Nieuwsticker

Maandag 24 april 2017, Herdenkingsdag van de Armeense Genocide – Deel IV: Ataturk voltooit de Armeense Genocide

Ataturk terwijl die kijkt hoe de genocide op de Koerden in Dersim verloopt

Vandaag, maandag 24 april 2017, is de Herdenkingsdag van de Armeense Genocide. Vandaag is het 102 jaar geleden. De datum 24 april is ontleend aan de deportatie van Armeense intellectuelen uit Istanboel op 24 april 1915. De eerste herdenking werd gehouden in 1919. Op dezelfde dag herdenken de Arameeërs de Assyrische genocide.

Ter gelegenheid daarvan zullen wij vandaag een selectie van eerder hier en op de blogs van onze auteurs verschenen artikelen, video’s en foto’s herpubliceren. Voor de gelegenheid wel een nieuwe inleiding, die staat hieronder in ‘quote’ en dan volgt steeds het artikel.

Al in de eeuw daarvoor hadden de Ottomanen tussen 1894 en 1896 vele tienduizenden Armeniërs gedood bij de Hamidische bloedbaden. De Christenen, in wat wij als het huidige Turkije kennen, werden al vervolgd en uitgeroeid vanaf de dag dat islam er voet zette. Turkije is een belangrijk deel van de Midden-Oosterse bakermat van de Christelijke beschaving die nu bijna geheel door de islam is uitgeroeid. De Apostol Paulus en Johannes de Doper verbleven er bijvoorbeeld langere tijd.

In 1453, met de verovering van Constantinopel (hier beeldend beschreven door Oriana Fallaci), werden de Christenen definitief dhimmies onder islamitisch bestuur. Rond 1900 bestond de bevolking van Turkije nog voor tussen de 20 en 25% uit Christenen, vandaag is dat minder dan 1% en de vervolging gaat nog elke dag door. Vorig jaar werd bijvoorbeeld de Kerstman ‘bekeerd‘ tot islam en Erdogan onteigent in de beste islamitische traditie kerken.

De genadeklap voor de Armeniërs in Turkije kwam niet onder het Ottomaanse Rijk maar onder de man die zogenaamd niks met islam te maken had, maar zich wel in alles islamitisch gedroeg, Mustafa Kemal Ataturk. In 1923 waren de Turken eindelijk klaar met de Armeense genocide omdat er geen Armeniërs meer over waren binnen de Turkse landsgrenzen van dat moment.

De Turken hebben nog veel meer genocides gepleegd. Hoeveel doden ze in de 5 eeuwen dat ze Zuidoost-Europa terroriseerden veroorzaakt hebben, is slecht gedocumenteerd, maar het zijn er minimaal tientallen miljoenen als het al niet in de honderden loopt (3 miljoen in 3 jaar duidt op een waanzinnig tempo). De grootste genocide in de geschiedenis van de mensheid heeft zich zonder twijfel afgespeeld in India. En over de Turkse betrokkenheid daar worden wij niet onderwezen. Het Turkse genocidale gedrag gaat door tot op de dag van vandaag. De Turkse genocide op de Koerden vindt elke dag plaats, in Turkije en via de Turkse Basji-Bozoek ISIS in Syrië en Irak. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat Turken die buiten Turkije wonen, bijvoorbeeld in Nederland, ander gedrag zullen vertonen nadat hun DNA al eeuwen in bloed gedompeld is.

Het enige juiste antwoord dat het meest genocidale volk in de geschiedenis van de mensheid gegeven kan worden is door ze geen staat meer te gunnen, door Turkije op te delen zoals bedoeld bij het verdrag van Sèvres, en ze ook niet een Anatolische rompstaat te laten van waaruit ze hun bloeddorst opnieuw konden starten. Turkije dient te verdwijnen.

Ataturk, Mustafa Kemal. Einduitvoerder van de Armeense Genocide

(Door: Rouben Paul Adalian. Vertaling: Fubar)

Mustafa Kemal Ataturk (1881-1938) was de stichter van van de Republiek Turkije en de afmaker van de Armeense Genocide. Kemal was een officier in het Turkse leger en zijn verdediging van Gallipoli (1) in 1915-1916 maakte een einde aan de campagne van de geallieerden om via de Dardanellen snel het Ottomaanse Rijk te elimineren van de  Eerste Wereldoorlog. Een aanhanger van het Comité voor Eenheid en Vooruitgang (CUP), hield die zich afzijdig van de politiek (2) tot die in 1919 de Turkse Nationale Beweging organiseerde om de geallieerden te verdrijven die strategische delen van het land bezet hielden na de (Turkse) nederlaag. Kemal vestigde zijn hoofdkwartier in Ankara, verleende amnestie aan CUP leden die zich bij zijn Beweging voegden, en hergroepeerde de resten van het Ottomaanse leger en irreguliere eenheden onder zijn centrale commando.

Kemal dirigeerde zijn troepen eerst tegen de Fransen in Cilicia met fatale gevolgen voor de Armeniërs daar (3). Aangemoedigd door de geallieerden en met beloftes van bescherming, waren de meeste overlevende Armeniërs teruggekeerd naar hun thuissteden in Cilicia in 1919. De aanval door Kemalisten op de stad Marash in januari 1920, die vergezeld ging van een grootschalige massaslachting van de Armeniërs, betekende het begin van het einde voor de restanten van de Armeense bevolking. De Armeniërs van Hajen (Hadjin) boden zeven maanden lang weerstand gedurende een laatste wanhopige strijd om tegen oktober 1920 gereduceerd te zijn tot minder dan vijfhonderd strijders die vluchtten uit een totaal door de belegerende Turken afgebrande stad. Toen de Fransen in oktober 1921 formeel akkoord gingen om Cilicia te evacueren, betekende dit debacle een tweede deportatie voor de Armeniërs van de regio. In de tussentijd, waren de Turkse Nationalistische strijdkrachten ten oorlog getrokken tegen de Republiek Armenië. Met geheime instructies van de regering in Ankara om voort te gaan met de fysieke eliminatie van Armenië, legde General Kiazim Karabekir (4) beslag op de helft van het Armeense territorium in november 1920, terwijl eenheden van het Rode Leger de overgebleven delen Sovjetiseerden. En weer werd de Armeense bevolking verdreven met de punt van het zwaard en leed zware verliezen toen de stad Kars en de omliggende regio geannexeerd werd door Turkije.

Het laatste hoofdstuk van de Armeniërs in Anatolië werd geschreven in Smyrna (Izmir) toen Kemalistische troepen het Griekse leger verpletterden en de stad binnentrokken in september 1920. Kort daarna begon een brand in de Armeense buurt die de hele christelijke wijk verteerde en de burgerbevolking richting de kust dreef waarvandaan ze in ballingschap vaarden, beroofd van al hun bezittingen (5). Met deze exodus van het vasteland completeerde Mustafa Kemal wat Talaat en Enver gestart waren in 1915, de uitroeiing van de Armeense bevolking van Anatolië en de beëindiging van de Armeense politieke aspiraties op de Kaukasus. Met het verdrijven van de Grieken, was de Turkificatie en de islamisering van Klein-Azië bijna compleet.

Na de restauratie van de soevereiniteit over Anatolië, richtte Kemal zijn aandacht op het moderniseren van het land. Aangewezen als president van de nieuw uitgeroepen Republiek Turkije in 1923, begon hij een grondig proces van verwestersing terwijl hij ondertussen een seculiere Turkse nationale identiteit promootte. Deze poging werd belichaamd door het aannamen van het Latijnse alfabet voor de moderne Turkse taal. In 1934, gaf de Turkse Nationale Assemblee (6) hem de bijnaam Ataturk, Vader der Turken, als eerbetoon voor zijn unieke bijdrage aan het smeden van het moderne Turkije. Met een oog op zijn toekomstige nalatenschap, stichtte Kemal in 1931 de Turkse Historische Sociëteit, die de opdracht kreeg te waken over de officiële geschiedenis van de staat. In 1936 begon Kemal druk uit te oefenen op Frankrijk om de ‘Sanjak van Alexandretta’, of Iskenderun, een district aan de Middellandse Zee onder Franse administratieve heerschappij op te geven, onder wiens bewoners 23.000 Armeniërs. Meer bezig met de verslechterende situatie in Europa, gaf Frankrijk op toen Turkije in 1938 troepen stuurde. Kemal stierf in dat jaar dat die de voorbereidingen getroffen had voor de annexatie van het district. Zijn actie legde de grondslag voor de laatste exodus van de Armeniërs uit Turkije in 1939 toen de meesten kozen voor het Franse aanbod om te evacueren naar Syrië en Libanon in plaats van weer het risico te open van een ‘Turkse behandeling’.

Originele artikel: http://www.armenian-genocide.org/kemal.html

 

1- kaart

01

1- toen zat die dus aan de andere kant van Turkije dan waar op dat moment de Armeense Genocide plaatsvond en aan dit deel van de Armeense Genocide nam die niet deel.

2- niet helemaal, maar dat komt later nog wel ter sprake.

3 – Hier staat de geschiedenis van Armenië weergegeven in 7 kaarten, en ook Cilicia:

https://fenixx.org/2016/04/24/de-armeense-kwestie-een-verhaal-in-zeven-kaarten/

4- General Kiazim Karabekir, die kennen we nog uit het vorige stuk over Kemal: https://fenixx.org/2016/04/26/ataturk-de-weg-naar-het-dictatorschap/

5- Lang niet allemaal konden ze vluchten. Velen werden op de kades vermoord, terwijl er geallieerde marineschepen in de haven lagen en toekeken. In wanhoop probeerden sommigen langs de ankerkettingen de schepen op te klimmen, maar werden er af geslagen en geschopt. Misschien komt dat verhaal later ook nog wel langs in deze serie, maar dat kan ik niet precies voorspellen.

6- waar die inmiddels zelf de baas van was.

Over de headerfoto. Je ziet dat Ataturk ondersteund moet worden tijdens de inspectie van de genocide op de Dersim-Koerden, ik ken geen foto’s dat die te zien is bij de genocide op de Armeniërs, anders had ik die wel gebruikt. Ataturk stierf aan zijn excessieve alcoholgebruik. Toen hij nog in Syrië gestationeerd was wilde hij zich eigenlijk terugtrekken toen de Engelsen oprukten, maar hij pleurde lam van zijn paard en een mindere in rang overtuigde hem te blijven. Dat was het begin van zijn faam, daarna werd hij naar Gallipoli gestuurd waar hij mede oorzaak was dat de geallieerden niet Istanboel konden veroveren in 1915. Ik meld die datum om aan te geven dat hij dus niet aanwezig was bij de genocide van 1915 en de datum die voor de herdenking genoteerd staat, maar wat hij later gedaan heeft was niet minder gruwelijk. De zogenaamde seculiere moderne Turk. Dat hij voor eeuwig Ottomaanse kamelenzeik mag drinken !

 

Doe mee met 5.616 andere volgers

About Fubar (3830 Articles)
Is van mening dat de Collaborateurs terechtgesteld moeten worden.

2 Comments on Maandag 24 april 2017, Herdenkingsdag van de Armeense Genocide – Deel IV: Ataturk voltooit de Armeense Genocide

  1. @Fubar,

    Geweldig goed artikel maar helaas een klein foutje aan het eind. Er staat 2x het jaartal 2015. Vermoedelijk moet dit 1915 zijn omdat Ataturk al bijna 80 jaar dood is.

    Like

  2. @Ron

    Je hebt helemaal gelijk, dankjewel.

    Ah, ik keek nu net bij het origineel, op mijn eigen site, maar ik heb het alleen hier fout gedaan, die laatste alinea was een aanvulling. Ik zal het even aanpassen.

    Like

1 Trackback / Pingback

  1. Vandaag, maandag 24 april 2017, Herdenkingsdag van de Armeense Genocide – 100 jaar ontkenning : De Armeense genocide 1915 – 2015 – Zeepertje.com – Facts Fun & News on ISLAM, "The religion of peace"

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: