Nieuw

De oude strijdkreet zal weer over aarde schallen en tot in Walhalla te horen zijn

(Door: Gustaf Ståhls – Vertaling: rommel)

Dit is geen gewoon artikel. Dit is een toespraak van Gustaf Ståhls voor zijn zoon, een verhaal over het verleden en de toekomst, over kracht en vaderlandserfenis. Maar dit relaas geldt voor alle Zweden.

In de aarde onder onze voeten rusten de beenderen van onze voorvaders, waar ze in een strijd vielen of werden begraven na een leven van ontberingen. Daar op het veld stond ooit een tempel waar onze voorvaders hun geloof beoefenden. In het bos ernaast, daar offerden ze aan hun goden. Op die heuvel waar nu een kerk staat, stond vroeger een burcht, vóór de krijgsadel werd vervangen door ondernemers, handelaren en bankiers. We veranderden niet, we zijn wat we zijn: krijgers. Het is Zweden die de krijgsmannen is vergeten, niet de krijgers die Zweden zijn vergeten. Wij herinneren ons, en onze tijd zal weer komen, omdat we zijn wat we zijn.

Dit verhaal begint niet met jou, het is een kroniek over ons volk. Je voorvaders die dit land meer dan tienduizend jaar bewoonden, en misschien in sommige gevallen langer. Jij bent een resultaat van al diegenen die de rampspoed van ijstijden, hongersnoden, oorlogen, en dodelijke ziektes wisten te overleven. Hier woonde je voorvaders, hier leefden ze en hier beminden ze. Hier cultiveerden ze de aarde en hier groeiden ze in sterkte, met wapens in hun hand.

Het was vanuit hier dat onze voorvaders hun woonplaatsen moesten verlaten toen het plotseling koud werd en de oogsten mislukten. Ze namen al hun mensen mee op trektocht naar het Zuiden richting Rome en de Middellandse Zee, waar ze grote stukken land veroverden, het Romeinse Rijk vernietigden en tot zelfs in Noord-Afrika gebieden veroverden. Sommigen gingen richting oosten, waar Rurik zijn koninkrijk creëerde wat tegenwoordig Rusland heet. Anderen vestigden zich op de Britse Eilanden. Sommigen kwamen terug naar Scandinavië en daar begon tijdens de Vikingtijd de neergeschreven geschiedenis van ons volk.

Een kilometer naar het Zuiden staat een runensteen opgericht ter nagedachtenis van je voorvaders. Ooit waren er veel meer runenstenen, maar die zijn nu verdwenen. Je hebt duizenden voorvaders die allemaal gewerkt en gestreden hebben voor hun huis, haard en vaderland. Verscheidene van hen zijn bekend en veel mensen herinneren ze vandaag nog steeds, sommige van hen waren zelfs koningen, maar de meesten leefden van de zwaard en de ploeg. Deze runensteen staat er nog steeds, en jij bent een afstammeling van degenen die die steen hebben opgericht. Hun zonen plaatsten stenen over hun vaders, net zoals jij op een dag een steen boven mij oprijst. Je voorvaders zien je vanuit Walhalla en wachten op je tot die dag dat je hen gezelschap houdt, als je dagen op aarde zijn voorbij. Als mijn dagen voorbij zijn zal ik daar ook op je wachten, daar zullen we elkaar weer ontmoeten. Maak ons trots met je daden, zodat we je met trots kunnen begroeten en in onze armen kunnen sluiten als zoon, broer, een krijger en mens van ons ras.

Jij bent een deel van hun en hen zijn een deel van jou. Dat je sterker bent in je ziel en geest dan de meeste anderen die je kent, is omdat je voorouders mannen in strijd hebben aangevoerd, zowel in burgeroorlogen als bedreigingen van andere volken. Ze plaatsten zich tussen onze vijanden en onze kinderen, onze ouderen en onze vrouwen. Dat was hen levensopdracht en functie in de samenleving. Velen van hen hebben het met bloed betaald dat wij nu aan tafel kunnen zitten en thee drinken terwijl we over hen praten. Zonder hen zou er geen Zweeds volk bestaan.

Zonder hen en hun levensdaden zouden al die dingen die we vandaag hebben gezien zijn vernietigd, stenen waar onze voorvaders hun namen in sneden zouden niet meer bestaan. Een stad zou waarschijnlijk op dezelfde plaats staan maar er heel anders uitzien. Met totaal verschillende mensen dan die van ons bloed met namen die wij niet kunnen uitspreken. We zouden niet bestaan. Zelfs de herinnering aan ons zou vervagen en verdwijnen. Dit land en zijn volk bestaat alleen maar omdat je voorvaders zich er tussen plaatsten, ze beschermden de vrouwen en kinderen. Ze verdedigden hun familie, stam en volk. Met zijn bloed en die van de vijand heeft het een toekomst voor ons opgebouwd waar wij verder kunnen leven, en op onze schouders rust de verantwoording om deze toekomst veilig door te geven.

Nee, dit verhaal over ons volk begint niet met jou en zal ook niet eindigen met jou, zolang je de wapens van je voorvaders oppakt en doorvecht. De externe en interne bedreigingen zullen altijd blijven bestaan. In verschillende vormen en op verschillende tijdstippen. Je kan er voor kiezen om je voorvaders te vergeten en je bloed te verraden, je kan verblijven in een leven van consumptie en de wereld aan je voorbij laten gaan. Maar daarmee gaat het bloed verloren en de toekomst verdwijnen. Dat betekent het einde voor jou en mij. Onze voorvaders zullen het van boven aanzien en het verlies diep betreuren. Het enige juiste is een leven te kiezen waar je iets groters bereikt, waar je te werk gaat zoals je krijgersbloed vereist. Er komt een dag waar jij ook voor keuze staat om je eigen volk en familie te verraden en net doen alsof er niks aan de hand is, of jezelf tussen de vijand en je geliefden plaatsen.

Als die dag aanbreekt is het mijn doel dat je daar gewapend voor de strijd klaar staat en berserker razernij het overneemt, de tijd vertraagt en je vijanden een moordende weerwolf ontmoeten die ze in paniek op de vlucht doen slaan. De oude strijdkreet zal weer over aarde schallen en tot in Walhalla te horen zijn. Onze vijanden zullen er duur voor betalen en generaties later zullen ze over Zweden nog steeds praten, onze plek op aarde, als de “doodsakker”.

Het is dit soort mannen waar je van afstamt, en het is dit soort man wat ik weet wat je gaat worden. Mijn doel is dat de geschiedenis van ons volk jou bij naam gaat noemen. Je bent een wapen in dienst van je volk, en in ruil daarvoor ben je onsterfelijk. Vergeet nooit wie je bent; een Vikingkrijger gezworen aan je eigen bloed.

Bron:

https://www.motgift.nu/2017/03/17/budet-till-min-son/

Doe mee met 7.503 andere volgers

About rommel (2188 Articles)
Zwijgen is goud... en ducttape is zilver.

4 Comments on De oude strijdkreet zal weer over aarde schallen en tot in Walhalla te horen zijn

  1. Mooi Rommel!

    Liked by 1 persoon

  2. Republikein // maart 20, 2017 om 00:08 //

    Mooie rommel!
    Nee joh, grappie.

    Like

  3. Hup Wicky, je kan het.

    Like

  4. Mooi verhaal, en hoop dat het bewaarheid zal worden en dat de Zweden nu eindelijk eens opstaan om hun land en hun bevolking te verdedigen tegen de overname van de islam.
    Want zij hebben het al veel te ver laten komen, laten hun vrouwen en dochters verkrachten door het laagste soort van wat de mensheid heeft voortgebracht.
    Laten wij daar lering uit trekken en zorgen dat het bij ons niet zover zal komen door het tijdig een halt toe te roepen.

    Like

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: