Nieuwsticker

BLAAK (voorjaar 2017)

Door: Renato

Als een kaarsrecht getrokken gitzwarte streep baande het spoorwegviaduct zich door de rokende puinhopen van de ooit zo trotse stad aan de Maas. De brandlucht sloop zelfs als een dief in de nacht door het oneindige laagland naar de sloppen en steegjes van de historische stad aan de Merwede, twintig kilometer verderop. Het geluid van de bommenregen werd er zelfs ervaren als een heftige vulkaanuitbarsting. De kringelende asregen werd op de wind meegedragen en daalde traag neer in kleine grijze vlokjes op de daken en het plaveisel. Een Pompeïaanse hallucinatie die de Drechtstad deed sidderen in het rivierenland.

De vernielende bezetters waren inmiddels verjaagd en de Maasstad ging in de steigers. De treinen reden weer op tijd en het puin is voor het gemak in alle waterlopen geschoven die de stad rijk was. Op de desolate vlakte herrees in een periode van meer dan zeventig jaren een nieuwe stad. Het Blaakviaduct bleef nog lang in gebruik en de treinen scheerden rakelings langs de Laurenskerk. Er waren orgelconcerten, maar konden wegens de voorbij denderende treinen niet worden opgenomen. Met slechts één uitzondering toen op 10 mei 1978 de Nedlloyd “Bahrein” tegen de kabels van de hef aanvoer en er een contragewicht naar beneden pletterde. Toen heeft er een organist zich met het zweet op zijn rug op het klavier zitten hameren. Onder het viaduct was er de markt. De kramen stonden er onder als een aaneen geregen kralenketting. Men heeft, om het roestwater te weren, ijzeren platen onder de rails gemonteerd om het af te voeren en de kramen droog te houden. Er stond zelfs een kerel met allerlei Duitse uniformen, helmen, bajonetten, insignes en ijzeren kruizen. Niemand keek er van op of nam er zelfs maar enige aanstoot aan. Voor hen die zich geen geriefelijke ruimte konden veroorloven om zich hormonaal te ontladen, was er op en rond het station tijdens de nachtelijke uurtjes in het geniep een illegale nichten-zuig-trek-pomp-plek.
Ondanks de hel die over de stad heen is getrokken bestond er in de naoorlogse periode een overzichtelijke en gemoedelijke sfeer. Er vielen over en weer wel eens een paar muilperen en er was ook wel eens een cafégevecht, maar daar was alles mee gezegd.
Zo anders is het na de voltooiing van de stad gesteld met de sfeer op en rond de markt. De maakbare en opgedrongen multiculti-samenleving draagt een zekere vorm van polarisatie in zich mee en werpt haar schaduw met rasse schreden en ongeremd voor zich uit.
Zo had ik het op marktdag aan de stok met een vrij jonge haatbaard in een agressieve sfeer. Het liep met een sisser af omdat ik na een verbale “dialoog” en een dreigement mijn hoofd afwendde en mijn weg vervolgde. Opvallend was dat de kring passanten er omheen steeds groter werd en niemand er zich blijkbaar mee wilde bemoeien of op zijn minst een poging waagde tussenbeide te komen. Deze confrontatie en de houding van de omstanders was voor mij de ultieme lakmoesproef voor de dapperheid van het doorsnee Nederlandse volk. Nou ja, doorsnee…. Men spreekt in deze stad inmiddels 160 talen en volgens een uitspraak van de rechtbank te Schiphol zijn nationaliteiten inmiddels rassen geworden. Dus wanneer we het bijvoorbeeld over een klote Belg hebben, dan worden we door de heersende nomenklatoera gerangschikt onder de rascisten. Ongetwijfeld slaat deze negatieve kwalificatie op de autochtonen die have en goed wensen te beschermen tegen de dreigende invloeden van buitenaf, alsof het een exclusiviteit van hen is. Niets is minder waar.

Een verbale confrontatie aangaan met dergelijke types, waarbij aankijken van de opponent gemeengoed is binnen onze eigen cultuur, wordt niet op prijs gesteld en leidt blijkbaar tot een vacuüm in het denkvermogen en een activering van het hormoon dat de controle over het fysiek doet rafelen. Het verstand plukte mij uit de brandhaard en voorkwam dat de uitstalling in de kaaskraam werd ondergespat met rood lichaamsvocht uit mijn 68 jaar oude reukorgaan. De gewelddadige intolerante dreiging is niet des autochtoons, maar vindt haar oorsprong op de desolate zandvlaktes waar 1.400 jaar inteelt heeft kunnen uitwaaieren en de geesten zich hebben mogen laten zandstralen. Ik ben toch een tikkie te oud geworden voor de Clash of Civilisations. Met dank aan 50 jaar sociaal demoniocratie en met als kers op de taart de keuze van het ingekakte kiesvee dat op 15 maart de laatste kans werd geboden tot correctie van de deplorabele staat waarin ons land nu verkeert.

Verderop ontstond er weer een opstootje. Nu tussen een boze blanke mevrouw en een boze mevrouw met haarbedekkend textiel en een Anatolische tongval. Blijkbaar was er geduwd bij de groentekraam. De blanke mevrouw bleef heel rustig en sprak op kalme toon. De Anatolische dame vond het nodig om met stemverheffing en onsamenhangend Nederlands te melden dat zij gediscrimineerd werd en ook Nederlandse was. Zij haalde daarop haar Nederlandse paspoort uit haar tas en begon er omstandig mee te zwaaien en keek mij aan. Ik besloot er niet op in te gaan, want het is dweilen met de kraan open met die gasten. Ik dacht er het mijne van en liep weer verder.

Tegen het sluiten van de markt worden vaak aan bederving onderhevige artikelen weggegeven. Bij een Turkse kraam werden de platte broden (pide) klaargelegd voor de grijp en ik nam aanstalten om er een mee te grissen. Tegelijkertijd liep er een verschijning volledig in het zwart met mij op waarvan ik de indruk kreeg dat zij een explosieve bijdrage heeft geleverd tot de scheef-trekking van onze vaderlandse demografie. Ze rukte de hele stapel broden van het plankier en stopte ze allemaal in haar tas. Ik haalde mijn schouders op en heb het inmiddels wel weer gezien met de markt en de artikelen uit de islamitische hoek.

Na al die zeventig jaren en een knappe metamorfose begint het hart van de stad weer te kloppen van jewelste, maar het is niet mijn hartslag meer. Vanaf nu bezoek ik de markt slechts in de ochtenduren en dan nog bij hoge uitzondering voor een bijzonder stuk kaas. Het is misschien een overweging waard om de koffer klaar te zetten voor een reis naar een streek waar de jeuk in de sociaal-maatschappelijke policor-pels wat minder irritant is en het AOW bedrag behouden blijft.

Doe mee met 7.101 andere volgers

About Fubar (4345 Articles)
Is van mening dat de Collaborateurs terechtgesteld moeten worden.

3 Comments on BLAAK (voorjaar 2017)

  1. trebor2110 // mei 16, 2017 om 12:51 //

    Like

  2. Tijl Uylenspiegel // mei 16, 2017 om 12:54 //

    Volkomen terecht dat deze prachtige reactie omgevormd is tot een artikel, eentje om je vingers bij af te likken. De dagelijkse idioterie van de zogenaamd multiculturele waanzin van alledag. En het schijnt nog niet genoeg te zijn voor de EU, zij dringen erop aan dat landen haast maken met het overnemen van ‘vluchtelingen’ die in Griekenland en Italië zijn aangeland. Polen en Hongarije zijn de enige twee landen die botweg weigeren. Nederland zal wel weer het braafste jongetje uit de klas willen zijn en volgens het COA hebben we asielcentra teveel dus in de hoofden van Rutte en de Jessias betekent dat dat er ruimte genoeg is…. Maak de borst dus maar nat, in alle stilte komt de exodus straks weer op gang van apothekers en IT specialisten.

    Like

  3. renato // mei 16, 2017 om 16:14 //

    Ziet er goed uit. Dank…!!!

    Liked by 1 persoon

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: