoms zegt.

5 Comments on En dan weer met beide benen op de grond

  1. Republikein // mei 18, 2017 om 13:32 //

    Weer een mooi verhaal, het houdt niet op, wel leuk hoor, mijmeringen.

    Like

  2. Esperanza // mei 18, 2017 om 15:22 //

    Niet zeggen dat ze niet zo veel om boten en bootjes geven, Tijl! 😉

    Like

  3. Tijl Uylenspiegel // mei 18, 2017 om 16:13 //

    Er bestaat al een programma Wegmisbruikers Esp., misschien moet er ook een programma komen Bootmisbruikers! Gek is dat dat een boot voor hooguit 40 man kapseist als je er met tweehonderd op gaat zitten. Ja daar is echt over nagedacht!

    Like

  4. Tijl Uylenspiegel // mei 18, 2017 om 16:14 //

    En dat terwijl ze zo zielig zijn! Allemaal onze schuld!

    Like

  5. Ik kan maar één ding bedenken Tijl, geniet…..geniet zolang het je nog gegund is met je boot op het water. Precies zoals je zelf aangeeft, daar kom je dat andere ras niet tegen, of het moeten van die druggabbers zijn die een snelle speedboot bezitten.
    Fijn weekend man.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: