Nieuw

We hadden vrienden zonder Facebook

Volgens de regelgeving en bureaucratie van vandaag de dag zouden degenen onder ons, die kinderen waren in de jaren ’50, ’60, en enkele jaren in begin 1970, het niet hebben overleefd. We reden brommer zonder helm, we vaarden op vlotten zonder zwemvest, we hadden geen kindveilige doppen op gevaarlijke huishoudmiddelen of op medicijnflesjes, geen rubberen tegels in de speeltuinen, beschermrubbers op de hoeken van de tafel of stopcontactslotjes.

We dronken water rechtstreeks met onze monden aan de kraan. We aten brood met dik boter en suiker, dronken frisdranken met teveel suiker erin, maar we kregen geen overgewicht omdat we de hele dag buiten aan het spelen waren.

We deelden onze kauwgom uit de mond met vriendjes en dronken uit dezelfde limonadefles, zonder dat er iemand dood ging.

We bouwden van schroot een skelter en reden in volle vaart van een heuvel af om even later te ontdekken dat we vergeten waren een rem te maken.  We struinden over een stinkende vuilnisbelt om tussen al het gif en bacterie iets “nuttigs” te vinden.

We stonden vroeg op in de ochtend om de hele dag buiten te spelen en kwamen pas thuis als het donker werd. Niemand wist waar we waren of wat we  uitspookten, de hele dag kon niemand ons bereiken – niemand had een mobiele telefoon.

Moeder en vader maakten zich niet ongerust, die wisten wel dat je thuiskwam als je honger kreeg.

We hadden geen Playstation, Nintendo of X-box – geen video games, geen 99 televisiekanalen, geen surround sound, geen computers of internet.

We hadden vrienden zonder Facebook. We gingen naar buiten en zochten ze op. We vielen uit bomen, braken benen en armen, sneden ons met messen, schoten met luchtbuksen, pijl en boog, vochten, en sloegen elkaar tanden uit, maar niemand werd aangeklaagd en er kwamen geen rechtszaken. Omdat het “ongelukjes” waren en bij het opgroeien behoorden. Niemand anders kreeg de schuld – alleen jezelf. Als je met het spel mee wilde doen, moest je niet zeuren als het een keer mis ging.

Op het schoolplein vochten we met elkaar, en werden bont en blauw. Sloegen elkaar blauwe plekken en leerden ermee te leven, en werden daarna vrienden. Speelden voetbal op de hoek van de straat en vielen pijnlijk op de stenenstraattegels. Speelden met knikkers en maakten ruzie over de pot, en vochten weer is met elkaar. We speelden vuur met benzine en carbid en verbrandden ons, kwamen zonder wenkbrauwen thuis, en dronken met dorst water uit een sloot.

Ondanks alle waarschuwingen van deze tijd wisten we ons toentertijd goed te redden, er viel sporadisch een gewonde en bijzonder weinig doden.

Je werd niet met de auto vervoerd, je kon lopen of fietsen. En in de auto kreeg je geen veiligheidsgordel om en verstikte je van de sigarettenrook van je ouders.

Die tijd is voorbij. Alles is nu “beter” en “veiliger”.

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Volg ons dan nu op Telegram via > deze link < !

Doe mee met 996 andere volgers

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.

About Rommel (6647 Articles)
Journalistiek zou onaangenaam moeten zijn, een streven waar wij graag aan voldoen. Ai, ai, ai.

27 Comments on We hadden vrienden zonder Facebook

  1. We gebruikten ook druks, heel veel druks. Hebben we ook overleefd 😉

    Like

  2. Ja, dat ook nog. Kwam daarna. Hoort ook bij een gezonde opvoeding thuis. Word je sterk van.
    Als je het overleeft.

    Like

  3. Tijl Uylenspiegel // september 19, 2016 om 01:25 //

    Vroegah had je geen drempels, alleen kuiluh.

    Liked by 2 people

  4. En we neukten ook nog zonder condoom en kregen toch geen aids.

    Liked by 1 persoon

  5. Nee, logisch, dat bestond toen nog niet. Het ergste wat je kon overkomen was een druiper. Waar je met een paar pilletjes binnen een week weer vanaf was. Weet ik toevallig.

    Liked by 1 persoon

  6. Tijl Uylenspiegel // september 19, 2016 om 01:37 //

    Als je ouder bent moet je sterker in je schoenen staan dan ooit,
    Want als jongeren moe zijn dan zijn ze aan vakantie toe.
    Als ouderen moe zijn dan zegt men ze takelen af.
    Als jongeren bezwaar maken dan zijn ze alert.
    Als ouderen bezwaar maken dan hebben ze het niet goed begrepen.
    Als jongeren verliefd zijn dan voelen ze zich jong
    Als ouderen verliefd zijn dan vindt men dat kinderachtig.
    Als bij jongeren iets mislukt zegt men; ach volgende keer beter joh.
    Als dat bij ouderen gebeurt zegt men; laat maar dat heeft toch geen zin.
    Als jongeren iets vergeten zeggen ze; ik heb het zo waanzinnig druk.Als ouderen iets vergeten dan zeggen ze hij wordt dement.
    Als jongeren depressief zijn dan hebben ze een probleem.
    Als ouderen depressief zijn moeten ze niet zo zeuren.
    Dus ja, je moet als oudere sterker in je schoenen staan.

    Liked by 1 persoon

  7. Vroeger had je ook nog echt vuurwerk zoals gillende keukenmeiden, voetzoekers en strijkers. Ging ook wel is wat mis, verloor iemand een oog of een hand. Maar daar werd niet moeilijk over gedaan, dat hoorde erbij. Tegenwoordig beginnen ze al te zeiken als ze een vinger kwijtraken.

    Liked by 1 persoon

  8. Je brommer uitlaat liet je schoon branden midden op straat, tegenwoordig is dat een milieu delict.
    Kwamen ze je tegen op je cross brommertje, waar werkelijk niets aan deugde, zei zo’n agent, doe nou niet joh, kijk je een beetje uit. Al zat er een autoped wiel in je voorvork.
    In het ergste geval was ‘m 2 weken kwijt waarna je ‘m weer kon ophalen op verder te crossen.
    Was je een keer de weg kwijt met je dronken kop, dan brachten ze je netjes thuis bij je pa en ma voor de deur.
    Nu krijg je voor alles hierboven pakken bekeuringen en rechtszaken.

    Like

  9. Soort van millennial wil gehaktbal, gehaktballen zijn op, raakt getriggerd, gaat VICE-modus
    Snel naar de safespace, boze recensie schrijven op Yelp
    http://omg.tpo.nl/2016/09/18/soort-millennial-wil-gehaktbal-gehaktballen-op-raakt-getriggerd-gaat-vice-modus/

    Like

  10. Ok, schuldig aan alle genoemdefeiten. Ik mis nog het totaal bezopen op de motorstappen en het gas opendraaien want hoe harder je ging, hoe minder kans dat je omviel. Het cowboytje spelen met luchtdruk pistolen en blaaspijltjes met naalden. De hechtingen na een “kluitengevecht” of een katapult schietpartijtje.
    De groepsgevechten tegen een andere wijk of de molukkers wat verderop waren ook leuk vertier, en naderhand had iedere partij een paar “helden” en kreeg je een groepje waar de rest tegenop keek….zo moet het vroeger ook zijn geweest, de dappersten werden de leiders, de graven of koningen, en ze moesten regelmatig bewijzen dat ze in staat waren te leiden. Iets heel anders dan nu, de “leiders” van nu zijn vaak gladde pedofielen zoals Rutte en Junkers of saletjonkers, zoals Pechtold.
    Als ik terugkijk op mijn jeugd ben ik blij dat ik toen ben opgegroeid en niet zoals mijn kinderen nu, in een wereld waar alles word verboden of gewoon onmogelijk word gemaakt. Het najagen van niet bestaande wezens en ze dan ook vangen is nu een bindende factor.
    Het principe brood en spelen is geperfectioneerd, en iedereen kan een held zijn zonder ooit een klap te hebben gekregen, of een bloedneus, of een stel krammen in de kop.

    In Europa vind degeneratie plaats, zowel bij de eigen bevolking als door de import van horden downies. Ik zie geen probleem in een kleine bevolking, wel in een steeds groeiende bevolking. Een weiland kn prima worden begraasd door een groepje geiten, zonder dat er een de andere moet wegjagen of het gras op blijkt te zijn. Maar een kudde geiten vreet een wieland kaal en zal uiteindelijk als groep uithongeren en sterven.
    Vergrijzing is niet het probleem van Europa, want het lost zichzelf op termijn op. Het probleem van Europa is de arrogantie van leiders die als individu niets zijn en beursgenoteerde bedrijven die niet in staat zijn anders te denken dan winst en meer winst, terwijl een stabiele omzet met wat overschot een veel grotere waarde heeft.
    Het probleem is het constante wanbeleid van politici, waardoorsteeds meer nodig is om de boot die staat heet niet te laten zinken. Vele stuurlui hebben steeds de boot op allerlei opstakels laten varen, puur door arrogantie, onbegrip en onwil, en de boot is aan het kapseizen. Ieder ander zou ballast afwerpen en proberen met minder de boel recht te trekken, maar de politici corrigeren het kapseizen door meer ballast op de boot te gooien. A blueprint for disaster.

    En alles wat we nodig hebben is een omslag van gedachtengang, een ander uitgangspunt van samenleving waarbij de burger de pilaar is en de kapitein, waarbij de burger de stuurman de koers uitlegd en de stuurman niet zelf gaat klooien omdat hij of zij nog een extra handeltje heeft voor het eigen belang.
    Een revolutie of een grote burgeroorlog zal de zaak opschonen, de vraag is of de overlevenden zullen leren van de fouten van vroeger, of dat ze met dezelfde plank voor de kop blijven doorlopen….

    Liked by 2 people

  11. Alles is tegenwoordig onderhevig aan de meest zware vorm van vertrutting en betutteling.
    Bij 2 kleuters die mekaar te lijf gaan met een plank wordt al de politie bij gehaald.

    Liked by 1 persoon

  12. Mijn brommer rijbewijs/ certificaat heb ik moeten kopen op het postkantoor voor 25 Gulden, zo als een visvergunning, tegenwoordig moet iedereen daar rijlessen en een examen voor doen voor een bedrag van zo’n 500 euro.

    Like

  13. Dat is allemaal waar, onze directe omgeving was veilig. Maar er was ook steeds de dreiging van een atoomoorlog en die gevaarlijke Russen,die onze achtertuin wilde invallen.

    Like

  14. Annemie, daar was geen mens of kind mee bezig, anders hadden we allemaal wel een atoombunker in de tuin gehad.

    Liked by 1 persoon

  15. Geweldig stuk, zeer herkenbaar.

    Like

  16. (maar volgens mij heeft dit zelfde verhaal hier al eens gestaan, minder dan een jaar geleden)

    Like

  17. Nonsens.
    Ik heb dit artikel gisteravond geschreven.

    Like

  18. Er stond mij iets bij van mekaar achterna zitten met luchtdruk pistolen en fikkie stoken met kerosine.
    En dat ik daar ook op gereageerd had.
    Misschien lijkt het heel erg op een ander verhaal in mijn beleving, dat kan ook.

    Like

  19. Republikein // september 19, 2016 om 16:42 //

    En het leukste was nog doktertje spelen, met een buurmeisje of vriendinnetje van je zusje, oud kleed over de tafel…
    K wou dat het nog een keer gebeurde!
    Nou zie ik veel vrouwen met een tafelkleed zonder tafel.

    Like

  20. koddebeier // september 19, 2016 om 16:51 //

    En onze eerste fiets had geen zij wieltjes met vallen en opstaan leerde we fietsen.
    We hingen achterop aan paard en wagens en lifte mee op de bumper van de tram.
    En als je niet luisterde naar ‘oom’ agent kreeg je klappen en als je thuis ging klagen kreeg je er nog een paar bij !

    Liked by 1 persoon

  21. Kinderen mogen geen kinderen meer zijn, ze moeten mee draaien in de maatschappij en vooral overal bij betrokken worden. Geef ze een Ipad om het van te leren.
    Kinderen hebben geen idee meer wat het is om nog een echt kind te kunnen zijn.

    Liked by 1 persoon

  22. Vroeger ging ik met een stel vrienden elke dag skaten tot we moe werden, fouten gingen maken, en op de bek gingen. Maar we gingen pas naar huis als er bloed vloeide. Ik kon er geen ruk van. Te laat begonnen. Te bang. Ik kon alleen maar een paar stilstaande tricks. Mijn ‘specialiteit’ was het op twee wieltjes balanceren (voor/achter), en dan ook nog naar links of rechts leunen, zodat ik op een rollend wieltje stond. En ik had zulke strakke lagers, dat ik kon ‘zeilen’, dan hield ik mijn lijf in wind, ontspannen staan, en rollen maar, zelfs overstag tegen de wind in, zolang het platform waar ik op reed maar plat genoeg was. Het leukst was het kijken naar echte kunstenaars. Gastjes die de hele middag iets onmogelijks probeerden.. totdat het lukte. En als het dan lukte, dan sprongen er stoppen in het brein: je zag iets ON-mogelijks, recht voor je ogen gebeuren. Elke vorm van twijfel, van afleiding, is dodelijk. Schitterende sport. Streetskateboarden. Het half-pipen is ook een kunst, maar trekt mij minder. Het altijd op de run zijn voor de bewakers die ons van het terrein wilden hebben, en geen krassen in hun marmeren platen. Schitterend. En je leerde pijn ‘uitzetten’. Gewoon: ‘ah, pijn, jup, het doet pijn, ok, zet maar uit die pijn, ik weet het, ik ga verder’. Je leerde dat ‘pijn’ signalen waren uit je lichaam, die je kan negeren, if you so choose.

    En het is zen. Puur zen. Iemand die een trick doet, denkt nergens anders aan. Is 100 puur.

    Mooi man. https://youtu.be/84A4Hr_1Po0?t=2m13s

    Like

  23. Vroeger 1954 bouwde ik al mijn eigen vlieger, was 4 jaar en geleerd van een 2 jaar ouder overbuurjongetje, en ik leerde m,n step al slopen voor losse wielen onder een zeepkist, zocht tussen de korenvelden naar bambi,s die er lagen te zonnen, plukte klaprozen en korenbloemen, reeg kettingen van blauwe en witte klaverbloemetjes, maakte zelf m,n pijl en boog uit wilgehout. gingen op zeelten-jacht harken in een sloot met kroost half uurtje wachten en met je bamboehengel en een vette worm zo,n mooi brons groene vis van 40 cm vangen of die grote ruisvoorns en veel later kwam er nog het karpervissen bij, zocht op de houtzagerij naar nesten van dassen of wezels, het vangen van mooie salamanders, opgroeien in de bossen van Austerlitz was een beleving een avontuur en inderdaad je kwam thuis omdat je trek kreeg en op je donder van oma omdat je helemaal blauw zag van de bosbessen en donkere bramen.
    Naderhand toen we naar Katwijk verhuisden omdat mijn vader uit de West kwam en gestationeerd werd als verkeersleider op de toren van Marine vliegveld Valkenburg kreeg ik andere intensies want op m,n 7e bouwde ik m,n eerste zweefvliegtuig die bij de eerste vlucht een snelle duik nam en dus in tweeën lag, maar het bouwen ging verder en het vissen in de antitankgracht rondom het vliegveld op de karper ook. Naarmate de puberleeftijd kwam hadden we rolschaatswedstrijden, een eigen ovale circuit geschilderd op een parkeerterrein zoals de Jaap Eden baan, na twee weken was het door de gemeente weer zwart geschilderd. we kropen in de drie grote bunkers tussen Katwijk en Noordwijk waar zelfs in de middelste het geschut nog stond, we speelden D-day tot er eentje verdwaald was in een van de gangen de politie erbij op je donder ´t joch gevonden en gelukkige afloop, maar t kon voor t zelfde instorten of een zandverschuiving. Je haalde streken uit met de olieboer zijn kraanje, reed mee achterop de vuilniswagen, knikkeren op de stoeptegels, van 10 tegels afstand, knikkers op rij en proberen zoveel mogelijk eruit te smijten, bommen heette dit en de laatste knikker met je eigen knikker vlakbij je oog erboven als een bommetje laten vallen en raken, dan mocht je als eerste weer starten. Pinkelen, op twee bakstenen lag een stokje, met je slaghout wipte je het stokje omhoog en sloeg het weg (soort kricket) en de verste slag had gewonnen.
    Je verzon spelletjes soms gevaarlijke zoals in de nieuwbouw maar ook om die lange witte el.pijpen te vinden zodat je pijltjes kon schieten, je maakte je eigen kattapult en schoot met rijpe rozenbottels op publiek vanachter de struiken. Er was een wereld om te ontdekken en dat deed je dus ook zodat je telkens straf kreeg omdat het huiswerk niet af of niet gemaakt was.
    Een tijd die ik zo weer zou overdoen.
    Fijne avond iedereen.

    Liked by 5 people

  24. Ik de spast, achter op brommers, auto besturend.
    Ik ging voor het rijbewijs.
    Ach dacht de instructeur, hij moet er maar zelf achter komen dat…
    Na een rondje werd ik de weg opgestuurd. Jij zit niet voor het eerst achter het stuur.
    Hij pakte zijn lunch en liet me rijden.

    Achterlijk mensje in wit jasje wat een vermogen verdiend: m-m-m-maar dat kan niet.
    Zou niet moeten kunnen hoor.
    en scootmobiel besturen, met zijn handicap NEIN en ik ben ggd arts.
    Uhh hallo, ik rij auto al 15 jaar!
    Maar ik ben ARTS ggd arts,…. hoor !???
    Een achterlijk wijf, met een wit jasje!
    Die zich laat leiden door “vooroordelen”!!!

    Liked by 4 people

  25. Dit is op GoneNative News herblogden reageerde:
    Is gewoon een leuk artikeltje, en bijna helemaal waar

    Like

  26. Danny Vaandrig // september 20, 2016 om 15:21 //

    Liep de hele dag door het bos met een klewang (machete) en al mijn tenen zitten er nog aan. Staafbommen maken van kruit uit rotjes, buis aan een kant dichtslaan, kruit erin, kogellagers en een lang lont. Mijn vingers heb ik nog.

    Like

1 Trackback / Pingback

  1. Gummibeertjes | E.J. Bron

Reageer ook

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s