Nieuwsticker

A trip down memory lane

Ach het zal wel leeftijdgebonden zijn of gerelateerd aan de multiculturele chaos die almaar zichtbaarder wordt maar zo nu en dan blikt een mens weleens terug. En aangezien Tijl ook niet meer tot de jongsten behoort overkomt hem dat best vaak.

Zo las ik de laatste tijd aardig wat berichten over het Westland dat graag een tramverbinding wil van Hoek van Holland naar Den Haag v.v. En ja toen ontkwam ik er niet aan om mijn herinneringen omtrent het Westland eens aan mijn geestesoog voorbij te laten trekken.

 

Het Westland, van oudsher hét glastuinbouwgebied van Nederland, eigenlijk een beetje een land in een land, de meeste echte Westlanders kenden elkaar wel een beetje. De vele kleine tuinbouwbedrijven vervoerden hun producten nog met platte schuiten naar de veiling, die producten bestonden voornamelijk uit tomaten, sla, komkommers en paprika’s en in wat mindere mate uit druiven. Het waren vaak kleine bedrijven en bij het oogsten werden naast vaste tuindersknechten ook vaak scholieren ingezet. Nee die Westlanders waren niet vies van werken, zoveel kun je wel stellen. Scholieren werden ingezet bij het tomaten plukken en huismoeders bij het krenten van druiven. En daar werd flink mee verdiend.

Het is nog niet zo heel lang geleden dat alle dorpen en gemeentes binnen het Westland hun eigen veiling hadden, Wateringen, Kwintsheul, Poeldijk maar ook het steeds dichterbij Den Haag gelegen Loosduinen hadden allemaal hun eigen veiling. De platbodems raakten echter uit de tijd en het transport werd overgenomen door tractoren met grote dubbele aanhangwagens, die konden tot in de uithoeken van bedrijven komen en het scheelde een hoop (wegen)belasting. Ondernemend waren ze ook die Westlanders, alles dat ook maar iets met tuinbouw te maken had werd in de vorm van een bedrijf(je) gegoten en zoals het een plattelandsgemeenschap eigen is; ‘ons kent ons’, dus ja al die bedrijfjes floreerden wel.

De eerste grote verandering was dat tuinders de instromende allochtonen ontdekten, deze woonden bijna uitsluitend in Den Haag maar het Westland was door een fijnmazig streekvervoer netwerk goed bereikbaar. Bye bye schoolgaande jeugd dus, onvoorstelbaar grote aantallen allochtonen gingen ’s morgens voor dag en dauw op weg naar de kassen, en ook de vele illegalen vonden makkelijk (zwart) werk.

Lang ging dat goed, totdat de fiscus dat door kreeg… Illegalen waren niet zo erg (in hun ogen) maar zwart werk dat leverde minder belasting op. En zo kwam men op het idee tuinders aansprakelijk te stellen als ze illegalen in dienst hadden met gigantische geldboetes als sanctie.  Een probleem was geboren. Maar zoals altijd werd daar ook weer een uitweg voor gevonden. Er werden loonbedrijven opgericht; Mohammed begon zo’n bedrijfje en ging met een aantal illegalen langs tuindersbedrijven, en nu waren de tuinders niet meer aansprakelijk, zij wezen met de beschuldigende vinger naar het loonbedrijf, en het loonbedrijf ging eens in de zoveel maanden failliet en overgenomen door broer of neef Ali of Achmed. Mohammed maakte zich weinig zorgen want een kale kip kun je niet plukken en als hij echt achter de broek werd gezeten keerde hij gewoon terug naar het land van afkomst en had de fiscus ook het nakijken. In plaats dat ’s morgens de bushaltes zwart van de mensen zagen toerden nu de Ford Transits door de Schilderswijk en Transvaal. De illegalen stonden op min of meer vaste plekken en werden daar geronseld.

Je zou denken dat het een uitgelezen mogelijkheid was om illegalen op te pakken en uit te zetten maar onder druk van Linkse partijen werd dat niet gedaan want die mensen waren zielig of zo. Tegenstrijdig ook, ze werden niet opgepakt en/of uitgezet maar werken mochten ze ook niet.

De aloude samenhang binnen het Westland verdween ook zachtjes aan, men kende elkaar minder want tuindersknechten waren uit de gratie en vervangen door allochtonen, wat bleef was de ondernemingslust van Westlanders.

Wat ook veranderde was de productie, waren het eerst altijd tomaten en paprika’s, steeds meer tuinders stapten over op bloemen en planten en tussen Naaldwijk en Honselersdijk verscheen de eerste bloemenveiling van het Westland die inmiddels bijna even groot is als die in Aalsmeer. Groenteveilingen verdwenen stuk voor stuk en werden vervangen door één hele grote in De Lier, niet langer een coöperatie van tuinders maar in handen van de Greenery. Ook het Westland zelf ontkwam niet aan de schaalvergroting, de kleine tuinders hebben het niet overleefd en tegenwoordig moet je niet gek opkijken als een tuinder vele hectaren glasbouw heeft. Veel zo niet alles is computer gestuurd, de computer bepaalt wanneer de ramen open of dicht moeten en doen dat ook volautomatisch, gaat er een zoemer dan moet je maken dat je wegkomt of een paraplu opzetten want dan heeft de computer bepaald dat de planten water nodig hebben. Ook andere ontwikkelingen stonden niet stil, glaswol werd ontdekt als bodem en dat maakte dat tomaten tegenwoordig tot drie etages boven elkaar gekweekt worden.

En ja, dat streekvervoer, hadden die eerst de handen vol aan de allochtonen van en naar het Westland te brengen, die stroom droogde op en dat op het moment dat er zo nodig geprivatiseerd moest worden. Alle bedrijven die een concessie wisten te bemachtigen waakten als een kloek over haar kuikens met als gevolg dat het streekvervoer vanuit het Westland niet of nauwelijks meer door mocht rijden naar Den Haag centrum want dat was voorbehouden aan de HTM.. Daarmee heeft de HTM min of meer de nekslag gegeven aan het fijnmazige net van het streekvervoer. De HTM zal er niet om treuren, die zijn een samenwerking met de RET aangegaan en als er een tramlijn moet komen zijn zij eigenlijk de enige gegadigden om dat te realiseren. Het streekvervoer in Zuid-Holland bestond eerst uit kleine bedrijfjes als Citosa en WSM alras moesten die echter allemaal fuseren en werd het West-Nederland en later ZWN (Zuid West Nederland) en door de privatisering ging dat naadloos over in het Franse Connexxion en later weer in het eveneens Franse Veolia. Inmiddels is de transportsector van Veolia overgenomen door Transdev en dat is weer de moedermaatschappij van… Connexxion. En zodra er straks sprake is van een railverbinding tussen Hoek van Holland en Den Haag zal dat ongetwijfeld de doodsteek zijn van het streekvervoer in die regio.

Ach ja het zal de tijdgeest wel zijn, kleine bedrijven zijn uit de tijd, kleinschalige tuinders hebben het niet gered, alles moet groter groter groter. De tuinders van weleer zijn vervangen door directeuren van tuinbouwgiganten en multinationals. Het vroegere platte Westlands hoor je steeds minder en is hard bezig helemaal te verdwijnen. Was het Westland ooit een grote familie inmiddels hangt het aan elkaar als los zand en misschien is dat ook wel de achterliggende reden van de import van allochtonen. Inmiddels zijn de Turken en Marokkanen verdwenen uit de kassen en is hun plaats ingenomen door Polen, Roemenen en Bulgaren. Nederland is Nederland niet meer en het aloude Westland behoort inmiddels ook tot het verleden, Loosduinen is geheel opgeslokt door grote broer Den Haag en Wateringen heeft alleen de dans kunnen ontspringen door hun (grote)Vinexlocatie Wateringse Veld aan Den Haag te geven.

Het zal wel een teken des tijds zijn, schaalvergroting en een geïndividualiseerde samenleving, “ons” heeft plaatsgemaakt voor “ik”, één ding staat wel vast; gezelliger wordt het er niet op!

Heeft u ook “memory’s” aan vervlogen tijden? Vertel!

Doe mee met 5.720 andere volgers

About Tijl Uylenspiegel (293 Articles)
Tijl denkt altijd eerst goed na voor hij iets stoms zegt.

25 Comments on A trip down memory lane

  1. Esperanza // mei 15, 2017 om 16:45 //

    Kind is met ’t badwater verdwenen.
    Maakt wat melancholiek, Tijl.. 😉

    Like

  2. Like

  3. Esperanza // mei 15, 2017 om 17:47 //

    “In Afghanistan was het veiliger dan hier”

    http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20170514_02881796

    Like

  4. renato // mei 15, 2017 om 18:21 //

    BLAAK (voorjaar 2017).

    Als een kaarsrecht getrokken gitzwarte streep baande het spoorwegviaduct zich door de rokende puinhopen van de ooit zo trotse stad aan de Maas. De brandlucht sloop zelfs als een dief in de nacht door het oneindige laagland naar de sloppen en steegjes van de historische stad aan de Merwede, twintig kilometer verderop. Het geluid van de bommenregen werd er zelfs ervaren als een heftige vulkaanuitbarsting. De kringelende asregen werd op de wind meegedragen en daalde traag neer in kleine grijze vlokjes op de daken en het plaveisel. Een Pompeïaanse hallucinatie die de Drechtstad deed sidderen in het rivierenland.
    De vernielende bezetters waren inmiddels verjaagd en de Maasstad ging in de steigers. De treinen reden weer op tijd en het puin is voor het gemak in alle waterlopen geschoven die de stad rijk was. Op de desolate vlakte herrees in een periode van meer dan zeventig jaren een nieuwe stad. Het Blaakviaduct bleef nog lang in gebruik en de treinen scheerden rakelings langs de Laurenskerk. Er waren orgelconcerten, maar konden wegens de voorbij denderende treinen niet worden opgenomen. Met slechts één uitzondering toen op 10 mei 1978 de Nedlloyd “Bahrein” tegen de kabels van de hef aanvoer en er een contragewicht naar beneden pletterde. Toen heeft er een organist zich met het zweet op zijn rug op het klavier zitten hameren. Onder het viaduct was er de markt. De kramen stonden er onder als een aaneen geregen kralenketting. Men heeft, om het roestwater te weren, ijzeren platen onder de rails gemonteerd om het af te voeren en de kramen droog te houden. Er stond zelfs een kerel met allerlei Duitse uniformen, helmen, bajonetten, insignes en ijzeren kruizen. Niemand keek er van op of nam er zelfs maar enige aanstoot aan. Voor hen die zich geen geriefelijke ruimte konden veroorloven om zich hormonaal te ontladen, was er op en rond het station tijdens de nachtelijke uurtjes in het geniep een illegale nichten-zuig-trek-pomp-plek.
    Ondanks de hel die over de stad heen is getrokken bestond er in de naoorlogse periode een overzichtelijke en gemoedelijke sfeer. Er vielen over en weer wel eens een paar muilperen en er was ook wel eens een cafégevecht, maar daar was alles mee gezegd.
    Zo anders is het na de voltooiing van de stad gesteld met de sfeer op en rond de markt. De maakbare en opgedrongen multiculti-samenleving draagt een zekere vorm van polarisatie in zich mee en werpt haar schaduw met rasse schreden en ongeremd voor zich uit.
    Zo had ik het op marktdag aan de stok met een vrij jonge haatbaard in een agressieve sfeer. Het liep met een sisser af omdat ik na een verbale “dialoog” en een dreigement mijn hoofd afwendde en mijn weg vervolgde. Opvallend was dat de kring passanten er omheen steeds groter werd en niemand er zich blijkbaar mee wilde bemoeien of op zijn minst een poging waagde tussenbeide te komen. Deze confrontatie en de houding van de omstanders was voor mij de ultieme lakmoesproef voor de dapperheid van het doorsnee Nederlandse volk. Nou ja, doorsnee…. Men spreekt in deze stad inmiddels 160 talen en volgens een uitspraak van de rechtbank te Schiphol zijn nationaliteiten inmiddels rassen geworden. Dus wanneer we het bijvoorbeeld over een klote Belg hebben, dan worden we door de heersende nomenklatoera gerangschikt onder de rascisten. Ongetwijfeld slaat deze negatieve kwalificatie op de autochtonen die have en goed wensen te beschermen tegen de dreigende invloeden van buitenaf, alsof het een exclusiviteit van hen is. Niets is minder waar.

    Een verbale confrontatie aangaan met dergelijke types, waarbij aankijken van de opponent gemeengoed is binnen onze eigen cultuur, wordt niet op prijs gesteld en leidt blijkbaar tot een vacuüm in het denkvermogen en een activering van het hormoon dat de controle over het fysiek doet rafelen. Het verstand plukte mij uit de brandhaard en voorkwam dat de uitstalling in de kaaskraam werd ondergespat met rood lichaamsvocht uit mijn 68 jaar oude reukorgaan. De gewelddadige intolerante dreiging is niet des autochtoons, maar vindt haar oorsprong op de desolate zandvlaktes waar 1.400 jaar inteelt heeft kunnen uitwaaieren en de geesten zich hebben mogen laten zandstralen. Ik ben toch een tikkie te oud geworden voor de Clash of Civilisations. Met dank aan 50 jaar sociaal demoniocratie en met als kers op de taart de keuze van het ingekakte kiesvee dat op 15 maart de laatste kans werd geboden tot correctie van de deplorabele staat waarin ons land nu verkeert.

    Verderop ontstond er weer een opstootje. Nu tussen een boze blanke mevrouw en een boze mevrouw met haarbedekkend textiel en een Anatolische tongval. Blijkbaar was er geduwd bij de groentekraam. De blanke mevrouw bleef heel rustig en sprak op kalme toon. De Anatolische dame vond het nodig om met stemverheffing en onsamenhangend Nederlands te melden dat zij gediscrimineerd werd en ook Nederlandse was. Zij haalde daarop haar Nederlandse paspoort uit haar tas en begon er omstandig mee te zwaaien en keek mij aan. Ik besloot er niet op in te gaan, want het is dweilen met de kraan open met die gasten. Ik dacht er het mijne van en liep weer verder.

    Tegen het sluiten van de markt worden vaak aan bederving onderhevige artikelen weggegeven. Bij een Turkse kraam werden de platte broden (pide) klaargelegd voor de grijp en ik nam aanstalten om er een mee te grissen. Tegelijkertijd liep er een verschijning volledig in het zwart met mij op waarvan ik de indruk kreeg dat zij een explosieve bijdrage heeft geleverd tot de scheef-trekking van onze vaderlandse demografie. Ze rukte de hele stapel broden van het plankier en stopte ze allemaal in haar tas. Ik haalde mijn schouders op en heb het inmiddels wel weer gezien met de markt en de artikelen uit de islamitische hoek.

    Na al die zeventig jaren en een knappe metamorfose begint het hart van de stad weer te kloppen van jewelste, maar het is niet mijn hartslag meer. Vanaf nu bezoek ik de markt slechts in de ochtenduren en dan nog bij hoge uitzondering voor een bijzonder stuk kaas. Het is misschien een overweging waard om de koffer klaar te zetten voor een reis naar een streek waar de jeuk in de sociaal-maatschappelijke policor-pels wat minder irritant is en het AOW bedrag behouden blijft.

    Liked by 4 people

  5. Tijl Uylenspiegel // mei 15, 2017 om 22:45 //

    Bedankt voor deze mooie reactie, het is bijna literatuur en maakt dat ik me als amateur en hobby schrijver heel nederig voel, ik vrees dat ik uw niveau nooit zal halen, nogmaals heel erg bedankt.

    Like

  6. renato // mei 15, 2017 om 23:10 //

    Dank voor het bijzondere compliment. Ik heb nog meer op papier gezet. Zelfs een boek geschreven in een wat ironisch onorthodox taalgebruik over mijn fietsreis van Rotterdam naar Turkije. Maar de grachtengordel uitgevers zien blijkbaar geen brood in mijn manuscript. Het gaat er blijkbaar om tot welke kaste je behoort en niet waar je toe in staat bent. So be it. Ik lig er niet wakker van. Mocht er belangstelling bestaan voor mijn korte stukjes, dan wil ik ze met alle plezier plaatsen.

    Like

  7. Fietsreis van Rotterdam naar Turkije? Nou begin ik toch echt te twijfelen. Je mag blij zijn dat je nog leeft meisje. Maar trek je niks aan van die rommelige reacties wat meestal laat op de avond op het scherm afspeelt, zoals mijn redactieslaaf Tijl al verkondigde zijn we hier in groot gebrek van mooie reacties en vooral vrouwen die zich wagen mee te doen op Fenixx. Wat ik geheel kan begrijpen, met al die geile viezeriken hier. Het is bemoedigend dat behalve onze huisfeeks, de Fenixxkenau, die onder de naam Esperanza wegens een crimineel verleden tegenwoordig in Spanje ondergedoken is, eindelijk is iemand van het andere geslacht ook het lef heeft om op deze site wat te zeggen, op een beschaafde manier, waar hier een groot gebrek aan is. Het is een pijnlijk feit dat onder de gelederen van Fenixx een sterke behoefte bestaat aan vrouwelijke deelneming. Ik word doodziek van al die kerels in de redactiekroeg. Ik wil een vrouwelijke balans. Om op gelijke hoogte te komen. Dat we elkaar ergens in het midden ontmoeten. Als men begrijpt wat ik bedoel. In het kader van het feministische gebeuren. Laat daar geen misverstand over bestaan. Ik hou van vrouwen. Steek er graag veel energie in.

    Like

  8. Republikein // mei 16, 2017 om 01:51 //

    Mooi, 2x.
    Tijl: Ook mijn nostalgie.
    Renato:Prima verhaal, met plezier gelezen.

    Like

  9. Republikein // mei 16, 2017 om 01:53 //

    Krijg je er weer jeuk an?

    Like

  10. Nogal denigrerend om de evolutie van voortplantingsdrift als jeuk af te schrijven. Ga bij je moeder met haar jeukkut klagen.

    Like

  11. Republikein // mei 16, 2017 om 02:12 //

    Like

  12. renato // mei 16, 2017 om 02:19 //

    Nou laat ik je maar even uit je natte droom rukken, want ik ben een man van 68 jaar en de reis heb ik 3 jaar geleden gedaan. Ik zou het nu niet meer doen en anderen ook niet aanraden. Waarschijnlijk was het de allerlaatste en opgetekende fietsreis over deze route. Spijtig genoeg. Overigens is Renata een vrouwennaam.

    Like

  13. @ Republikein

    Liked by 1 persoon

  14. Tijl Uylenspiegel // mei 16, 2017 om 02:22 //

    Het moge duidelijk zijn; de stemming stijgt maar het niveau daalt! 🙂
    Redactieslaaf, het zal je maar gezegd worden!!

    Like

  15. Republikein // mei 16, 2017 om 02:32 //

    voor @rommel
    kaatseballen in een net

    Like

  16. @tijluylenspiegel

    Negers op de plantage van Fenixx, hoe voelt dat?

    Like

  17. En renato in zijn travestietverschijning is uiteindelijk een diepe teleurstelling voor de redactie van Fenixx gebleken, je moet je schamen. Valse hoop wekken en dan met je lul uit je broek komen. Jouw kans als redactieslaaf is verkeken.

    Like

  18. Wees blij dat ik hem ontmaskerd heb Tijl. Anders was je morgenochtend met pijn in je kont wakker geworden.

    Like

  19. Republikein // mei 16, 2017 om 03:18 //

    Geef mij maar chinees.

    Like

  20. renato // mei 15, 2017 om 23:10

    Mocht er belangstelling bestaan voor mijn korte stukjes, dan wil ik ze met alle plezier plaatsen.
    ———–

    Dit voorproefje was in ieder geval prachtig. En we zullen ze met plezier op de voorpagina plakken. Deze gooi ik er alvast neer (verschijnt om 07.40 of 08.40, de site staat nog op wintertijd denk ik, dus ben niet helemaal zeker). De meeste moeite heb ik nog met het kiezen van een foto erbij. Allereerst komt dat omdat ik geen Rotterdammer ben, en als ik er kom mijn wandeling zich beperkt van het Centraal naar het Boymans en dan door de Witte de With naar de oude haven om even te zitten en wat te drinken en dan weer terug. Als ik wel eens naar concerten of feesten ging in de Kuip of Ahoy, dan beperkte het bezoek zich tot dat. Ten tweede moeten we oppassen met copyright. Suggesties wat dat betreft zijn dan ook welkom.

    Like

  21. @renato // mei 15, 2017 om 23:10

    Uitgeverij De Blauwe Tijger al geprobeerd ? Die willen nog wel eens iets uitgeven waar anderen niet aan willen.

    Like

  22. renato // mei 16, 2017 om 05:00 //

    Nogmaals bedankt. Er zijn toch zat foto’s van Rotterdam te vinden? De stad staat sinds zondag weer op de kaart. De Blauwe Tijger zit toch ergens in Zoetermeer?

    Like

  23. Voor ‘de Blauwe Tijger’ moet je hier even kijken: https://www.deblauwetijger.com/

    Nu heb ik er een nostalgisch fotootje bij gezocht, maar misschien had je liever een ‘moderne’ gehad…

    Like

  24. renato // mei 16, 2017 om 05:53 //

    Nee hoor. Ga gerust je gang

    Liked by 1 persoon

  25. Republikein // mei 16, 2017 om 13:46 //

    Die kaatseballer is trouwens keepster tijdens een onderling-partijtje voetbal op een rond veld.
    Dat is niet uniek want afgekeken van ijshockey met verschil dat je vanaf alle standen en richtingen op doel mag schieten.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: