Nieuwsticker

‘Vergangenheitsbewältigung’ Het omgaan met de eeuwig voortdurende Duitse boetedoening

Onbesproken blijft het inmiddels niet meer en volkomen logisch is het evenwel dat onze oosterburen ook hun slachtoffers van het nazisme herdenken al doen ze dit niet net als hier in Nederland middels een dodenherdenking en hierop volgende Bevrijdingsdag. Begrijpelijk dat ze dit niet doen of gaan er wereldwijd geen reacties komen wanneer de Duitsers een nationale herdenking gaan organiseren voor de omgekomen soldaten uit de tweede wereldoorlog?

Het klinkt dan ook wat wrang wanneer juist de Duitsers hun bevrijding zouden vieren alhoewel er uiteraard ook heel wat Duitsers slachtoffer waren van Hitler en zijn vriendjes alleen is dit iets waar men liever nog steeds niet al te veel aandacht aan wenst te schenken. Hieraan denken maakt het allemaal zo verschrikkelijk moeilijk dus beter maar even niet dan ruimen we liever een plaatsje in voor de ‘dappere Marokkanen’ in ons politiek correct bewustzijn. Vandaag maandag 8 mei herdenken de Duitsers overigens wel het einde van het nazi tijdperk en de overgave van het toenmalige Duitse Rijk.

Ik ben zelf geproduceerd eind jaren zestig waarschijnlijk tussen twee stikkies in onder het genot van een fles bier en kan mij een en ander met betrekking tot de herdenkingen en geschiedenis zoals op school geleerd nog wel voor de geest halen. Middels de school uitstapjes naar Joodse gedenkplaatsen te Nijmegen en kerkhoven vol Canadese, Amerikaanse, Britse, Australische (en als ik de huidige geschiedenis vervalsers mag geloven ook Marokkaanse al heb ik die toen en ook nu nog niet kunnen vinden) soldaten om ons respect bij te brengen voor de mensen die ons land hebben gered van het nazisme. Het nazisme dat men toen ook op school eenvoudigweg aanduidde met Duitsers wel zo gemakkelijk te begrijpen natuurlijk. Uitstapjes naar de Heilige Landstichting, Groesbeek, Berg en Dal en zelfs helemaal naar Overloon zijn we geweest naar het Oorlog en Verzet museum aldaar.

Mijn toenmalige juffrouw kreeg bijna een rot beroerte op het moment dat ik haar vertelde dat wij ook al eens naar Ysselsteyn waren geweest en dat daar een hele grote begraafplaats was met soldaten uit de oorlog. Tja het zat in de jaren zeventig allemaal wat dieper en een herdenkingsplaats voor Duitse militaire paste niet helemaal in het ideaalbeeld van mijn Rooms Katholieke basisschool zelfs niet bij onze school waar zelfs al een juffrouw voor de klas stond. Ach we mochten toen ook al niet zeggen of weten dat een groot deel van Nijmegen door de Amerikanen was vernietigd wat hadden de scholen toen een mazzel dat er nog geen internet was en wij maar moesten geloven wat ons werd aangepraat.

1

Duitsland viert wel op 27 januari de bevrijding van Auschwitz en men viert ook 8 mei de datum waarop nazi-Duitsland officieel capituleerde. Duitsers vieren 9 november, dan pas komt er voor vele oost Duitsers een einde aan de tweede wereldoorlog of in elk geval de naweeën hiervan met de val van de Berlijnse muur.De Neue Wache in Berlijn is de plaats alwaar de Duitsers herdenken. Dit is niet zonder slag of stoot gegaan aangezien de geschiedenis van deze ‘Gedenkstätte’ niet in het voordeel spreekt om als ideaal punt om te herdenken te functioneren. Een interessant artikel hierover schreef Rob Kammelar en daar wil ik u zeer zeker middels onderstaande link even op wijze, zeer zeker de moeite waard.

1

De Neue Wache in Berlijn is al bijna tweehonderd jaren herdenkingsplaats van oorlog en oorlogsslachtoffers. Het militaire wachtgebouw werd gebouwd als een hommage aan de Pruisische overwinnaars van Napoleon. Door de Duitse overwinning in de oorlog van 1870/’71, die resulteerde in de stichting van het Duitse keizerrijk, werd de functie van overwinningssymbool versterkt.

In 1931 ging men er de voor het vaderland gevallenen uit de grote Europese oorlog herdenken. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen daar miljoenen doden om te herdenken bij. Opeenvolgende Duitse regeringen gaven elk op hun eigen manier invulling aan die herdenking. Ideologie en militair vertoon speelden daarbij dikwijls een grote rol.

Verder lezen

Uiteraard hebben de Duitsers zelf ook een moreel probleem met het herdenken van hun eigen slachtoffers. Juist na de tweede wereldoorlog wilde men het gebeuren zo goed en kwaad als het kon vergeten. De wederopbouw van een verwoest land vrat alle energie van de Duitsers op en er was geen plaats, geen tijd om te herdenken. Er was geen behoefte om te accepteren wat er was gebeurd, dit was te vroeg. Pas eind jaren zestig kwam de jeugd hiertegen in opstand en werden oude diep weggestopte herinneringen naar boven1 gehaald en werden de oudere Duitsers er toe gedwongen om hun eigen verleden onder ogen te komen. Vooral de confrontatie met de Jodenvervolging hakte er diep in bij de oudere Duitsers, ze wisten toch niet wat er met deze Joden gebeurde, hoe konden ze dit weten? Was iets wat veel klonk uit Duitse kelen. Dit was ook het moment waarop de omvang van de Holocaust goed doordrong bij de oudere generatie Duitsers. Toenmalig bondskanselier Willy Brandt leerde de oudere Duitser hun verleden onder ogen te zien en te accepteren door zijn respect te uiten voor het getto monument te Warschau.

Het herdenken van de slachtoffers van de tweede wereldoorlog is iets dat in Duitsland feitelijk vooral regionaal gebeurd en hiervoor is geen officiële dag aangemerkt al komen er hier in de grensstreek steeds vaker Duitsers op 4 mei respect betuigen en doden herdenken. Het herdenken op 8 mei gebeurd ook in Nederland en Vlaanderen tijdens ingetogen plechtigheden op de Duitse begraafplaatsen alwaar veelal Duitse soldaten uit zowel de eerste als tweede wereldoorlog liggen begraven.

1De huidige generatie Duitsers in onderhand wel klaar met de eeuwig durende schuld opgebouwd door generaties en generaties voor hen De eerste wereldoorlog, de tweede wereldoorlog, de Berlijnse muur en nu weer Angela Merkel en haar vierde rijk van Europa. Genoeg is genoeg, we moeten het verleden niet vergeten maar moeten wij de huidige Duitse jeugd er nog steeds op blijven aanspreken wat er in het verleden is gebeurd? Hoe vaak moeten ze zich nog verontschuldigen voor het verleden van hun land? Vergangenheitsbewältigung, Wiedergutmachung, Volkstrauertag en zo kwamen ze tot het Wirtschaftswunder de wederopbouw van Duitsland. Het enige waar de huidige Duitsers schuldig aan zijn is aan Angela Merkel, maar zijn wij met anti democraten als Mark Rutte, Alexander Pechtold en Yasser Feras niet ten minste net zo slecht? Is dit geen voorbode voor een islamitische nationaal socialistisch Nederland? Hebben wij op dit moment zo net na de verkiezingen niet net zo veel of beter nog weinig recht van spreken als de Duitsers onder het nazi regiem die toentertijd de andere kant op keken en na afloop riepen “Wir haben es nicht gewußt”? Gaan wij dit ook roepen als de door papa dagen traag lopende onderhandelingen in Den Haag eindelijk worden afgerond met de vooraf reeds bekendstaande uitkomst? Hoeveel boter hebben wij eigenlijk niet op ons hoofd?

Het herdenken van Duitse slachtoffers van de tweede wereldoorlog een hekel onderwerp daar ben ik mij terdege van bewust maar mag ik dit onderwerp om die reden niet aansnijden op een blog vol vrijdenkers zoals Fenixx is? Ja ik heb het zelfs aan me mede schrijvers gevraagd, de eerste keer dat ik gevraagd heb of iemand een probleem met het onderwerp van mijn stukje had.

1

Vergangenheitsbewältigung of het omgaan met de schuldvraag, Volkstrauertag een dag om treurig je nabestaande te herdenken die nutteloos zijn gevallen in dienst van het nazi regiem. De meeste Duitse soldaten hadden minder keus dan de NSB’ers die in bezette landen in dienst van het nazi regiem toetraden of de kampbewakers in Polen of Oekraïne die zeer zeker wel wisten wat ze deden. Nee de Duitse soldaten waren zeer zeker geen helden, waren het maar helden geweest dan waren ze opgestaan tegen het nazisme en had ik hier nu geen stukje over hoeven schrijven.

Wiedergutmachung, nee het gebeuren is niet goed te maken, het is te gruwelijk en mag nooit worden vergeten, De daders mogen nooit vergeven worden van hun daden en er mag nooit vergeten worden wat ze hebben gedaan.

Maar zijn hun kinderen en de kinderen van hun kinderen hier ook schuldig aan of mogen deze eindelijk verder gaan met hun leven en hun voorouders herdenken zonder voor nazi uit te worden gemaakt?

Het is tijd voor verbroedering aangezien dit het enige is wat ons nog kan redden, voor de mensen die wellicht nog niet op de hoogte zijn, de derde wereldoorlog met deze keer als vijand de islamitische strijdkrachten is geen toekomstbeeld, is geen ver van me bed show, staat ook niet op het punt van beginnen maar dondert al met grof geweld door onze landen, steden en straten. Inderdaad we zijn reeds in oorlog echter willen de meeste van ons dit samen met ‘onze’ leiders eenvoudigweg niet inzien.

met groet Bolo 

Doe mee met 6.997 andere volgers

About Bolo (1642 Articles)
'Loquendi Libertatem Custodiamus' Laten wij waken over de vrijheid van het spreken

3 Comments on ‘Vergangenheitsbewältigung’ Het omgaan met de eeuwig voortdurende Duitse boetedoening

  1. ik moet eens les gaan nemen had deze in de planning om morgenvroeg 7 uur te plaatsen zucht

    Like

  2. Tijl Uylenspiegel // mei 8, 2017 om 00:18 //

    In het verleden heb ik al eens verteld dat ik in Duitsland in de bouw heb gewerkt, reeds in de tijd vroeg ik me af hoe terecht de destijds nog voortwoekerende Duitser-haat eigenlijk was, jongens van mijn leeftijd hadden net als ik de oorlog niet meegemaakt, hoe kun je die verantwoordelijk houden voor wat hun ouders hadden gedaan?

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: